II SA/Gd 898/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tamara Dziełakowska Sędziowie: Sędzia WSA Wanda Antończyk (spr.) Sędzia NSA Sławomir Kozik Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Agnieszka Pazdykiewicz po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2012 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. J.-K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 lutego 2011 r., nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę. R. J. wniósł skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 lutego 2011r. Skarżący R. J. zmarł w dniu 24 maja 2011r. w trakcie postępowania sądowego. Następcą prawnym zmarłego jest J. J.- K.zgodnie z prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia 12 sierpnia 2011r. o stwierdzeniu nabycia spadku po R. J. Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym: Decyzją z dnia 25 listopada 2005r. Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił wydania nakazu rozbiórki słupa konstrukcji stalowej, stanowiącego element linii wysokiego napięcia 110kv, położonego na działce nr [...] w K. przy ul. [...] na podstawie art. 37 ustawy Prawo budowlane z 1974r. Decyzja ta stała się decyzja ostateczną. Pismem z dnia 26 listopada 2008r R. J. wystąpił z wnioskiem o wznowienie postępowania w wyżej opisanej sprawie. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzjami z dnia 11 grudnia 2009r. i 11 sierpnia 2010r. uchylił decyzje organu I instancji z dnia 18 marca 2009r odmawiającą uchylenia decyzji z dnia 25 listopada 2005r. (po uprzednim wznowieniu postępowania) wskazując, że organ I instancji pominął pierwszą fazę postępowania dotyczącą zbadania formalnych podstaw wznowienia oraz decyzję organu I instancji z dnia 2 czerwca 2010r. Decyzją dnia 30 sierpnia 2010r. organ I instancji odmówił wznowienia postępowania administracyjnego. Organ I instancji mając na uwadze zalecenia zawarte w uzasadnieniu decyzji organu II instancji z dnia 11 sierpnia 2010r. uchylił swoje własne postanowienie z dnia 20 lutego 2009r. wznawiające postępowanie w sprawie słupa energetycznego znajdującego się na działce skarżącego a następnie decyzją z dnia 30 sierpnia 2010r. odmówił wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną z dnia 25 listopada 2005r. Organ II instancji wskazał, że postępowanie w sprawie wznowienia postępowania jest dwuetapowe. W pierwszej fazie organ, który wydał decyzję w sprawie w I instancji bada czy podanie o wznowienie postępowania zostało wzniesione przez stronę postępowania, czy wskazano w nim ustawowe przesłanki do wznowienia postępowania, a także czy został zachowany termin do złożenia podania określony w art. 148 kpa. Organ potwierdził ustalenie organu I instancji, że przedmiotowy wniosek został złożony przez legitymowaną do tego osobę, gdyż R. J. jest stroną postępowania i brał w nim udział. Strona w swoim wniosku nie wskazał podstawy wznowieniowej. Z tej przyczyny organ I instancji wezwał pismem z dnia 16 kwietnia 2010r. R. J. do wskazania podstawy prawnej w oparciu, o którą żąda weryfikacji decyzji ostatecznej. W odpowiedzi na wezwanie skarżący powołał się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 stycznia 2007r. w podobnej sprawie. Wyrok ten nie istniał jeszcze w dniu wydania decyzji z dnia 25 listopada 2005r. Skoro zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 kpa można żądać wznowienia postępowania, gdy wyjdą na jaw nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nie znane organowi, który wydał decyzję, to okoliczność powoływana przez skarżącego nie spełnia formalnych przesłanek wznowieniowych. Ponadto organ II instancji wskazał, że wyroki sądów administracyjnych zapadłe w innych sprawach mogą stanowić jedynie wytyczne co do wykładni i interpretacji przepisów prawa, a więc mają charakter pomocniczy. Zatem wyrok sądu administracyjnego w innej sprawie nie może stanowić okoliczności, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 5 kpa, zwłaszcza, że w dniu wydania wskazanej decyzji cytowanego wyroku nie było. Powyższe oznacza, że złożony przez skarżącego wyrok nie stanowi przesłanki wznowieniowej o jakiej mowa w art. 145 § 1 pkt 5 kpa. R J. wniósł skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zarzucając naruszenie art. 145 § 1 pkt 5 kpa oraz art. 32 i 45 Konstytucji RP poprzez naruszenie prawa do równego traktowania obywatela przez organy publiczne i prawa do sprawiedliwego wymiaru sprawiedliwości w sytuacji, gdy w sprawach o jednakowym stanie faktycznym i jednakowej podstawie prawnej brak jednolitego rozstrzygania przez organ administracji publicznej (Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego). Powołując się na powyższe wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu skargi skarżący podał, że składał wniosek o wznowienie postępowania w oparciu o wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 17 stycznia 2007r. w sprawie opartej na tej samej podstawie faktycznej i prawnej, której dotyczyła decyzja z dnia 25 listopada 2005r. Odmowa wznowienia spowodowała, w świetle wyroku WSA w Gdańsku, istnienie odmiennych stanów prawnych dotyczących tej samej materii i jednocześnie odmienne traktowanie obywatela będącego w takich samych okolicznościach faktycznych. Wznowienie postępowania administracyjnego powinno nastąpić nie tylko z uwagi na ujawnienie nowych dowodów ale także i nowych okoliczności faktycznych istotnych dla sprawy, istniejących w dniu wydania decyzji oraz nieznanych organowi, który ją wydał. Organ I instancji badający podstawy wniosku nie zbadał jednak okoliczności czy w czasie wydawania orzeczenia istniały już okoliczności związane ze sprawa J. L., które zaważyłyby na niniejszej sprawie. Wyrok WSA w Gdańsku był konsekwencją ustaleń w tamtym postępowaniu na tyle istotną, iż gdyby organ prowadzący postępowanie znał te okoliczności orzekłby odmiennie. Nadto sprzeczność orzeczeń dotyczących tego samego stanu faktycznego i opartych na tej samej podstanie prawnej godzi w system jednolitego prawa obowiązującego wszystkie podmioty w państwie. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi powołując się na dotychczasową argumentację. Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie prawa, jeżeli moglo ono mieć istotny wpływa na wynik sprawy. Dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 145 § 1 kpa w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli: 1) dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne okazały się fałszywe, 2) decyzja została wydana w wyniku przestępstwa, 3) decyzja została wydana przez pracownika lub organ administracji publicznej, który podlega wyłączeniu stosownie do art. 24,25 i 27, 4) strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu, 5) wyjdą na jaw istotne dla sprawy okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję, 6) decyzja została wydana bez wymaganego prawem stanowiska innego organu, 7) zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez właściwy organ lub sąd odmiennie od oceny przyjętej przy wydawaniu decyzji (art. 100 § 2), 8) decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. Skarżący wniósł o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 listopada 2005r. odmawiającą wydania nakazu rozbiórki obiektu budowlanego, tj. słupa konstrukcji stalowej stanowiącego element linii wysokiego napięcia 110kv, położonego na działce nr [...] w K. Postępowanie w tej sprawie toczyło się na wniosek skarżącego, który w swoim wniosku z dnia 28 czerwca 2005r. wskazywał, że słup energetyczny został posadowiony na jego działce bez jego zgody i bez żadnego porozumienia. W dniu 1 grudnia 2008r. skarżący złożył wyżej przedstawioną skargę o wznowienie postępowania sądowego. W uzasadnieniu wniosku skarżący powołał się na uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 18 stycznia 2007r. w sprawie o sygn. akt II SA/ Gd 341/ 06 w sprawie ze skargi M. J.-L. oraz J. J.- L. sąsiadów skarżącego- na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 marca 2006r. W uzasadnieniu tego wyroku Sąd ustalił, że bezspornym jest, iż miała miejsce samowola budowlana, inwestor nie posiadał prawa do terenu na którym posadowiono słup, nadto Sąd stwierdził brak pozwolenia na budowę. Skarżący podniósł, że identyczna sytuacja zaistniała na jego działce, na której również bez jego zgody i bez pozwolenia na budowę został posadowiony sąsiedni słup energetyczny. Sąd uznał, że skarga podlega oddaleniu z uwagi na brak ustawowej podstawy wznowienia wymienionej w cyt. wyżej art. 145 § 1 kpa, co prawidłowo ustaliły organy administracji. Wskazać należy, że organ administracji w pierwszej kolejności bada skargę pod względem formalnym. Zatem bada czy skarga została wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Podkreślić należy, że samo sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający ustawie nie oznacza, że skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli już z samego uzasadnienia wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi. Taka skarga, jako nieoparta na ustawowej podstawie wznowienia nie może podlegać uwzględnieniu. Taki stan faktyczny i prawny zaistniał w rozpatrywanej sprawie. Skarżący wprawdzie podali, że w sprawie zachodzi przesłanka z cytowanego wyżej art. 145 § 1 pkt 5 kpa, wskazując, że o nowej okoliczności w sprawie stanowi wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z sprawie II SA.Gd 341/06 z dnia 18 stycznia 2007r. , jednakże podstawa ta w sprawie nie zachodzi. Wykrycie i ujawnienie istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych i środków dowodowych, o którym mowa w tym przepisie odnosi się do okoliczności i środków dowodowych, nieujawnionych w poprzednim postępowaniu i wówczas nieujawnialnych z tego powodu, że nie były stronom znane. Środek dowodowy, w świetle cyt. przepisu, który powstał po uprawomocnieniu się decyzji nie stanowi podstawy wznowienia w świetle tego przepisu. W okolicznościach niniejszej sprawy nie ujawniły się żadne nowe okoliczności lub dowody, których strona nie mogła powołać w trakcie postępowania zakończonego wydaniem decyzji z dnia 25 listopada 2005r. Wręcz przeciwnie skarżący powołuje się na te okoliczności i dowody, które znane były już w trakcie postępowania przez organem administracji. Natomiast powoływane decyzje Inspektora Nadzoru Budowlanego wraz z wyrokiem tut. Sądu dotyczą innej sprawy administracyjnej, nadto zostały wydane po uprawomocnieniu się decyzji w rozpoznawanej sprawie. W tym stanie rzeczy skoro skarga nie opierała się na ustawowej podstawie wznowienia, organy administracji zobowiązane do działania w oparciu o obowiązujące przepisy prawa, nie miały podstaw prawnych do wznowienia postępowania i jego dalszego prowadzenia. Z powyższych przyczyn Sąd kontrolując zgodność z prawem zaskarżonej decyzji uznał, że decyzja ta jest zgodna z prawem. Mając powyższe na uwadze oraz działając na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd oddalił skargę.