II SA/Gd 954/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2011r.na posiedzeniu niejawnym wniosku T. G. G. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 11 października 2010r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie zasiłku celowego postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. We wniosku z dnia 30 marca 2011r., złożonym na urzędowym formularzu T Gi G zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wskazał, iż z uwagi na sytuacje materialno-bytową przy użyciu środków z urzędu pracy podjął działalność gospodarczą. Jest obecnie nowym na rynku i musi upłynąć jakiś czas, aby pozyskał zlecenia. Skarżący mieszka sam w mieszkaniu komunalnym, jest osoba niepełnosprawną. Podał, ze nie posiada dochodu, gdyż prowadzona działalność jeszcze takiego nie przynosi. Wnioskodawca nie posiada żadnego majątku oprócz pojazdu Citroen Berlingo, zakupionego ze środków urzędu pracy, a którego nie może zbyć przez okres trwania umowy aby się nie narazić na jeszcze wyższe zadłużenie. Rozpatrując przedmiotowy wniosek referendarz zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy stronie, że korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych na podstawie przepisu art. 239 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), który stanowi, iż strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Zgodnie z art. 262 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego za zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Stosownie do przepisów art. 243 § 1 i art. 246 § 1 ww. ustawy osobie fizycznej przyznaje się, na jej wniosek, prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Zgodnie zaś z art. 245 § 3 prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje m.in. tylko ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Mając na uwadze sytuację materialną przedstawioną przez skarżącego, za uzasadnione należy uznać przyznanie wnioskodawcy prawa pomocy w części poprzez ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w osobie adwokata. Strona w sposób dostateczny wykazała, iż zostały spełnione przesłanki, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2, o czym świadczy przede wszystkim sytuacja materialna, którą kształtuje brak własnych dochodów. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.