II SA/Gd 9/10

PostanowienieWSA w Gdańsku2010-02-24

Skład orzekający: Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie opłaty adiacenckiej, jeśli skarżący nie uprawdopodobnili poniesienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków?
Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ skarżący nie uprawdopodobnili wystąpienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a., tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak uzasadnienia wniosku przez skarżących, mimo korzystania z pomocy pełnomocnika, uniemożliwił sądowi ocenę spełnienia tych kryteriów.
Stan faktyczny
Skarżący S. P. i B. P. wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 października 2009 r. w przedmiocie opłaty adiacenckiej. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, który nie zawierał uzasadnienia. Sąd rozpatrywał wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. P. i B. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 października 2009 r. sygnatura akt [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 7 grudnia 2009 r. S. P. i B. P., reprezentowani przez pełnomocnika wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 października 2009 r., sygnatura akt [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku z podłączeniem jej do gminnej sieci kanalizacyjnej. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, który jednak nie zawierał żadnego uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) – zwanej dalej P.p.s.a. Zgodnie z przepisem art. 61 § 3 P.p.s.a., który reguluje instytucje wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji przez sąd administracyjny, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zgodnie z art. 61 § 5 P.p.s.a. postanowienie może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym. Rozpatrując wniosek S. i B. P. i stosując kryteria przewidziane w art. 61 § 3 P.p.s.a., Sąd nie znalazł usprawiedliwionych podstaw do jego uwzględnienia. Wymieniony przepis zawiera wyczerpujący katalog przesłanek wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Możliwość udzielenia skarżącym ochrony tymczasowej jest uzależniona od niebezpieczeństwa wystąpienia wskazanych w przepisie skutków ich wykonania. "Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków" są przesłankami wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, które winny być oceniane indywidualnie w każdej sprawie i dotyczyć muszą podmiotu skarżącego. Wskazać należy, że skarżący, a to na nich ciążył ten obowiązek, nie uprawdopodobnili poniesienia jakiejkolwiek szkody ani też trudnych do odwrócenia skutków w związku z zaskarżoną decyzją ani innymi decyzjami pozostającymi w granicach sprawy. Podkreślić należy, że wniosek o wstrzymanie wykonania w ogóle nie został przez skarżących uzasadniony i to pomimo korzystania z pomocy profesjonalnego pełnomocnika. Samo zaś złożenie takiego wniosku nie nakłada na Sąd obowiązku analizowania z urzędu i oceny co do spełnienia kryteriów, o których mowa w przytoczonym wyżej przepisie. Z uwagi zatem na nieuprawdopodobnienie przesłanek wstrzymania zaskarżonej decyzji, Sąd uznał przedmiotowy wniosek za niezasadny. Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na mocy art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło