II SA/Gd 903/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Diana Trzcińska po rozpoznaniu w dniu 25 października 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Gdańsku sprawy ze skargi A. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z 18 sierpnia 2023 r., sygn. SKO.465.9.2023 w przedmiocie ponaglenia w sprawie naruszenia stosunków wodnych w gruncie postanawia odrzucić skargę. A. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z 18 sierpnia 2023 r. w przedmiocie ponaglenia w sprawie naruszenia stosunków wodnych w gruncie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2023 r., poz.1634, dalej p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 p.p.s.a. Przesłanką taką jest m. in. niedopuszczalność skargi z innych przyczyn (pkt 6). Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie skarżący uczynił postanowienie mające swoją podstawę w art. 123 w związku z art. 37 § 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r., poz. 775 z późn. zm. - dalej jako k.p.a.). Należy w tym miejscu wskazać, że wniesione ponaglenie jest w istocie podaniem (żądaniem) o rozpatrzenie sprawy bezczynności organu lub sprawy przewlekłości postępowania przez właściwy organ administracji publicznej. Postanowienie wydawane w następstwie jego rozpatrzenia ma w związku z tym charakter wpadkowy (incydentalny), nie kończy postępowania w sprawie głównej i nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. Postanowienie to nie może być ponadto zaskarżone zażaleniem (zob. art. 141 § 1 k.p.a.). Na rozstrzygnięcie takie skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje. Nie zostało ono bowiem wydane na skutek rozpoznania dopuszczalnego i przewidzianego w ustawie zażalenia, nie kończy ono postępowania administracyjnego, ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Nie spełnia więc kryteriów określonych w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 4 sierpnia 2020 r. sygn. II FSK 927/20, CBOSA). Prawa strony do kontroli tego typu postanowień są wystarczająco chronione w ramach administracyjnego postępowania instancyjnego lub w tym przypadku – w ramach postępowania sądowego – w razie wniesienia skargi na bezczynność organu. Natomiast, wniesienie skargi na postanowienie, które stara się podważyć skarżący, jest niedopuszczalne, przez co skarga winna podlegać odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Konkludując, wskazać należy, że postanowienie wydane na podstawie art. 123 w związku z art. 37 § 6 k.p.a. nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Skarżący o braku możliwości zaskarżenia ww. postanowienia został prawidłowo pouczony w jego treści. Jednocześnie zauważyć należy, że zasadność ponaglenia, bądź też jej brak, o czym postanowiono w zaskarżonym postanowieniu, nie jest przesłanką do wniesienia do sądu skargi na bezczynność lub przewlekłość działania organu administracji. Warunkiem wniesienia takiej skargi jest wyłącznie wniesienie ponaglenia, a wówczas możliwe będzie kontestowanie przed sądem postępowania organu w kontekście terminowości podejmowanych przez niego działań. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł jak w postanowieniu.