II SA/Gd 945/13
PostanowienieWSA w Gdańsku2014-01-28
Skład orzekający: Dorota Jadwiszczok
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia o nałożeniu kary za nielegalne użytkowanie obiektu budowlanego może zostać uwzględniony, gdy strona skarżąca nie wykazała konkretnych zdarzeń, skutków lub okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków?Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia, ponieważ strona skarżąca nie wykazała spełnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 PPSA. Nie wskazano konkretnych zdarzeń, skutków lub okoliczności, które uzasadniałyby ocenę wykonania postanowienia z punktu widzenia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak było również wykazania stosunku nałożonego obowiązku do dochodów i majątku strony.Stan faktyczny
Spółka z o.o. złożyła skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymujące w mocy postanowienie o odmowie uchylenia kary w wysokości 142 tys. zł z tytułu nielegalnego użytkowania budynku. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia, argumentując, że jego wykonanie może narazić spółkę na znaczną szkodę majątkową i spowodować nieodwracalne skutki.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółki z o.o. z siedzibą w T. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 15 listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia w sprawie kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.
Pismem z 16 grudnia 2013 r. Spółka z o.o. z siedzibą w T. wniosła skargę na postanowienie Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 15 listopada 2013 r. utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 27 września 2013 r. w sprawie odmowy uchylenia ostatecznego postanowienia z 16 września 2011 r. wymierzającego Spółce karę w wysokości 142 tys. zł z tytułu nielegalnego użytkowania budynku wielorodzinnego mieszkalno-usługowego, wybudowanego na działce nr [...] przy ul. S. 16 w S., wraz z infrastrukturą techniczną.
W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia bowiem jego wykonanie może narazić skarżącą na wyrządzenie w jej majątku znacznej szkody oraz może spowodować nieodwracalne skutki. Niskie ceny nieruchomości i konieczność szybkiego zbycia działa bowiem na niekorzyść majątku skarżącej Spółki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. w skrócie p.p.s.a.) Sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym możliwość wstrzymywania dotyczy zaskarżonych aktów, wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Jego treścią objęte będą więc zarówno akty zaskarżone jak i akty wydane w l instancji oraz akty, w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli.
Zwrot "w granicach danej sprawy" dotyczy sprawy w ujęciu materialnym, w związku z czym o postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy można mówić wówczas gdy przedmiotem tych postępowań będą sprawy wykazujące tożsamość podmiotową i przedmiotową. Sytuacja taka wystąpi wówczas, gdy akty lub czynności dotyczyć będą tych samych podmiotów, identycznego przedmiotu, stanu faktycznego oraz podstawy prawnej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w z dnia 16 października 2012 r., II FZ 818/12; z dnia 20 stycznia 2011 r., II OZ 1368/10). W rozpoznanej sprawie zachodzi wyżej opisana tożsamość podmiotowa i przedmiotowa spraw tym samym uznać należy, że możliwe jest wnoszenie o wstrzymanie wykonania postanowienia nakładającego obowiązek zapłaty kary legalizacyjnej w toku postępowania dotyczącego wznowienia postępowania w tej sprawie.
W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie strona skarżąca jednakże nie wykazała, że zostały spełnione określone w art. 61 § 3 ww. ustawy przesłanki wstrzymania wykonania postanowienia nakładającego obowiązek uiszczenia kary - nie wskazano bowiem żadnych konkretnych zdarzeń, skutków, czy okoliczności umożliwiających ocenę wykonania postanowienia z punktu widzenia powyższego przepisu. Skarżąca Spółka nie wykazała na czym miałaby polegać znaczna szkoda w majątku strony, nie wykazała jaki jest stosunek nałożonego na skarżącą obowiązku w stosunku do jej dochodów i majątku. Wobec braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji niemożliwa była ocena czy na skutek zapłaty określonej kwoty w majątku skarżącej wystąpiłaby szkoda dużych rozmiarów. Ocena bowiem rozmiarów ewentualnej szkody winna być dokonywana w odniesieniu do majątku strony, a wartości tej w uzasadnieniu wniosku w żaden sposób nie wykazano.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.09.2026. · Źródło