II SA/Gd 893/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Jędrkowiak Sędziowie: WSA Alina Dominiak WSA Arkadiusz Despot-Mładanowicz (spr.) Protokolant Agnieszka Szczepkowska po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi E. P., B. P., T. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia 5 marca 2002 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę oddala skargę. Starosta [...] decyzją nr [...] z dnia 24 grudnia 2001 r. zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę budynku pawilonu handlowego z częścią mieszkalną oraz infrastrukturą techniczną na działce nr [...] w [....] dla E., B. i T. P.. Na skutek odwołania D. i T. J., Wojewoda [...] wydał w sprawie decyzję nr [...], w której uchylił powyższą decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że decyzja z dnia 11 września 2001 r. Wójta Gminy [...] ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji przewiduje dojazd do projektowanego obiektu przez połączenie komunikacyjne z drogi lokalnej (ul. [....]) podłączonej do drogi krajowej nr [...] przez działkę o nr ew. [...] należącej do odwołujących się. Zatem zgodnie z prawem budowlanym projekt budowlany przedsięwzięcia powinien zawierać układ komunikacyjny opracowany w oparciu o § 14 i § 15 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ( tj.: Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 140 ze zm.) obejmujący działki nr [...] i nr [....] w [...]. Ponadto projekt zagospodarowania działki powinien posiadać część opisową i część rysunkową. W części opisowej powinno znajdować się określenie projektowanego zagospodarowania działki lub terenu (w tym układ komunikacyjny), a w części rysunkowej określenie układu komunikacji wewnętrznej w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej komunikacji zewnętrznej. Złożony projekt budowlany zawiera jedynie plan zagospodarowania działki nr [...] w [...] z wyrysowanymi parkingami oraz komunikacją wewnętrzną. Brak w nim natomiast części rysunkowej z nawiązaniem do istniejącej i projektowanej komunikacji zewnętrznej, tj. połączenia z drogą publiczną przez działkę nr [...]. Organ II instancji uznał, że decyzja organu I instancji wydana została z naruszeniem art. 34 ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego, który mówi, iż projekt budowlany powinien zawierać: projekt zagospodarowania działki lub terenu, sporządzony na aktualnej mapie, obejmujący określenie granic działki lub terenu, usytuowanie, obrys i układu istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, sieci uzbrojenia terenu, sposób odprowadzania lub oczyszczania ścieków, układ komunikacyjny i układ zieleni, ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich. E., B. i T. P. reprezentowani przez radcę prawnego zaskarżyli powyższą decyzję Wojewody [...] do Naczelnego Sądu Administracyjnego, domagając się jej uchylenia i zasądzenia od organu kosztów postępowania. W skardze zarzucili organowi błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, iż projekt budowlany nie spełnia wymogów określonych art. 34 ust. 3 pkt 1 w części dotyczącej układu komunikacyjnego. Opis układu komunikacyjnego znajduje się w projekcie budowlanym i przewiduje połączenie z drogą publiczną przez działkę nr [...] i ulicę K.. Wskazali, że brak rysunku z projektem dojazdu nie może skutkować uchyleniem projektu budowlanego. Tym bardziej, że projekt budynku spełnia wszystkie określone przepisami wymagania techniczne. Natomiast kwestia ustalenia połączenia projektowanego obiektu z drogą publiczną przez działkę [...] powinna być rozstrzygnięta w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Przedmiotowa inwestycja jest zdaniem skarżących, zgodna z wymogami planu zagospodarowania przestrzennego ustalonymi w decyzji Wójta Gminy [...] i nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza praw osób trzecich. Skarżący dodatkowo wskazali, że nie jest uregulowany stan prawny działki nr [...]. Nadto skarżący zarzucili obrazę przepisów prawa materialnego przez niewłaściwą interpretację i błędne zastosowanie art. 32 ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego. Skarżący wskazali, iż domniemywać należy, że w decyzji chodziło o art. 34 ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego, jednakże nie sposób się zgodzić z tym, by w tak ważkiej decyzji wskazywano błędne podstawy prawne. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację wyrażoną w decyzji. Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Realizacja projektu budowlanego wymaga uzyskania w pierwszej kolejności pozwolenia na budowę. Proces budowlany, w tym samo pozwolenie na budowę jest ściśle reglamentowany przepisami prawa. Dopiero złożenie projektu budowlanego w przewidzianej formie i uzyskanie odpowiednich zezwoleń, uzgodnień, zaświadczeń i innych dokumentów obliguje organ administracyjny do wydania pozwolenia na budowę (art. 32 i 33 Prawa budowlanego). Prawo budowlane, obowiązujące w dacie orzekania, w art. 34 ust. 3 pkt 1 stanowi, że projekt budowlany powinien zawierać projekt zagospodarowania działki lub terenu, sporządzony na aktualnej mapie, obejmujący: określenie granic działki lub terenu, usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, sieci uzbrojenia terenu, sposób odprowadzania lub oczyszczania ścieków, układ komunikacyjny i układ zieleni, ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich. Rozwinięciem tej dyspozycji jest wydane na podstawie art. 34 ust. 6 prawa budowlanego; rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 3 listopada 1998 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. Nr 140, poz. 906). Przepis § 8 niniejszego rozporządzenia przewiduje, że projekt powinien zawierać dwie części, opisową i rysunkową. W części opisowej znajduje się określenie układu komunikacyjnego w zakresie niezbędnym do uzupełnienia części rysunkowej. Część rysunkowa sporządzona na mapie powinna określać układ komunikacji wewnętrznej przedstawiony w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej komunikacji zewnętrznej, określający układ dróg wewnętrznych, dojazdów, bocznic kolejowych, parkingów placów i chodników, w miarę potrzeby przekroje oraz profile elementów tego układu. Czyniąc zadość wskazanym wymaganiom w części opisowej projektu budowlanego, będącej kopią załącznika nr 2 do decyzji Wójta Gminy [...] z dnia 11 września 2001 r., ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla wskazanej inwestycji, w pkt 2 przewiduje się obsługę komunikacyjną terenu działki z drogi lokalnej (ul. K.) połączonej do drogi krajowej nr 5 przez działkę nr ew. [...]. Na przejazd przez działkę [...] ustanowiono służebność dla każdorazowego właściciela działek [...] i [...]. Dalej w pkt 4- warunki obsługi w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacyjnej znajduje się sformułowanie, że obsługa komunikacyjna na warunkach dotychczasowych z drogi krajowej nr [...]. Z innych dokumentów wynika, że działka, na której będzie realizowany projekt budowlany nie ma bezpośredniego dostępu do wskazanej ul. K.. Dotychczasowy i planowany dostęp do działki odbywa się na zasadzie służebności po przez działkę nr [...] należącą do państwa J. Część rysunkowa zawiera natomiast plan zagospodarowania działki w nr [...] z wyrysowanymi parkingami oraz drogą wewnętrzną. Szkic orientacyjny zawarty na mapie wskazuje, że istnieje połączenie działki z ul. K.. Nie jest ono jednak rozrysowane w planie szczegółowym w sposób analogiczny do rozrysowania działki. Biorąc pod uwagę brzmienie powyższych przepisów i ogólne oświadczenie T. J. o wyrażeniu zgody na służebność przejazdu przez działkę [...] dla właścicieli działek powstałych po podziale działki nr [...] organ odwoławczy słusznie skonstatował, że brak jest w tej części projektu budowlanego, nawiązania do istniejącej i projektowanej komunikacji zewnętrznej. Następstwem tego faktu jest brak spełnienia wszystkich przesłanek formalnych określonych przez prawo budowlane w odniesieniu do projektu budowlanego. Organ słusznie przyjął, że projekt taki stanowi integralną część decyzji i muszą być zachowane wszelkie wymogi przewidziane prawem. Zarzut skarżących, że kwestie komunikacyjne zostały jasno sprecyzowane w decyzji Wójta Gminy [....] jest nietrafny. Po pierwsze określenie tych kwestii jest zawarte jedynie w części opisowej projektu, a brak jest ich w części rysunkowej, czym naruszono § 8 ust. 3 pkt 2. Po wtóre trudno zgodzić się z twierdzeniem, że sposób komunikacji jest dokładny, ponieważ nie wskazuje jak ma się ten przejazd odbywać przez działkę nr [...], tzn. jakiej części działki ma dotyczyć. Projekt budowlany obejmuje wiele zagadnień związanych z inwestycji (np. zgodność z planem miejscowym zagospodarowania przestrzennego, czy nie naruszanie prawa osób trzecich, zagadnienia formalne) a nie tylko sprawę warunków technicznych. Wszystkie te warunki muszą być spełnione, a zatem argument skarżących, że organ musi wydać pozwolenie na budowę, jeśli tylko projekt techniczny spełnia wymagania zawarte w przepisach dotyczących warunków technicznych budynku Sąd uznał za nieuprawniony. Skarżący słusznie podnoszą, że sprawa służebności winna być rozstrzygana przez sąd powszechny, jednak decyzja organu II instancji nie dotyczy ustalenia zasad korzystania ze służebności, a jedynie braku w projekcie budowlanym ujęcia powiązania komunikacyjnego inwestycji z drogą publiczną (komunikacją zewnętrzną). Przy czym w sprawie nie chodzi o wytyczenie szlaku komunikacyjnego w postaci drogi publicznej przez działkę [...], co sugerują skarżący, a jedynie ustalenia sposobu komunikacji, dojazdu na zasadzie służebności. Wbrew twierdzeniom skarżących organ nie dopuścił się naruszenia art. 32 ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji jednoznacznie wynika, iż organ zastosował przepis art. 34 ust. 3 pkt 1 cytowanej ustawy, zaś wskazanie w jednym passusie uzasadnienia art. 32 ust. 3 pkt 1 zamiast art. 34 ust. 3 pkt 1 jest błędem pisarskim, który nie mógł mieć żadnego wpływu na wynik sprawy. Zatem organ odwoławczy wydając zaskarżoną decyzję nie naruszył art. 138 § 2 k.p.a.. Mając powyższe na względzie Sąd na mocy art. 151 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.