II SA/Gd 863/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tamara Dziełakowska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Jolanta Górska Sędzia WSA Janina Guść Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Małgorzata Kuba po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 lutego 2011 r. sprawy ze skargi A. Z., W. Z. i E. Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 września 2010 r. nr [...] w przedmiocie opinii w sprawie zatwierdzenia wstępnego projektu podziału nieruchomości oddala skargę. Skarga E. Z., A. Z. i W. Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 6 września 2010 r. w przedmiocie zaopiniowania wstępnego projektu podziału nieruchomości została wniesiona w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych: Skarżący są właścicielami działki nr [[...]] obręb [[...]], położonej w G. przy ulicy P., graniczącej z jednej strony z potokiem S. Teren przedmiotowej nieruchomości objęty jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. W odniesieniu do nieruchomości skarżących na wniosek Dyrektora Zarządu Dróg i Zieleni zostało wszczęte z urzędu postępowanie w sprawie wydania postanowienia opiniującego zgodność z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego wstępnego projektu jej podziału. Proponowany przez organ podział związany jest z realizacją celu publicznego polegającego na regulacji graniczącego z działką skarżących potoku S. Na wniosek Dyrektora Zarządu Dróg i Zieleni o wydanie opinii o zgodności projektowanego wstępnego podziału działki skarżących z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, umotywowany koniecznością regulacji potoku S. na odcinku od zbiornika retencyjnego S. do skrzyżowania ulic N. S. – P., Prezydent Miasta postanowieniem z 15 kwietnia 2010 r. zaopiniował pozytywnie przedłożony projekt podziału nieruchomości. W ocenie organu przeznaczenie projektowanych działek jest zgodne z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, to znaczy działka [[...]] pozostanie terenem zabudowy mieszkaniowo-usługowej, a działka [[...]] terenem potoku S., a projektowane nowe granice nieruchomości są zgodne z ustalonymi przez plan miejscowy liniami rozgraniczającymi tereny o różnym sposobie użytkowania. Ustalono również, że wszystkie nieruchomości będą miały dostęp do drogi publicznej, a proponowany we wstępnym projekcie nowy podział działek umożliwia ich zagospodarowanie na cele określone przez plan miejscowy. W zażaleniu na to postanowienie skarżący wskazali, że w ich ocenie niezasadne jest zabieranie pasa o powierzchni 95 m2 do wykonania prac mających na celu prawidłowe zagospodarowanie potoku S. Z wykonanych uprzednio planów nie wynikało, że należy dokonać tych prac poprzez zabieranie części innych działek przylegających do potoku. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 6 września 2010 r. utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy, przywołując treść przepisu art. 6 pkt 4, art. 93 ust. 1 i ust. 4 i 5 oraz art. 97 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.) wskazał, że z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego W. rejon ulic S. i C. w G., zatwierdzonego uchwałą Rady Miasta Gdańska nr XXXI/870 z dnia 18 grudnia 2008 r. wynika, że działka nr [[...]] stanowi teren zabudowy mieszkaniowo – usługowej, oznaczonej na planie jako [[...]], a działka nr [[...]] teren potoku S. oznaczonego w planie jako [[...]]. W związku z tym wnioskowany podział działki skarżących o numerze [[...]], który wydziela z niej część pod teren potoku S., tj. działkę o nr [[...]] o powierzchni 95 m2 , jest zgodny z tym planem. Dokonany podział działki nr [[...]] ma służyć wydzieleniu pasa technicznego potoku S. w celu jego regulacji i ochrony (cel publiczny). W takim przypadku podział może być dokonany z urzędu, nawet bez zgody właściciela nieruchomości. Organ podkreślił, że nie jest uprawniony do oceny ustaleń planu zagospodarowania przestrzennego, plan bowiem z momentem uchwalenia stanowi przepisy prawa miejscowego i wiąże zarówno właścicieli nieruchomości, jak i organy administracji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pełnomocnik skarżących wniósł o uchylenie postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z powodu braku przeanalizowania całokształtu sprawy oraz nieuwzględnienia słusznego interesu strony. Wskazano, że SKO nie wzięło pod uwagę ukształtowania działki i nie bacząc na interes strony zatwierdziło odebranie 95 m2. Wskazano również, że wobec obecnych możliwości technicznych nie ma potrzeby zabierania aż tak dużej części działki. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymując swoje stanowisko wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem wydane w niniejszej sprawie postanowienia organów administracji są zgodne z prawem. Zasady dokonywania podziałów nieruchomości uregulowane zostały ustawą z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn. Dz. U. z 2010 r., Nr 102, poz. 651). Stosownie do art. 97 ust. 3 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami podziału nieruchomości można dokonać z urzędu, jeżeli jest on niezbędny do realizacji celów publicznych. Celami publicznymi zgodnie z art. 6 pkt 4 ustawy jest budowa oraz utrzymywanie obiektów i urządzeń służących ochronie środowiska, zbiorników i innych urządzeń wodnych służących zaopatrzeniu w wodę, regulacji przepływów i ochronie przed powodzią, a także regulacja i utrzymywanie wód oraz urządzeń melioracji wodnych, będących własnością Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego. Nie ulega wątpliwości, że planowane działania miasta G. polegające na regulacji potoku S. na odcinku od zbiornika retencyjnego S. do skrzyżowania ulic N. S. – P. są, w świetle przytoczonych przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami, realizowaniem celów publicznych, co uzasadniało wszczęcie z urzędu postępowania zmierzającego do podziału nieruchomości należącej do skarżących. Zgodnie z treścią art. 93 ust. 1 i 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego. Zgodność z ustaleniami planu dotyczy zarówno przeznaczenia terenu, jak i możliwości zagospodarowania wydzielonych działek gruntu. Zgodność proponowanego podziału nieruchomości z ustaleniami planu miejscowego opiniuje w formie postanowienia, stosownie do art. 93 ust. 4 i 5 ustawy, wójt, burmistrz albo prezydent miasta. Podkreślić należy, że w wydanym na podstawie art. 93 ust. 5 ustawy rozstrzygnięciu organ administracji orzeka jedynie o zgodności wstępnego projektu podziału z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i nie jest władny do rozpoznania ewentualnych zarzutów stron dotyczących innych aspektów planowanego podziału. Jedynym zatem warunkiem pozytywnego zaopiniowania przez organ wstępnego projektu podziału nieruchomości jest jego zgodność z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego W. rejon ulic S. i C. w G., zatwierdzonego uchwałą Rady Miasta Gdańska nr XXXI/870 z dnia 18 grudnia 2008 r., w tym z kart terenu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wynika, że działka skarżących przeznaczona jest pod zabudowę mieszkaniowo-usługową, z wyjątkiem jej części przylegającej do potoku S., na której wyłączono możliwość jakichkolwiek inwestycji i dopuszczono jedynie stosowanie ogrodzeń wyłącznie ażurowych lub ogrodzeń z żywopłotów, nakazując przy tym zachowanie otwartego koryta potoku z towarzyszącą infrastrukturą i zielenią. Przedłożony projekt podziału nieruchomości powiela wprowadzony przez miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego podział funkcjonalny działki skarżących, bowiem planowana działka [[...]] przylegająca do potoku S. ma być wydzielona w związku z proponowanym przez organ podziałem związanym z realizacją celu publicznego polegającego na regulacji tego potoku i pokrywa się z pasem gruntu wyłączonym w planie miejscowym spod inwestycji. Z kolei działka [[...]] nie zmienia swej funkcji i pozostaje przeznaczona pod zabudowę mieszkaniowo-usługową. Podsumowując należy stwierdzić, że projekt podziału nieruchomości jest zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a organy administracji wobec prawidłowego stwierdzenia tej zgodności, zgodnie z prawem wydały zaskarżone rozstrzygnięcia. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz.1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.