II SA/Gd 911/13

PostanowienieWSA w Gdańsku2014-07-11

Skład orzekający: Agnieszka Dusza-Kasprzyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawca, który zadeklarował niskie dochody i wskazał na problemy zdrowotne oraz posiadanie majątku, wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego w zakresie częściowym?
Ratio decidendi
Wnioskodawca nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Wątpliwości budzi pochodzenie środków na rachunku bankowym, potencjalne dochody z zawieszonej działalności gospodarczej oraz zaciąganie zobowiązań kredytowych, co sugeruje możliwość pokrycia kosztów sądowych.
Stan faktyczny
E. Z. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w związku ze skargą kasacyjną. Wnioskodawca wskazał na niskie dochody z emerytury, problemy zdrowotne i koszty leczenia, a także posiadanie współwłasności domu, nieruchomości rolnej i przystosowanego samochodu. Sąd wezwał do przedłożenia dodatkowych dokumentów i oświadczeń w celu oceny jego sytuacji finansowej.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. Z. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewody z dnia 9 października 2013 r., nr [...] w przedmiocie pozwolenia na wykonanie robót budowlanych postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. We wniosku z 10 czerwca 2014 r. złożonym na urzędowym formularzu PPF E. Z. zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w związku z wywiedzioną skargą kasacyjną. Wnioskodawca wskazał, że jest osobą samotną, w wieku 65 lat, której przysługuje świadczenie emerytalne w wysokości 2200 zł brutto. Wnioskodawca podkreślił także, że jest osobą niepełnosprawną bez lewej kończyny dolnej, leczy się na cukrzycę i nadciśnienie i w związku ze stanem zdrowia przeznacza miesięcznie 300 zł na leki oraz dodatkowe kwoty na naprawę i konserwację protezy lewej nogi. Wedle oświadczenia posiada współwłasność ½ części domu o pow. 116 m2, nieruchomość rolną o pow. 1,6 ha oraz samochód przystosowany dla potrzeb osób niepełnosprawnych o wartości ok. 10 tys. zł. W związku z wątpliwościami, co do faktycznej sytuacji finansowej wnioskodawcy wezwaniem z 23 czerwca 2014 r. zobowiązano go do przedłożenia dokumentów i złożenia oświadczeń w zakresie: wyciągu z posiadanych przez E. Z. rachunków i lokat bankowych- w tym konta i lokat dewizowych- z ostatnich trzech miesięcy z uwzględnieniem aktualnego salda tychże rachunków, bądź też oświadczenia o ich nieposiadaniu; wskazania czy w posiadanym przez E. Z. domu ktoś jeszcze zamieszkuje, przedstawienie nakazu podatkowego dotyczącego posiadanych nieruchomości (w podatku od nieruchomości i rolnym); kopii zeznania podatkowego złożonego za 2013 r.; kserokopii dokumentu poświadczającego wysokość świadczenia emerytalnego; dokumentów obrazujących koszty utrzymania domu, opłat za media i wydatków na leki i leczenie; oświadczenia w przedmiocie zarejestrowanych na E. Z. pojazdów mechanicznych. Powyższe wezwanie odebrał pełnomocnik wnioskodawcy w dniu 25 czerwca 2014 r. Rozpatrując przedmiotowy wniosek zważono, co następuje: Stosownie do art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2), natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3). W przypadku osób fizycznych prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1) a w zakresie częściowym - gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2 cyt. wyżej przepisu). W związku z powziętymi wątpliwościami co do możliwości płatniczych wnioskodawcy pismem z dnia 23 czerwca 2014 r., zobowiązano go do przedłożenia szeregu dokumentów źródłowych i złożenia oświadczeń w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. Na mocy art. 255 P.p.s.a. w sytuacji gdy oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Czynności określone w tym przepisie podejmowane są po to, aby umożliwić stronie należyte uzasadnienie i udokumentowanie wniosku o przyznanie prawa pomocy. W konsekwencji podmiot wezwany do uzupełnienia oświadczenia winien z należytą starannością wypełnić treść sądowego wezwania, gdyż jak już wyżej wskazano, to w interesie strony leży przedstawienie informacji służących uzyskaniu prawa pomocy. Na podstawie nadesłanych przez pełnomocnika wnioskodawcy dokumentów nie można jednoznacznie określić czy sytuacja finansowa E. Z. jest na tyle trudna, że uiszczenie opłat sądowych stanowi wydatek niemożliwy do zrealizowania. Wyżej wspomniane wątpliwości wynikają między innymi z nadesłanej historii zapisów księgowych rachunku bankowego wnioskodawcy, w której pojawiają się kwoty pieniężne nieznanego pochodzenia (w tym jedna o wartości 10 tys. zł). Wpłaty gotówkowe dokonane na rachunek w ciągu trzech ostatnich miesięcy po zsumowaniu przekraczałyby wielokrotnie deklarowane przez E. Z. dochody. Kwestią także budzącą wątpliwości jest fakt funkcjonowania działalności gospodarczej wnioskodawcy w czasie po 1 marca 2011r., kiedy to działalności ta została zawieszona (informacja taka wynika z CEIDG). Związane z typem działalności (bar gastronomiczny) zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych do 4,5% zawartości alkoholu oraz piwa przeznaczonych do spożycia w miejsce sprzedaży jest ważne do 31 grudnia 2014r., a dodatkowo wnioskodawca w żadnym z pism, a nade wszystko w nadesłanych z związku z wezwaniem z dnia 23 czerwca 2014 r. dokumentów nie wspomina o tej działalności i ewentualnych środkach pozyskanych z jej funkcjonowania. Przy czym w zeznaniu podatkowym za rok 2013 wykazał stratę z tej działalności na poziomie 42 351 zł. Dodatkowo przedstawiona dokumentacja wskazuje, że wnioskodawca zaciąga zobowiązania kredytowe, co oznacza, że bank pozytywnie ocenia sytuacje finansową wnioskodawcy. Nie znalazł referendarz sądowy w sytuacji finansowej wnioskodawcy potwierdzenia pozostawania w niedostatku i faktycznego braku środków na uiszczenie wpisu od skargi kasacyjnej w wysokości 250 zł. Z przyczyn wskazanych powyżej, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło