II SA/Gd 874/18

Dnia 16 lipca 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Stępień po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2019 roku na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej W. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 5 marca 2019 roku oddalającego skargę w sprawie ze skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 16 października 2018 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do rozbiórki obiektu budowlanego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę kasacyjną Wyrokiem z dnia 5 marca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę W. B. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 16 października 2018 r., w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do rozbiórki obiektu budowlanego. Skarżącemu doręczono odpis wyroku wraz z pisemnym uzasadnieniem oraz pouczeniem o prawie do wniesienia skargi kasacyjnej i konieczności sporządzenia jej przez adwokata, doradcę podatkowego lub radcę prawnego. Pismem z dnia 28 maja 2019 r. W. B. złożył w tutejszym sądzie sporządzoną i podpisaną osobiście skargę kasacyjną od w/w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302) – dalej w skrócie zwanej p.p.s.a. od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z kolei przepis art. 175 § 1 p.p.s.a. Skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2-3. Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a.), a także wtedy, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej (art. 175 § 2a p.p.s.a.). Jak zaś wynika z § 3 art. 175 p.p.s.a. skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami, rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej. W niniejszej sprawie z dnia 5 marca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę W. B. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 16 października 2018 r., w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do rozbiórki obiektu budowlanego. Od powyższego rozstrzygnięcia wniesiona została skarga kasacyjna sporządzona i podpisana osobiście przez W. B. Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Niepodpisanie skargi kasacyjnej przez podmiot uprawniony do jej sporządzenia nie jest brakiem formalnym, który mógłby zostać uzupełniony na wezwanie Sądu, jest to bowiem brak materialny skutkujący odrzuceniem skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej (por. m.in. postanowienie NSA z 18 czerwca 2010 r., II OZ 571/10). Mając zatem na względzie, że skarga kasacyjna została sporządzona i podpisana przez W. B., wniesioną skargę kasacyjną należało uznać za niedopuszczalną. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł o jej odrzuceniu na podstawie art. 178 p.p.s.a.