II SA/Gd 849/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Asesor WSA Krzysztof Retyk, po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. S. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 25 października 2004 r. Nr [...] w przedmiocie uprawnień kombatanckich 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. zasądza od Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych kwotę 100 (stu) złotych na rzecz skarżącej B. S. tytułem zwrotu kosztów postępowania. II S.A/Gd849/04 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 27 stycznia 2004 r. Kierownik Urzędu do spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych utrzymał w mocy decyzję własną z dnia 21 września 2001 r., którą odmówił przyznania uprawnień kombatanckich B. S. W decyzji było pouczenie, iż skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego należy złożyć w terminie 30 dni od otrzymania decyzji za pośrednictwem Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych. Decyzję powyższą doręczono skarżącej B. S. w dniu 16 lutego 2004 r. W dniu 25 lutego 2004 r. (data stempla pocztowego) skarżąca wysłała odwołanie kierowane i adresowane na Urząd d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych. Zaskarżonym Postanowieniem z dnia 25 października 2004 r., nr [...], Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych stwierdził niedopuszczalność do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Kierownika Urzędu z dnia 27 stycznia 2004 r. W uzasadnieniu organ administracji publicznej wskazał, iż skarżąca odebrała decyzję w dniu 16 lutego 2004 r. i pismem nadanym w dniu 25 lutego 2004 r. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją z dnia 27 stycznia 2004 r. Zdaniem organu, skarżąca odwołała się do Kierownika Urzędu zamiast wnieść skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, a zatem zgodnie z art. 134 k.p.a. i art. 15 k.p.a. należało stwierdzić niedopuszczalność wniesienia odwołania. W skardze do WSA skarżąca B. S. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu podniosła, iż to na organie administracji publicznej ciąży obowiązek wyjaśnienia o co wnosi strona i jest to jeden z elementów pogłębienia zaufania obywateli do organów administracji publicznej. Nadto wskazał, iż była przekona, że nie zależnie od nazwy pisma zostanie ono przekazane do właściwego organu albo uwzględnione. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał swoją argumentację z zaskarżonego postanowienia uzupełniając ją o twierdzenie, iż Kierownik Urzędu prawidłowo zakwalifikował wniosek skarżącej. Zdaniem organu administracji publicznej przemawia za tym interpretacja art. 233 - 235 i 240 k.p.a. albowiem pismo wpływające do organu musi być zakwalifikowane z uwagi na osobę je wnoszącą oraz sprawę. Tym samym pismo strony z dnia 18 lutego 2004 r. zostało prawidłowo zakwalifikowane, jako wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy z uwagi na jego treść Wojewódzki Sad Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest zasadna jednakże z innych przyczyn niż te na które wskazuje skarżąca. Skargę na decyzję wnosi się za pośrednictwem organu administracji, który na podstawie art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z póź.zm.) winien przekazać ją sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia. Badanie skargi pod względem formalnym należy do sądu. Sąd, w przypadku wystąpienia braków formalnych skargi, wzywa skarżącego, na podstawie art. 49 § 1 w zw. z art. 57 § 1 i 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, do uzupełnienia lub poprawienia skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W przedmiotowej sprawie organ pouczył stronę skarżącą o możliwości wniesienia skargi do WSA za pośrednictwem organu. Skarżąca nadała w dniu 25 lutego 2004 r. pismo zatytułowane "odwołanie" kierując je oraz adresując na kopercie na Urząd d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych. Z treści odwołania wynika, iż skarżąca neguje decyzję z dnia 27 stycznia 2004 r., którą odmówiono jej przyznania uprawnień kombatanckich. Zdaniem Sądu, z treści odwołania oraz z faktu nadania go na adres organu w sposób jednoznaczny wynika, iż jest to skarga na decyzję organu administracji publicznej z dnia 27 stycznia 2004 r. Obowiązkiem organu było przekazanie skargi wraz z aktami do Sądu Administracyjnego. W takim przypadku nie ma zastosowania art. 134 k.p.a. stanowiący podstawę do stwierdzenia niedopuszczalności wniesienia odwołania. Jeżeli organ miar wątpliwości mógł zwrócić się w trybie art. 9 k.p.a. do skarżącej z pytaniem jaki charakter miało wniesione pismo. Z tych tez względów Sąd uznał, iż organ administracji publicznej w swoim postępowania naruszył art. 134 k.p.a. oraz 9 k.p.a., które to naruszenie mogło mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Mając powyższe na względzie Sąd uwzględnił skargę na podstawie art. 145 § 1 pkt 1) ppkt c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z póź.zm.). O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi