II SA/Gd 949/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Diana Trzcińska po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. M. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jego skargi oraz K. M. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 31 października 2013 r., Nr [...] w przedmiocie opłaty za legalizację obiektu budowlanego postanawia: odmówić B. M. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie z kosztów sądowych. Wnioskiem złożonym 18 lutego 2014 r. (data wpływu do sądu) na urzędowym formularzu PPF B. M. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych. Wskazał w uzasadnieniu wniosku, że prowadzi czteroosobowe gospodarstwo domowe, które tworzą wraz z nim żona i dwie córki. Skarżący wskazał, że rodzina utrzymuje się z pensji żony, która wynosi 1200 zł miesięcznie oraz jego dochodu z działalności gospodarczej w kwocie 1500 zł miesięcznie. Jak wskazał dalej wnioskodawca, posiada on majątek w postaci domu o powierzchni 150 m2. Poza tym, nie posiada żadnych oszczędności ani przedmiotów wartościowych. W związku z powziętymi wątpliwościami co do stanu majątkowego i zarobków wnioskodawcy i jego żony, w tym także w celu wyjaśnienia wątpliwości odnośnie do dokładnych kwot zarobków wnioskodawcy, a także rodzaju prowadzonej przez niego działalności gospodarczej i rzeczywistego z niej dochodu, referendarz pismem z 20 lutego 2014 r. (doręczonym wnioskodawcy 5 marca 2014 r.), zobowiązał go do przedłożenia dokumentów źródłowych, zmierzających do sprecyzowania wysokości dochodów oraz ponoszonych miesięcznych wydatków, a także do przedłożenia wyciągów z rachunków bankowych, w tym także dla prowadzonej działalności gospodarczej. Wnioskodawca w wyznaczonym terminie (tj. do dnia 12 marca 2014 r.) wymaganych dokumentów nie przedłożył. Nie złożył także oświadczenia we wskazanym zakresie. Zgodnie z brzmieniem art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - t. j. ze zm., powoływaną dalej jako P.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3 art. 245 tejże ustawy). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy). W niniejszej sprawie referendarz sądowy ustalił, że dochody gospodarstwa wnioskodawcy kształtują się na poziomie około 2700 zł miesięcznie (według oświadczenia). Posiada on dom o powierzchni 150 m2. Wydatki rodziny nie zostały w żaden sposób oszacowane. W konsekwencji, brak było danych, by ustalić relacje pomiędzy uzyskiwanymi w rodzinie wnioskodawcy dochodami, a obciążającymi ją wydatkami. Nie mając wystarczających i jasnych danych w złożonym wniosku, referendarz wezwał skarżącego w trybie art. 255 P.p.s.a. do przesłania dokumentów oraz podania informacji, odnoszących się do jego sytuacji majątkowej i zarobkowej, mając przy tym na uwadze uregulowania zawarte w § 4 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245). Skarżący z tego obowiązku się nie wywiązał, uchylając się od przedstawienia wszystkich i pełnych danych, charakteryzujących jego sytuację dochodową, rodzinną i majątkową. W tej sytuacji referendarz uznał, w oparciu o już posiadane dane, że wnioskodawca nie wykazał podnoszonych we wniosku oraz w toku postępowania okoliczności, dotyczących jego sytuacji zarobkowej i majątkowej, wskazujących, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W konsekwencji stanowiło to przeszkodę do przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że niewykonanie wezwania do złożenia dodatkowych oświadczeń lub dokumentów uniemożliwia dokonanie rzetelnej analizy sytuacji finansowej strony (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 marca 2006 r., sygn. akt II OZ 235/06; orzeczenia.nsa.gov.pl). Tym samym bierność wnioskodawcy w powyższym zakresie należy postrzegać jako niewykazanie przesłanek, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tych względów na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.