II SA/Gd 867/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Przybielski, Sędziowie Sędzia WSA Tamara Dziełakowska, Sędzia WSA Mariola Jaroszewska (spr.), Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Katarzyna Gross, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2006 sprawy ze skargi H. i M. B. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 20 października 2004 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oraz stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie nakazu rozbiórki oddala skargę. Decyzją z dnia 25 marca 2004r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 48 ust. 1 i ust. 4, art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 207, poz. 2016) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) nakazał H. i M. B. rozbiórkę obiektu budowlanego o konstrukcji drewnianej o wymiarach w rzucie poziomym po obrysie 6,14m x 8,75m pełniącego funkcję rekreacji indywidualnej, wzniesionego na działce nr [...] położonej w K. Ustalono, że na działce nr [...] położonej w K. H. i M. B. bez wymaganego pozwolenia na budowę w 2003r. pobudowali obiekt budowlany o konstrukcji drewnianej o wymiarach w rzucie poziomym po obrysie 6,14m x 8,75m pełniący funkcję rekreacji indywidualnej. Postanowieniem nr [...] z dnia 9 grudnia 2003r. zgodnie z dyspozycją art. 48 ust. 2 i ust. 3 prawa budowlanego wstrzymano prowadzenie robót przy budowie przedmiotowego obiektu budowlanego jednocześnie nałożono na inwestorów obowiązek przedstawienia w terminie do 28 lutego 2004r.: a) zaświadczenia od Wójta Gminy o zgodności przedmiotowego obiektu budowlanego z przepisami o planowaniu przestrzennym, w szczególności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, b) 4 egzemplarzy projektu budowlanego przedmiotowego obiektu budowlanego wraz niezbędnymi opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi, wykonanego przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane do wykonywania samodzielnych funkcje technicznych w budownictwie wpisaną na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego (zaświadczenie), c) oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Do dnia wydania, według ustaleń organu, zobowiązani nie wykonali w całości nałożonego obowiązku, ponieważ dostarczyli jedynie 4 egzemplarze projektu budowlanego przedmiotowego obiektu. Z tych przyczyn powiatowy organ nadzoru budowlanego w oparciu o art. 48 ust.1 i art. 48 ust. 4 Prawa budowlanego, na skutek niespełnienia w wyznaczonym terminie nałożonych obowiązków, nakazał rozbiórkę wymienionego wyżej obiektu budowlanego będącego w budowie bez wymaganego pozwolenia na budowę. Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli M. i H. B., zarzucając jej naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art.48 ustawy z dnia 7 lipca 19994r. Prawo budowlane przez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, oraz naruszenie przepisów prawa formalnego tj. art. 77 k.p.a. polegającego na sprzeczności istotnych ustaleń dokonanych przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z treścią materiału dowodowego oraz art. 9 i 10 k.p.a. polegającego na pozbawieniu strony udziału w postępowaniu i możliwości wypowiedzenia się w sprawie materiału dowodowego. Wraz z odwołaniem skarżący domagają się przywrócenia terminu do jego wniesienia, ponieważ uchybienie terminowi nastąpiło, jak twierdzą bez ich winy. Wskazali, że nie zostali poinformowani o zamknięciu postępowania dowodowego, nie zdawali sobie również sprawy, że organ administracji w tym czasie bez formalnego zamknięcia postępowania wyda decyzję. Odwołujący podali, iż o wydanej decyzji dowiedzieli się dopiero w chwili doręczenia im pisma zatytułowanego "upomnienie z zagrożeniem" z dnia 14 lipca 2004r. Decyzja nigdy e została im doręczona. Jak twierdzą, dowiadywali się w placówce pocztowej, jednak nie pozostawiono im awiza. W ich ocenie przesyłka listowa zawierająca decyzję nie była awizowana, a co za tym idzie skutecznie doręczona, co uzasadnia wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 20 października 2004r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił przywrócenia H. i M. B. terminu do wniesienia odwołania od decyzji nr [...] z dnia 25 marca 2004r. oraz stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez H. i M. B. od wymienionej wyżej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W uzasadnieniu organ odwoławczy powołał się na art. 129 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, zgodnie z którym odwołanie od decyzji wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję w terminie 14 dni od dnia doręczenie decyzji. Z akt sprawy wynika, że H. i M. B. nie odebrali decyzji nr [...] z dnia 25 marca 2004r. pomimo jej dwukrotnego awizowania przez Urząd Pocztowy. Pierwsze awizo miało miejsce w dniu 26 marca 2004r., drugie w dniu 5 kwietnia 2004r., co wynika z adnotacji na zwrotnym potwierdzeniu odbioru oraz wyjaśnienie Poczty Polskiej nr [...] z dnia 17 września 2004r. Organ wskazał, powołując się na art. 44 Kodeksu postępowania administracyjnego, iż w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 pismo składa się na okres siedmiu dni w urzędzie pocztowo - telekomunikacyjnym lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza się w skrzynce na korespondencję lub, gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata albo biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w miejscu widocznym na nieruchomości, której postępowanie dotyczy; w tym przypadku doręczenie uważa siedzą dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu. W ocenie organu w przedmiotowej sprawie zawiadomieniem, o którym mówi powyższy przepis było awizo z dnia 26 marca 2004r. Wobec tego zdaniem organu należy uznać, że doręczenie H. i M. B. wymienionej na wstępie decyzji nastąpiło w dniu 3 kwietnia 2004r. Zatem termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 17 kwietnia 2004r. Natomiast przedmiotowe odwołanie zostało wniesione za pośrednictwem poczty w dniu 26 lipca 2004r. Organ odwoławczy wskazał także, powołując się na art. 58 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, iż w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Ustanowiony przez stronę pełnomocnik wraz z odwołaniem złożył prośbę o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, jednak w ocenie organu nie uprawdopodobnił w swym wniosku, że przekroczenie terminu do wniesienia odwołania na wymienioną wyżej decyzję nastąpiło bez ich winy. Organ uznał, iż we wniosku o przywrócenie terminu nie została wymieniona jakakolwiek przyczyna złożenia odwołania po terminie określonym ustawowo. Z treści odwołania wynika jedynie, że odwołujący się dowiedzieli się o omawianej decyzji organu I instancji z doręczonego im pisma zatytułowanego "upomnienie z zagrożeniem" z dnia 14 lipca 2004r., natomiast nie otrzymali awiza o przesyłce zawierającej decyzję nr [...] z dnia 25 marca 2004r. Wobec takiego argumentu organ odwoławczy pismem nr [...] z dnia 1 września 2004r. wystąpił do Urzędu Poczty o wyjaśnienie kwestii doręczenia H. i M. B. decyzji organu I instancji. Z pisma Poczty Polskiej - Rejonowego Urzędu nr [...] z dnia 17 września 2004r. wynika, że awizo z dnia 26 kwietnia 2004r. o pozostawieniu przesyłki zawierającej omawianą decyzję zostało złożone prawidłowo w skrzynce doręczeniowej znajdującej się na posesji przy ul. Ś. w R. Rozstrzygając podanie organ powołał się na art. 59 § 2 oraz art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnieśli M. i H. B., zarzucając organowi naruszenie przepisów postępowania tj. art. 58 §1 Kpa poprzez uznanie, iż skarżący nie uprawdopodobnili, iż uchybienie nastąpiło bez ich winy. W uzasadnieniu skarżący twierdzą, że przesyłka pocztowa nigdy nie została im doręczona, nie pozostawiono im awiza, dlatego o niej nie wiedzieli. Podnoszą również, iż uchybili terminowi, ponieważ nie wiedzieli o rozstrzygnięciach dotyczących ich sprawy. Ponieważ uprawdopodobnili brak swojej winy, prośba o przywrócenie terminu powinna zostać ich zdaniem uwzględniona. Wskazują również, iż decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego znajdowała się na poczcie do 15 kwietnia 2004r., o czym świadczy pismo Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego do Urzędu Pocztowego Nr 4 w R. Tymczasem Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, iż termin do wniesienia odwołania upłynął dnia 17 kwietnia 2004r. Tym samym Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego ograniczył termin strony do wniesienia odwołania do 2 dni, co jest niezgodne z przepisami postępowania, które wskazują termin 14 dniowy. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W ocenie Sądu skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem. Zgodnie z art. 129 § 2 Kpa, odwołanie od decyzji administracyjnej organu I instancji wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie od dnia jej ogłoszenia stronie. Odwołanie wniesione przez stronę z uchybieniem powyższego terminu oznacza, że czynność jego wniesienia jest bezskuteczna, zaś organ odwoławczy obowiązany jest - po myśli art. 134 kpa - stwierdzić w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Jest w sprawie niesporne, że decyzja organu I instancji z dnia 25 marca 2004r. nie została przez skarżących odebrana. Przesyłka zawierająca przedmiotową decyzję wysłana została za pośrednictwem Urzędu Pocztowego w P. w dniu 25 marca 2004r., następnie jak wynika z adnotacji i pieczęci odbiorczego Urzędu Pocztowego w R. na kopercie i potwierdzeniu odbioru – awizowana na skutek niezastania adresata, za pierwszym razem w dniu 26 marca 2004r. i po raz drugi w dniu 5 kwietnia 2004r. Z dalszych ustaleń organu II instancji wynika, że awizo z dnia 26 kwietnia 2004r. o pozostawieniu przesyłki zawierającej zaskarżoną decyzję zostało złożone w skrzynce doręczeniowej znajdującej się na posesji przy ul. Ś. w R. Z kolei jak wynika również ze znajdującego się w aktach administracyjnych pisma Rejonowego Urzędu Pocztowego z dnia 17 września 2004r., powtórne awizo, również złożone do skrzynki adresata, wystawione zostało, jak stwierdzono, na skutek "błędu pracownika" poczty i z tych przyczyn przesyłka została zwrócona po upływie czternastu dni zamiast po upływie siedmiu dni. Zgodnie z opisem posesji, również zawartym we wspominanym piśmie, jest ona ogrodzona, brama posesji jest zamknięta, skrzynka pocztowa znajduje się obok furtki, przy furtce brak jest dzwonka, natomiast na furtce znajduje się tabliczka z napisem "Uwaga, zły pies". Zgodnie z art. 44 Kodeksu postępowania administracyjnego w brzmieniu obowiązującym w dacie zaskarżonego postanowienia w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43: 1) poczta przechowuje pismo przez okres siedmiu dni w swojej placówce, w przypadku doręczania pisma przez pocztę, 2) pismo składa się w urzędzie właściwej gminy na okres siedmiu dni, w przypadku doręczania pisma przez pracownika lub upoważnioną osobę lub organ (§ 1). § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, w drzwiach mieszkania adresata albo jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w miejscu widocznym na nieruchomości, której postępowanie dotyczy; w tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia terminu, o którym mowa w § 1. W rozpoznawanej sprawie zawiadomieniem, o którym mówi powyższy przepis było awizo z dnia 26 marca 2004r. Prawidłowo zatem organ odwoławczy uznał, że doręczenie H. i M. B. decyzji z dnia 25 marca 2004r. nastąpiło w dniu 3 kwietnia 2004r. W konsekwencji, prawidłowo również ustalił organ II instancji, że czternastodniowy termin do wniesienia odwołania upłynął dla skarżących w dniu 17 kwietnia 2004r. Nietrafny jest zatem zarzut skargi, iż skarżącym pozostawiono termin dwóch dni do wniesienia odwołania. Ze znajdującego się w przedstawionych aktach odwołania skarżących wynika, że zostało ono nadane listem poleconym w dniu 26 lipca 2004r. (vide: koperta nadania w aktach administracyjnych), a więc po upływie 14 dni od daty doręczenia stronie zaskarżonej decyzji, ustalonej na podstawie art. 44 Kpa. Trafnie w związku z tym organ administracji przyjął, iż nastąpiło uchybienie terminu do wniesienia odwołania, co dawało podstawę do wydania postanowienia o stwierdzeniu wniesienia odwołania z uchybieniem terminu, na mocy art. 134 Kpa. Jednakże w związku z tym, że skarżący wnosząc odwołanie od decyzji organu I instancji z uchybieniem terminu, jednocześnie wnieśli o przywrócenie uchybionego terminu twierdząc, że nastąpiło ono bez ich winy, prawidłowo organ odwoławczy w pierwszej kolejności rozpatrzył przedmiotowy wniosek. Stosownie do art. 58 Kpa w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy (§ 1). Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin (§ 2). Zgodnie z powyżej zacytowaną regulacją przesłankami uzasadniającymi przywrócenie terminu są: 1. wniesienie pisma z wnioskiem przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu 2. uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu 3. dokonanie - równocześnie ze złożeniem wniosku - czynności, do dokonania której terminowi uchybiono. Jest w niniejszej sprawie niesporne, że strona skarżąca złożyła prośbę o przywrócenie uchybionego terminu zachowując termin tygodniowy liczony od daty ustania przyczyny uchybienia. Natomiast w ocenie Sądu, zgodnej z oceną organu odwoławczego, skarżący wbrew wymogom art. 58 Kpa nie uprawdopodobnili okoliczności wskazujących na brak ich winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania od decyzji nakazującej rozbiórkę. Jak wynika z treści odwołania i samego wniosku, skarżący dowiedzieli się o omawianej decyzji organu l instancji z doręczonego im pisma zatytułowanego "upomnienie z zagrożeniem" z dnia 14 lipca 2004r. i jak twierdzą nie otrzymali awiza o przesyłce zawierającej decyzję nr [...] z dnia 25 marca 2004r. Powołują się zatem na przyczynę uchybienia terminu jaką mógłby być brak awiza, nie uprawdopodobniają jednak niczym, iż taka okoliczność mogła mieć miejsce. Nie jest zaś wystarczające w świetle art. 58 Kpa gołosłowne i niczym nie poparte twierdzenie, szczególnie w sytuacji, gdy jak wynika z opisanego wyżej pisma Poczty Polskiej - Rejonowego Urzędu Pocztowego pierwsze awizo - z dnia 26 marca 2004r. - o pozostawieniu przesyłki zawierającej omawianą decyzję, zostało złożone prawidłowo w skrzynce doręczeniowej znajdującej się na posesji przy ul. Ś. w R. W świetle powyższego nie można przyjąc, iż skarżący uchybili terminowi do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji bez swojej winy. Stąd też słusznie uznał organ, iż nie zostały spełnione przesłanki warunkujące przywrócenie terminu. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności i uznając skargę za niezasadną, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.