II SA/Gd 86/12

Dnia 16 marca 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na decyzję Wojewody z dnia 9 grudnia 2011 roku, nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielania pozwolenia na budowę postanawia: odmówić skarżącemu wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Przedmiotem skargi jest decyzja Wojewody z dnia 9 grudnia 2011 roku, utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 19 sierpnia 2009 roku - zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą K. i M. K. pozwolenia na budowę dla inwestycji polegającej na przebudowie i zmianie przeznaczenia garażu na pomieszczenie gospodarcze na terenie położnym w S. przy ul. S. [...] (działka nr [...] arkusz mapy [...]). W skardze skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że wykonanie decyzji, a tym samym rozbudowa garażu, spowoduje trudnie do odwrócenia skutki. Stwierdził również, że decyzja jest wadliwa oraz sprzeczna z ustaleniami projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o nieuwzględnienie powyższego wniosku. Rozpoznając wniosek skarżacego Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tejże ustawy sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki, o których mowa w tym przepisie należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy akt administracyjny, którego wstrzymania zażądano, zostanie wykonany, a następnie, na skutek uwzględnienia skargi, akt ten zostanie wzruszony. Podkreślić przy tym należy, że instytucja ta jest jedynie środkiem tymczasowej ochrony strony skarżącej do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez sąd i zgodnie z art. 61 § 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Stąd jej zastosowanie, jako wyjątek od zasady wykonalności aktu, powinno być uzasadnione szczególnymi okolicznościami wskazującymi na istnienie realnego zagrożenia wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W związku z powyższym wnioskujący musi dokładanie określić okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków zależy orzeczenie Sądu (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 kwietnia 2005 roku, sygn. akt II OZ 201/05, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd nie orzeka o wstrzymaniu wykonania aktu z urzędu, a wobec tego nie może stwierdzić, czy wykonanie aktu zagraża powstaniem znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, jeżeli strona nie przytoczy w tym zakresie wystarczających okoliczności (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 sierpnia 2008 roku, sygn. akt II OSK 1041/08, Baza Orzeczeń Lex nr 527673). W doktrynie wyrażono pogląd, który to pogląd Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela, że: "Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej - post. NSA z 30 listopada 2004 r., GZ 120/04 (LexPolonica nr 402376). Brak uzasadnienia wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej uniemożliwia jego merytoryczną ocenę - por. post. NSA z 18 maja 2004r. FZ 65/04 (niepubl.)." (tak J. P. Tarno w "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- Komentarz" - Wydawnictwo LexisNexis Warszawa 2008, wydanie 3 - str. 218). Podnosi się również, że: "Na etapie rozpoznawania wniosku Sąd winien wziąć pod rozwagę wszelkie okoliczności, jednak przyjęcie takiego poglądu nie może prowadzić do całkowitego zwolnienia strony z podania jakichkolwiek przyczyn mających uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i w konsekwencji do przerzucania w całości ciężaru wskazania tych przesłanek na sąd administracyjny" (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 czerwca 2011 roku, sygn. akt II OSK 1032/11, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Ocena rozpoznawanego wniosku pod kątem poczynionych wyżej uwag powoduje, że nie mógł on zostać uwzględniony. Skarżący - oprócz stwierdzenia, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki, nie podał argumentów uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Stanowisko skarżącego w istocie stanowi powtórzenie brzmienia przepisu art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nie sposób przy tym uznać za argument przemawiający za uwzględnieniem wniosku ewentualnej wadliwości zaskarżonej decyzji, czy też jej sprzeczności z przepisami prawa. Wyłączona jest bowiem możliwość oceny zasadności skargi na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący nie sprecyzował, jakiego rodzaju skutki powstaną na etapie wykonania zaskarżonej decyzji i dlaczego miałyby one mieć charakter nieodwracalny. Należy mieć przy tym na uwadze, że wybudowanie budynku nie wywołuje skutku o charakterze nieodwracalnym. W orzecznictwie sądowym przejmuje się, że wykonanie obiektu budowlanego jest zdarzeniem faktycznym, a nie prawnym, i wobec tego nie prowadzi do skutku, który można określić jako nie dający się odwrócić, bo jego odwrócenie zależy tylko od możliwości technicznych inwestora. Sam fakt natomiast konieczności poniesienia przez inwestora, zainteresowanego realizacją przedmiotowego obiektu, kosztów finansowych jego ewentualnej rozbiórki nie uzasadnia w okolicznościach rozpatrywanej sprawy przyjęcia, że spowoduje to wystąpienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 czerwca 2011 roku, sygn. akt II OSK 868/11, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.