II SA/Gd 923/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2011r.na posiedzeniu niejawnym wniosku H. S. o przyznanie prawa pomocy w sprawie skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 23 września 2010r. nr [...] w przedmiocie opinii w sprawie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości postanawia: odmówić wnioskodawcy przyznania zwolnienia od kosztów sądowych. Wnioskiem z dnia 6 listopada 2010r. załączonym do wniesionej skargi H. S. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wskazał, iż posiada niskie świadczenie emerytalne 1067 zł, a zona otrzymuje 730 zł. Posiadają dom o pow. 200 m2. Skarżący podniósł, iż nie jest w stanie uiścić kosztów sądowych z bieżących dochodów. W związku z powziętymi wątpliwościami co do możliwości płatniczych wnioskodawcy pismem z dnia 16 grudnia 2010 r., zobowiązano go do przedłożenia dokumentów źródłowych i złożenia oświadczeń. Przesyłka odebrana została w dniu 4 stycznia 2011r. Skarżący nie wykonał zarządzenia referendarza. Stosownie do art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Ubieganie się czy to o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym czy też w całości jest niczym innym jak domaganiem się sfinansowania części bądź całości sporu zawisłego przed sądem z inicjatywy skarżącego przez Skarb Państwa. Oznacza to, iż koszty postępowania zostaną przerzucone na innych podatników. Zaś kryteria przyznania prawa pomocy w rozpatrywanej sprawie są jednoznaczne. Mianowicie udokumentowana sytuacja materialna wnioskodawcy musi przekonywać, iż bez wsparcia ze strony Państwa strona nie posiada środków finansowych na samodzielne uiszczanie kosztów generowanych przez postępowanie sądowoadministracyjne. Podkreślić należy, iż to na stronie wnioskującej spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej ją do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Sami zainteresowany uniemożliwił referendarzowi sądowemu pełną ocenę swoich możliwości płatniczych. Referendarz zaś nie jest zobowiązany do prowadzenia dochodzeń w sytuacji, gdy dokładne dane umożliwiające pełną ocenę stanu majątkowego oraz możliwości płatniczych wnioskodawcy nie są znane, gdyż uchyla się on od złożenia stosownych dokumentów i oświadczeń w tym przedmiocie. Jak już bowiem wskazano sprawą strony zainteresowanej jest wykazanie zasadności złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy. Zaś dane zawarte we wniosku nie stanowiły wystarczających informacji mogących spowodować pozytywne rozpoznanie złożonego wniosku. Z tych względów na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.