II SA/Gd 900/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2009r.na posiedzeniu niejawnym wniosku H. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 18 listopada 2008r. nr [...] w przedmiocie umorzenia wznowionego postępowania w sprawie zakończonej decyzja dotyczącą rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: odmówić przyznania H. K. prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wnioskiem z dnia 15 stycznia 2009r. H. K. wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych wskazując, iż w listopadzie 2005r. zaciągnęła wraz z mężem kredyt hipoteczny na 14 lat w wysokości 120 tys. zł. Obecnie miesięczna rata wynosi 950 – 1050 zł (kredyt został zaciągnięty w walucie obcej). Wnioskodawczyni wskazała na miesięczne wydatki na poziomie 1600 zł, podczas gdy wraz z mężem osiąga dochód z emerytur w wysokości miesięcznej 2.547,57 zł. Wnioskodawczyni posiada wraz z mężem dom mieszkalny o pow. 113,80 zł i działkę 0,5305 ha. Ponadto zgromadzone oszczędności w kwocie 2.180 zł. W związku z powziętymi wątpliwościami co do możliwości płatniczych wnioskodawczyni Sąd, pismem z dnia 9 lutego 2009 r., zobowiązał ją do przedłożenia następujących dokumentów źródłowych: odpisów wszystkich złożonych przez wnioskodawczynie i jej męża zeznań podatkowych za rok 2007, a w przypadku ich nieskładania stosownego zaświadczenia w tym przedmiocie z właściwego urzędu skarbowego, wyciągów i wykazów z ostatnich trzech miesięcy ze wszystkich posiadanych przez wnioskodawczynię i jej męża rachunków bankowych, w tym kont i lokat dewizowych, a w przypadku ich nieposiadania złożenia stosownego oświadczenia w tym przedmiocie; wskazania ile osób zamieszkuje w posiadanym przez skarżącą domu; wykazania kosztów utrzymania domu; oświadczenia w przedmiocie zarejestrowanych na skarżącą i jej męża pojazdów mechanicznych (podania marki, roku produkcji, daty zakupu i aktualnej wartości). W odpowiedzi na powyższe wezwanie H. K. przedstawiła kopie zeznania podatkowego męża za rok 2007, z którego wynika że roczny dochód wyniósł 19.182,12 zł, i stanowiła go emerytura oraz dochód z działalności wykonywanej osobiście. Z zaświadczenia z urzędu skarbowego H. K. wynika, iż w roku 2007 osiągnęła dochód 16.074,60 zł brutto. Z wyciągów z konta w PKO Bank Polski wynika, iż na dzień 29 października 2008r. stan rachunku bankowego zamykał się kwotą 14.034,73 zł, na dzień 28 listopada 2008r. kwotą 13.940,83 zł, na dzień 30 grudnia stan wynosił 14.623,67 zł. Z wyciągu bankowego w Kredyt Bank S.A. wynika, iż na dzień 14 listopada 2008r. stan środków na koncie wynosił 15.551,58 zł, na dzień 15 grudnia 2008r. 15.880,64 zł, na dzień 14 stycznia 2009r. 16.188,53, zaś na dzień 31 stycznia 2009r. 8.913,08 zł. Wnioskodawczyni oświadczyła, iż posiada samochód osobowy Volkswagen Golf rok produkcji 1999, zakupiony w styczniu 2007r. o wartości 10 tys. zł. W posiadanym domu jak oświadczyła wnioskodawczyni zamieszkuje aby z mężem, dzieci są dorosłe i mają swoje rodziny. W 2005r. syn Krzysztof uległ wypadkowi , stracił pracę i wnioskodawczyni zaciągnęła kredyt by postawić mały domek bez schodów(syn porusza się na wózku inwalidzkim). Do dnia dzisiejszego dom nie ma wykończonego piętra. Obecnie oszczędności na kontach planuje wraz z mężem przeznaczyć na rehabilitacje syna, która to ma synowi umożliwić chodzenie i powrót do zdrowia. Z artykułu prasowego dołączonego do nadesłanych dokumentów wynika, iż koszt miesięczny takiej rehabilitacji wynosi 6500 zł. Rozpatrując przedmiotowy wniosek zważono, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wskazane przepisy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zatem, rzeczą wnioskodawcy, jako zainteresowanego, jest wykazanie, iż jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach. Tym samym, to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie sądu w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę wykazane. W niniejszej sprawie uznać należy, że skarżąca nie wykazała, że spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Mimo niewysokich jak twierdzi sama zainteresowana bieżących dochodów skarżąca wraz z mężem posiada znaczne zasoby pieniężne w postaci oszczędności na rachunku bankowym (kwota ponad 20 tys. zł jest znaczna). Okoliczność ta nie uzasadnia niemożności poniesienia przez skarżącą kosztów sądowych w niniejszej sprawie. W ocenie Sądu, sytuacja majątkowa skarżącej jest na tyle dobra, iż jest ona w stanie, choćby z posiadanych oszczędności, ponieść koszty postępowania w niniejszej sprawie. Skoro zatem skarżąca posiada środki finansowe, które może przeznaczyć na prowadzenie własnych spraw przed sądem uznać należy, że okoliczności te nie pozwalają na przyjęcie, że skarżąca nie jest w stanie ponieść kosztów niniejszego postępowania. Kwestia stanu zdrowia syna, jego sytuacji finansowej i wysokich kosztów rehabilitacji nie może zostać uwzględniona w rozpatrywaniu niniejszej sprawy, gdyż jak sama skarżąca wskazała syn nie prowadzi wspólnego gospodarstwa domowego , zaś decyzja o przeznaczeniu posiadanych oszczędności pozostaje w wyłącznej gestii skarżącej. Z tych względów Sąd na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.