II SA/Gd 895/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. Ł. i E. Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 24 października 2011 r., sygn. akt [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 24 października 2011 r., Nr [...] utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia 5 stycznia 2011 r., nr [...], zobowiązującą E. i I. Ł. do uiszczenia opłaty adiacenckiej w wysokości 44 932,40 zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] w wyniku jej podziału. E. i I. Ł. wnieśli na powyższą decyzję organu II instancji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Wójta Gminy z dnia 5 stycznia 2011 r., nr [...] z uwagi na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i wyrządzenia znacznej nieodwracalnej szkody majątkowej. Uzasadniając złożony wniosek skarżący wyjaśnili, że są osobami w podeszłym wieku, ale nie posiadają jeszcze uprawnień do rent, czy emerytur. I. Ł. prowadzi działalność gospodarczą w zakresie ciężarowego transportu samochodowego, ze względu na niskie dochody rozlicza się w formie ryczałtu podatkowego. Działalność tę prowadzi za pomocą samochodu ciężarowego marki Ford Cargo z 1991 r, wymagającego ciągłych napraw, odkładanych ze względu na brak środków finansowych. Skarżący są również współwłaścicielami w ½ części domu mieszkalnego w G. przy ul. [...], gdzie mieszkają. Posiadają także 11 – letni samochód osobowy marki Citroen. Skarżący wyjaśnili, że drogą oszczędności udało im się zgromadzić środki na pokrycie kosztów sądowych związanych z przedmiotową sprawą, ale w tak krótkim czasie nie są w stanie zgromadzić pieniędzy na pokrycie kwoty opłaty adiacenckiej. Pozyskanie przez nich środków pieniężnych z kredytów lub pożyczek, ze względu na podeszły wiek i niskie dochody jest niezwykle trudne bądź w ogóle niemożliwe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., po przekazaniu skargi sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Jak wynika z treści art. 61 § 3 p.p.s.a, istotą ochrony tymczasowej jest zapobieżenie wyrządzeniu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków poprzez wykonanie zaskarżonej decyzji lub innego aktu. Przepis ten zawiera alternatywne przesłanki podstawy wstrzymania zaskarżonego aktu, są nimi: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie, skarżący uprawdopodobnili wystąpienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. Zdaniem Sądu, uiszczenie przez skarżących opłaty w wysokości 44 932,40 zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w wyniku jej podziału będzie dla skarżących łączyło się z niebezpieczeństwem powstania szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący uprawdopodobnili, że ich obecna sytuacja majątkowa i finansowa uniemożliwia im uiszczenie opłaty w tej wysokości. E. Ł. nie uzyskuje żadnych dochodów, pracuje tylko I. Ł. prowadząc własną działalność gospodarczą, z której nie uzyskuje jednak dużych dochodów. Skarżący nie dysponują na tyle wartościowymi składnikami ruchomymi majątku, które łatwo dałoby się spieniężyć i uzyskane kwoty przeznaczyć na pokrycie opłaty adiacenckiej. Posiadany udział we współwłasności nieruchomości w budynku mieszkalnym nie stanowi majątku, z którego skarżący mogą pobierać jakiekolwiek pożytki, albowiem dom ten zaspokaja ich osobiste potrzeby lokalowe. Natomiast, gdyby ewentualnie zdołali zaciągnąć kredyt na spłatę przedmiotowego zobowiązania, skutkowałoby to powstaniem szkody związanej z koniecznością uiszczenia odsetek i opłat z tym związanych. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a., wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.