II SA/Gd 863/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Kostka, Sędziowie Sędzia WSA Mariola Jaroszewska,, Asesor WSA Krzysztof Retyk, Protokolant Agnieszka Dobroń, po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2005 sprawy ze skargi I. i S. Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 kwietnia 2003 Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania przestrzennego Oddala skargę Decyzją z dnia 15 października 2001r. Nr [...] Prezydent Miasta odmówił I. Ł. i S. Ł. wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania działek nr [...] i [...] położonych przy ul. [...] dla inwestycji obejmującej budowę domu mieszkalnego z pomieszczeniami handlowo-biurowymi, z uwagi na niezgodność planowanego zamierzenia inwestycyjnego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego G. Decyzję wydano na podstawie art. 40 ust 1 i 3 w związku z art. 39 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 89, poz. 416 z późno zm.), art. 104 Kpa. oraz ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego G. zatwierdzonego uchwałą nr [...] MRN z 4 lutego 1988r. (Dz. Urz. Woj. [...] z 1993r. nr [...], poz. [...]) zmienioną uchwałą nr [...] Rady Miasta z dnia 28 kwietnia 1993r. (Dz. Urz. Woj. [...] z 1993r. Nr [...], poz. [...]) oraz uchwałą nr [...] Rady Miasta z dnia 30 listopada 1994r. (Dz. Urz. Woj. [...] z 1994r. Nr [...], poz. [...]). W uzasadnieniu wskazano, że zgodnie z ustaleniami wyżej wskazanego planu zagospodarowania przestrzennego G. działki nr [...] i [...] położone przy ul. [...] mieszczą się w obrębie terenu B-30 UO - 2,5 ha - teren projektowanej średniej szkoły zawodowej. Planowana budowa domu mieszkalnego z pomieszczeniami handlowo-biurowymi jest sprzeczna z ustaleniami cytowanego wyżej planu albowiem nie realizuje jego funkcji budowa szkoły zawodowej, a zgodnie z art. 46a ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym decyzja o warunkach zabudowy 1 zagospodarowaniu terenu sprzeczna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania terenu jest nieważna. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła I. Ł. i S. Ł., domagając się jej zmiany. Odwołujący się wskazali, że nabyli przedmiotową nieruchomość na podstawie umowy z 3 stycznia 1991r. przeniesienia własności (Rep A/b nr [...]). Sprzedający A oraz B i H. L. przedstawili prawomocną decyzję z dnia 24 sierpnia 1990r. nr [...] orzekającą o zatwierdzeniu projektu podziału nieruchomości przy ul. [...] na działki. W decyzji tej wskazano, że decyzją Urzędu Miasta z dnia 18 kwietnia 1990r. Nr [...] zatwierdzono plan zagospodarowania terenu, w tym przeznaczono przedmiotowe nieruchomości do podziału na działki budowlane oraz że takie przeznaczenie jest również zgodne z decyzja Urzędu Wojewódzkiego, który wyraził zgodę na przeznaczenie dotychczasowych gruntów rolnych na cele nierolnicze. Odwołujący się wskazali również, że, że po zakupie przedmiotowej nieruchomości dokonali wielu kosztownych inwestycji. O przeznaczeniu działek pod budowę szkoły zawodowej dowiedzieli się w wyniku doręczenia im w kwietniu 1999r, decyzji dotyczących sąsiednich działek. Odwołujący się podnieśli, iż decyzje, o których mowa wyżej, jednoznacznie stanowią o przeznaczeniu działek na cele budowlane. Organ nie powiadomił odwołujących się o zmianie miejscowego planu zagospodarowania terenu. Z treści zaskarżonej decyzji jakim symbolem oznaczony jest plan obszaru zamierzonej inwestycji. Ponadto organ naruszył zasady postępowania wyrażone wart. 7-9 i 11 Kpa w związku z art. 107 § 3, art. 77, 80 i 81 Kpa. Zaskarżoną decyzją z dnia 25 kwietnia 2003r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art. 138 § 1 Kpa oraz art. 39 ust. 1, art. 40 ust. 1, art. 41 i art. 43 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tj. z 1999r. Dz. U. Nr 15, poz. 139 z późno zm.) utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu wskazano, że organ administracji przystępując do rozpatrzenia wniosku inwestora o wydanie decyzji dokonuje analizy ustaleń planu zagospodarowania i określa, czy wnioskowane zamierzenie jest zgodne z tymi ustaleniami. W przypadku sprzeczności inwestycji z ustaleniami planu organ administracji ma obowiązek odmówić ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Z akt sprawy wynika, że przedmiotowe działki położone są na obszarze oznaczonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego G. symbolem "B 30 DO" - 2,5 ha - teren projektowanej średniej szkoły zawodowej. Zatem należy stwierdzić, iż planowana przez odwołujących się inwestycja istotnie jest sprzeczna z ustaleniami obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego. Plan zagospodarowania przestrzennego jest przepisem gminnym o mocy powszechnie obowiązującej na obszarze gminy, której dotyczy. Zatem organ nie mógł zgodnie z wnioskiem stron ustalić warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla tej inwestycji, gdyż w myśl art. 46a ust. 1 pkt 1 ustawy - decyzja taka byłaby nieważna z mocy prawa. Skargę na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnieśli I. i S. Ł. zarzucając obu zaskarżonym decyzjom naruszenie art. 107 § 1 i 3 oraz art. 7 i 75, 76 i 77 Kpa, a także organowi odwoławczemu naruszenie art. 35 § 3 i art. 36 Kpa. Skarżący wnieśli o dopuszczenie dowodu z oryginałów decyzji: z dnia 18 kwietnia 1990r. nr [...].; decyzji z dnia 24 sierpnia 1990r. Nr [...] o zatwierdzeniu projektu podziału nieruchomości przy ul. [...]; decyzji z dnia 24 kwietnia 1992r. [...] gazociąg w sprawie pozwolenia na budowę inwestycji obejmującej budowę przyłącza gazowego. Skarżący zarzucili nie przeprowadzenie postępowania dowodowego na okoliczność przeznaczenia prawnego nieruchomości położonej w G. przy ul. [...] miedzy innymi poprzez brak ustosunkowania się do wyżej oznaczonych decyzji, a oparcie się jedynie na ustaleniach planu zagospodarowania przestrzennego. Skarżący zarzucili, iż podczas obowiązywania tego samego planu zagospodarowania przestrzennego raz ten sam organ wydaje decyzję pozwalająca na podział nieruchomości na działki budowlane o wielkości powyżej 800 m2, a następnie zaś odmawia wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania działki na cele mieszkalne. Skarżący wskazali także na przekroczenie terminu do rozpatrzenia odwołania i brak zawiadomienia o przyczynie przekroczenia terminu do rozpoznania środka odwoławczego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium odwoławcze podtrzymało swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z kolei art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) stanowi, iż sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem organ administracji nie naruszył prawa. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 kwietnia 2003r. Nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 15 października 2001r. odmawiającą I. i S. Ł. wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania działek nr [...] i [...] położonych przy ul. [...] dla inwestycji obejmującej budowę domu mieszkalnego z pomieszczeniami handlowo biurowymi w uwagi na niezgodność planowanego zamierzenia inwestycyjnego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego G. Skarżący w skardze domagają się dokonania kontroli innych decyzji wskazanych w skardze, które dotyczą przedmiotowej nieruchomości ale nie dotyczą przedmiotu niniejszej sprawy. Przedmiotem kontroli Sądu może być jedynie wyżej wskazana decyzja, gdyż granice rozpoznania sądu administracyjnego wyznaczone zostają przez granice sprawy administracyjnej. Rozpatrując zatem sprawę legalności decyzji o odmowie wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie może Sąd oceniać legalności ostatecznej decyzji dotyczącej podziału nieruchomości przy ul. [...] w G. czy tez decyzji o pozwoleniu na budowę gazociągu. Dokonanie decyzją organu administracji ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu jest możliwe tylko wówczas, gdy zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z ustaleniami planistycznymi zawartymi w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego (art. 43 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym). W przeciwnym razie decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu jest dotknięta wadą - jest nieważna (art. 46a ust. 1 pkt 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym). Powyższe przepisy ustawy wskazują, że decydujące znaczenie dla oceny dopuszczalności określonego zamierzenia inwestycyjnego na konkretnym terenie mają ustalenia planu zagospodarowania przestrzennego, który posiada rangę przepisu prawa gminnego, a organ rozstrzygający w sprawie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu ma obowiązek zbadania, czy na terenie objętym wnioskiem może być realizowana zamierzona inwestycja. W przedmiotowej sprawie ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego G. zatwierdzonego uchwałą nr [...] MRN z 4 lutego 1988r.(Dz. Urz. Woj. Gdańskiego z 1993r. nr [...], poz. [...]), zmienioną uchwałą nr [...] Rady Miasta Gdyni z dnia 28 kwietnia 1993r. (Dz. Urz. Woj. [...] z 1993r. Nr [...], poz. [...]) oraz uchwałą nr [...] Rady Miasta z dnia 30 listopada 1994r. (Dz. Urz. Woj. [...] z 1994r. Nr [...], poz. [...]) przewidują dla terenu obejmującego m.in. działki nr [...] i [...] i oznaczonego symbolem "B-3D DO" - 2,5 ha - budowę projektowanej średniej szkoły zawodowej. Z powyższego przepisu gminnego wynika jednoznacznie, że nie jest możliwa na terenie przedmiotowych działek lokalizacja budynku mieszkalnego z pomieszczeniami handlowo-biurowymi. Z tego też powodu nie ma podstaw do uznania, żeby zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu administracji jakimkolwiek stopniu naruszały prawo. Niezasadny jest zarzut skarżących, iż ustalenie możliwości zabudowy na pierwszej instancji w tych działkach winno się odbywać w oparciu o decyzje wydane dla potrzeb podziału nieruchomości czy tez inne decyzje administracyjne dotyczące tych działek. D stawa o zagospodarowaniu przestrzennym jednoznacznie stanowi, iż w toku postępowania o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu organ orzekający może wyłącznie oceniać zgodność zamierzeń inwestycyjnych z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego. W tym kontekście organy administracji publicznej nie mogły wydać decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji sprzecznej z funkcją przewidzianą dla tego terenu w ustaleniach planistycznych. Określenie przeznaczenia terenu w planie jako teren przeznaczony pod budowę średniej szkoły zawodowej wyklucza na tym terenie lokalizację jakichkolwiek innych obiektów, w tym także domu mieszkalnego. Dopóki plan miejscowy obowiązuje, a tak było w dacie orzekania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, wiąże organy administracji w ich działalności orzeczniczej dotyczącej ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późno zm.), skargę jako niezasadną oddalił.