II SA/Gd 915/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janina Guść (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Mariola Jaroszewska Sędzia NSA Jan Jędrkowiak Protokolant Starszy Sekretarz sądowy Marta Sankiewicz po rozpoznaniu w Gdańsku na rozprawie w dniu 10 marca 2011 r. sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 20 października 2010 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie zmiany decyzji dotyczącej zasiłku stałego oddala skargę. Prezydent Miasta decyzją z dnia 8 kwietnia 2008 r. nr [...] przyznał J. K. świadczenie z pomocy społecznej w formie zasiłku stałego od dnia 1 marca 2008 r. do dnia 31 marca 2010 r. w wysokości 444 zł. miesięcznie oraz w formie opłacania od dnia przyznania świadczenia składki na FUZ w wysokości zgodnej z obowiązującą ustawą. Następnie, decyzją z dnia 18 września 2009 r. nr [...], Prezydent Miasta zmienił decyzję nr [...] z dnia 8 kwietnia 2008 r. i orzekł o przyznaniu J. K. zasiłku stałego od dnia 1 września 2009 r. do dnia 30 września 2011 r. w wysokości 324 zł miesięcznie oraz o przyznaniu świadczenia w formie opłacania od dnia przyznania świadczenia składki na FUZ w wysokości zgodnej z obowiązującą ustawą. Decyzja ta została wydana na podstawie art. 104, art. 108, art. 163 k.p.a. oraz art. 8 ust 1 pkt. 1, art. 8 ust. 3, art. 36 pkt 1 lit. a, art. 37 ust. 1 pkt 1, art. 37 ust. 2 pkt 1, art. 106 ust. 3 i 5 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (t. j. Dz. U. z 2008 r. Nr 115 poz. 728) a także § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 lipca 2006 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz. U. Nr 135, poz. 950). Pismem z dnia 4 marca 2010 r. J. K. wniósł odwołanie od decyzji organu I instancji z dnia 18 września 2009 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, na podstawie art. 134 i art. 129 § 2 k.p.a., postanowieniem z dnia 20 października 2010 r. sygn. akt [...], stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyjaśniło, iż organ odwoławczy zobowiązany jest w postępowaniu wstępnym zbadać, czy odwołanie od kwestionowanej przez strony decyzji zostało wniesione w przewidzianym przepisami terminie, a w przypadku uchybienia terminu - stwierdzić wniesienie odwołania z uchybieniem terminu. Uchybienie terminu do wniesienia odwołania ma miejsce wówczas, gdy odwołanie zostanie złożone po upływie przewidzianego w art. 129 § 2 k.p.a. 14-dniowego terminu. Każde, nawet nieznaczne przekroczenie tego terminu stanowi jego uchybienie. Jest to bowiem okoliczność obiektywna. Treść art. 134 k.p.a. będącego bezwzględnie obowiązującą normą prawną wskazuje na związany charakter rozstrzygnięcia i nie pozostawia organowi odwoławczemu jakiejkolwiek sfery uznania. Organ stwierdził, iż w niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że odwołanie zostało wniesione po upływie 14 - dniowego terminu od daty doręczenia decyzji. Zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona w dniu 28 września 2009 r. wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia odwołania w terminie 14 dni od daty jej doręczenia. Termin przewidziany na złożenie odwołania upłynął zatem w dniu 12 października 2009 r., i w tym dniu zaskarżona decyzja stała się ostateczna. Odwołanie natomiast, złożone zostało przez stronę osobiście w dniu 5 marca 2010 r. Organ wskazał nadto, iż w art. 58 k.p.a. przewidziana jest możliwość przywrócenia uchybionego terminu, ale jest ona uwarunkowana prośbą zainteresowanego, który obowiązany jest uprawdopodobnić, że uchybienie nastąpiło bez jego winy, a możliwość wniesienia takiej prośby jest warunkowana zachowaniem 7-dniowego terminu od dnia ustania przyczyny uchybienia. Strona w niniejszej sprawie nie występowała z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. J. K. wniósł skargę na powyższe postanowienie. Skarżący wskazał, iż uchybił terminowi do wniesienia odwołania ze względu na niedowład umysłowy. Ze względu na stan swojego zdrowia nie miała pojęcia co się z nim dzieje i dopiero w lutym 2010 r. zaczął dochodzić do siebie. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując w pełni stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi, zgodnie z treścią art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego. Kontroli Sądu w niniejszej sprawie poddane zostało postanowienie organu II instancji, mocą którego stwierdzono uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji wydanej przez organ I instancji. W ocenie Sądu zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem, a skarga J. K. nie zasługiwała na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 129 § 2 k.p.a. od decyzji administracyjnej organu I instancji wnosi się odwołanie w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie od dnia jej ogłoszenia. Zgodnie z art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Warunkiem skuteczności czynności procesowej jaką jest wniesienie odwołania, jest zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania. Termin do wniesienia odwołania ma charakter zawity, co oznacza, że nie może być ani skracany ani przedłużany oraz, że uchybienie tego terminu powoduje bezskuteczność odwołania, następstwem czego jest ostateczność decyzji. W przedmiotowej sprawie decyzja Prezydenta Miasta z dnia 18 września 2009 r. nr [...], doręczona została J. K. w dniu 28 września 2009 r., na zwrotnym potwierdzeniu odbioru tej decyzji widnieje własnoręczny podpis skarżącego. Decyzja ta zawierała pouczenie o prawie wniesienia, w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji, odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Termin do wniesienia odwołania upłynął zatem w dniu 12 października 2009 r. Natomiast skarżący złożył odwołanie dopiero w dniu 5 marca 2010 r. W sprawie niewątpliwym jest, iż skarżący znacznie uchybił terminowi do wniesienia odwołania. Okoliczność ta uzasadniała stwierdzenie przez organ na podstawie art. 134 k.p.a. uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Skutków uchybienia terminu do wniesienia odwołania strona może uniknąć jedynie w sytuacji złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania na podstawie art. 58 § 1 k.p.a. Z akt sprawy wynika, że J. K. w przedmiotowej sprawie nie składał wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Organ administracji nie posiada kompetencji do wszczęcia postępowania w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania bez złożenia przez stronę wniosku w tym zakresie. Sąd zważył, iż w treści wniesionego odwołania skarżący nie sformułował żądania o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, ale też nie wskazał okoliczności, które mogłyby dać organowi podstawę do przypuszczeń, iż wolą wnoszącego odwołanie było złożenie takiego wniosku. W odwołaniu nie zaznaczono, iż strona wnosi je z uchybieniem terminu, ani nie podano przyczyn takiego uchybienia, nie przytoczono w nim również okoliczności wskazujących, iż skarżący nie mógł wnieść odwołania w terminie, który upłynął w październiku 2009 r. Organowi odwoławczemu nie można w tej sytuacji postawić zarzutu, iż przed wydaniem postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie rozpoznał wniosku o przywrócenie terminu dokonania tej czynności. Mając na uwadze wymienione wyżej okoliczności sprawy Sąd stwierdził, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w postanowieniu z dnia 20 października 2010 r. prawidłowo uznało, że odwołanie J. K. zostało wniesione z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Powyższe okoliczności uzasadniały oddalenie wniesionej skargi, jako bezzasadnej, na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.