II SA/Gd 889/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tamara Dziełakowska po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy Miasta na decyzję Wojewody z dnia 14 października 2013 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości postanawia 1/ odrzucić skargę, 2/ zwrócić skarżącej ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwotę 200 zł ( dwieście złotych ). Gmina Miasta wniosła do tut. Sądu skargę na opisaną wyżej decyzję Wojewody. Zarządzeniem z dnia 3 grudnia 2013 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie jej trzech odpisów w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia doręczono skarżącej w dniu 12 grudnia 2013 r. W dniu 23 grudnia 2013 r. skarżąca nadała na poczcie na adres Sądu brakujące odpisy skargi, a w dniu 24 grudnia 2013 r. wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Postanowieniem z dnia 10 lutego 2014 r. tut. Sąd odmówił przywrócenia terminu. Wniesione przez skarżącą zażalenie od tego orzeczenia zostało postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego oddalone. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jak wynika z akt sprawy tygodniowy termin do złożenia odpisów skargi upłynął z dniem 19 grudnia 2013 r. Usunięcie braków w dniu 23 grudnia 2013 r. było zatem spóźnione i stosownie do w/w przepisu nie wywołało żadnych skutków. Termin do złożenia wymaganych odpisów nie został również przywrócony. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Wobec tego, że w przedmiotowej sprawie brak formalny skargi został uzupełniony po terminie, a Sąd odmówił jego przywrócenia do dokonania tej czynności to na mocy w/w przepisów należało orzec jak w sentencji.