II SA/Gd 926/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Janina Guść, Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz, Protokolant Agnieszka Szczepkowska, po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. B. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 maja 2003 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania uchyla zaskarżone postanowienie. Decyzją z dnia 18 lutego 2003r. Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta na prawach powiatu udzielił A. i P. K. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych przy budowie domu mieszkalnego przy ul. [...] w G. wraz z przyłączami: wodno - kanalizacyjnym, kanalizacji deszczowej, gazowej i zasilenia w energię elektryczną; nałożył na A. i P. K. obowiązek realizacji budowy zgodnie z "Projektem adaptacji budynku w G. przy ul. [...] na cele mieszkalne" z czerwca 2001 roku, którego autorem jest mgr inż. arch. B. M., oraz projektem budowy przyłączy do budynku mieszkalnego w G. przy ul. [...], którego autorami są inż. L. J., inż. W. M. oraz zobowiązał A. i P. K. do zawiadomienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta na prawach powiatu w G., co najmniej na siedem dni przed rozpoczęciem robót, o zamierzonym terminie rozpoczęcia robót budowlanych, Odwołanie od powyższej decyzji wniósł M. B. wskazując, iż nie wyraża zgody na dokończenie przedmiotowego budynku w proponowanej dokumentacji projektowej, ponieważ nie można wydać zgody na dokończenie robót budowlanych na nieruchomości stanowiącej jaskrawy przykład samowoli budowlanej i podlegającej rozbiórce z mocy prawa. Postanowieniem z dnia 26 maja 2003r. Nr [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 134 Kpa i art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tj. Dz.U. z 2000r. Nr 106, poz. 1126) stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, iż z akt sprawy wynika, że decyzja organu I instancji została podjęta przez M. B. po jej dwukrotnym awizowaniu przez pocztę. Jednocześnie stwierdził, że zgodnie z art. 44 Kodeksu postępowania administracyjnego, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 (tj. w miejscu zamieszkania lub pracy, w lokalu organu administracji publicznej, bądź w każdym miejscu gdzie się adresata zastanie, albo do rąk dorosłego domownika, sąsiada lub dozorcy domu), pismo składa się na okres siedmiu dni w urzędzie pocztowo - telekomunikacyjnym lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza się na drzwiach mieszkania adresata albo biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w miejscu widocznym na nieruchomości, której postępowanie dotyczy; w tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu. W omawianej sprawie za zawiadomienie, o którym mówią powyższe przepisy organ uznał pierwsze awizo dotyczące decyzji tj. awizo z dnia 24 lutego 2003r. Wobec tego przyjął, że doręczenie M. B. przedmiotowej decyzji nastąpiło w dniu 3 marca 2003r. Zatem termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 17 marca 2003r. Jak wynika z akt sprawy odwołanie zostało nadane w urzędzie pocztowym w dniu 25 marca 2003r. tj. po określonym ustawowo terminie. Skargę na powyższe postanowienie do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył M. B. wskazując, iż zostało ono wydane bez należytej staranności. Wskazał, że decyzję odebrał na poczcie za pokwitowaniem w dniu 11 marca 2003r. i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 53 poz.1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 153 poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarga zasługiwała na uwzględnienie. Zgodnie z art. 129 § 2 Kpa, odwołanie od decyzji administracyjnej organu I instancji wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie od dnia jej ogłoszenia stronie. Wniesienie odwołania przez stronę z uchybieniem powyższego terminu powoduje bezskuteczność tej czynności, zaś organ odwoławczy obowiązany jest - po myśli art. 134 kpa - stwierdzić w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W dacie orzekania w danej sprawie przez organy nadzoru budowlanego art. 44 Kpa stanowił, iż w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 pismo składa się na okres siedmiu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza się w skrzynce na korespondencję lub, gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata albo biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w miejscu widocznym na nieruchomości, której postępowanie dotyczy; w tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu. W niniejszej sprawie decyzja organu pierwszej instancji została wysłana pod adres skarżącego znajdujący się w aktach sprawy. Jak wynika z adnotacji znajdujących się zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłka była po raz pierwszy awizowana w dniu 24 stycznia 2003r., a następnie powtórnie awizowana w dniu 4 marca 2003r. Skarżący odebrał przesyłkę w urzędzie pocztowym w terminie wyznaczonym przez drugie zawiadomienie o pozostawieniu tejże przesyłki w placówce pocztowej tj. w dniu 11 marca 2003r. Przede wszystkim wskazać należy, że nie można uznać doręczenia zastępczego za prawidłowe, z uwagi na brak stosownych adnotacji na druku dowodu doręczenia o przyczynie nieoddania przesyłki adresatowi lub administratorowi domu, a także o sposobie pozostawienia zawiadomienia adresata o przesyłce. Nie może bowiem być uznane za skuteczne doręczenie w trybie art. 44 Kpa, jeżeli nie wiadomo jak działał doręczyciel przesyłki. Na znajdującym się w aktach administracyjnych zwrotnym potwierdzeniu odbioru decyzji organu pierwszej instancji znajdują się jedynie adnotacje o awizowaniu przesyłki w dniu 24 lutego 2003r. oraz powtórnym awizowaniu w dniu 4 marca 2003r. W tej sytuacji nie można przyjąć, tak jak uczynił to organ odwoławczy w zaskarżonym postanowieniu, że doręczenie zostało dokonane z upływem w siódmego dnia od daty pierwszego awizowania przesyłki ani też że od tego dnia rozpoczął bieg termin do wniesienia odwołania. Organ odwoławczy ustalił zatem termin doręczenia decyzji skarżącemu z naruszeniem dyspozycji art. 44 Kpa, co miało oczywisty wpływ na wynik sprawy. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił zaskarżone postanowienie.