II SA/Gd 957/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Justyna Dudek-Sienkiewicz po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w siedzibą w G., D. P. L., S. B., M. K. na postanowienie Wojewody Pomorskiego z dnia 26 września 2025 r., nr WI-I.7841.1.6.2025.AR w przedmiocie podjęcia zawieszonego z urzędu postępowania w sprawie pozwolenia na rozbiórkę postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej wpis sądowy uiszczony od skargi w kwocie 100 (sto) złotych. J. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, D. L., S. B., M. K., reprezentowani przez pełnomocnika, wnieśli do tutejszego Sądu skargę na postanowienie Wojewody Pomorskiego z dnia 26 września 2025 r., nr WI-I.7841.1.6.2025.AR w przedmiocie podjęcia zawieszonego z urzędu postępowania w sprawie pozwolenia na rozbiórkę. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 10 grudnia 2025 r. wezwano pełnomocnika skarżących do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za wydruk skargi z załącznikami w kwocie 9 zł, stosownie do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 czerwca 2019 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz.U. z 2019 r., poz. 1090), w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do uiszczenia opłaty kancelaryjnej zostało pełnomocnikowi skarżących doręczone elektronicznie, zgodnie z Urzędowym Poświadczeniem Doręczenia (k. 49), w dniu 19 grudnia 2025 r. Na podstawie notatki urzędowej Oddziału Finansowo-Budżetowego Sąd ustalił, że należna opłata kancelaryjna nie została w sprawie uiszczona w ustawowym terminie, który upłynął w dniu 29 grudnia 2025r. Pismem z dnia 19 grudnia 2025 r. pełnomocnik skarżących cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935) dalej: "P.p.s.a.", Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jak stanowi art. 235a P.p.s.a., opłatę kancelaryjną pobiera się za wydruki pism i załączników wniesionych w formie dokumentu elektronicznego sporządzane w celu ich doręczenia stronom, które nie posługują się środkami komunikacji elektronicznej do odbioru pism. Zgodnie natomiast z art. 220 § 3a P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, od których pomimo wezwania nie została uiszczona opłata, o której mowa w art. 235a, podlegają odrzuceniu przez sąd (por. postanowienie NSA z dnia 12 października 2022 r., sygn. akt II OZ 606/22). Opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu (art. 219 § 2 p.p.s.a.). Skierowane do pełnomocnika skarżących wezwanie do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za wydruki skargi, doręczone w dniu 19 grudnia 2025 r., nie zostało wykonane w ustawowym terminie, który upłynął w dniu 29 grudnia 2025 r. Skarga podlega zatem odrzuceniu na mocy art. 220 § 3a w zw. z art. 235a P.p.s.a., o czym Sąd orzekł w punkcie pierwszym postanowienia. Odnośnie wniosku strony o cofnięcie skargi wskazać należy, że nie mógł on zostać uwzględniony, bowiem skoro strona nie uiściła opłaty kancelaryjnej za wydruk skargi, postępowanie sądowe nie zostało skutecznie zainicjowane. Cofnąć można wyłącznie skargę skutecznie wniesioną. W punkcie drugim postanowienia Sąd na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł o zwrocie wpisu sądowego uiszczonego od skargi, wobec jej odrzucenia.