II SA/Gd 96/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Diana Trzcińska po rozpoznaniu w dniu 30 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata A. K. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi E. Y. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 18 grudnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem postanawia przyznać adwokatowi A. K. od Skarbu Państwa- Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wynagrodzenie wraz z należnym podatkiem od towarów i usług w łącznej kwocie 590,40 zł (pięćset dziewięćdziesiąt złotych czterdzieści groszy) za sporządzenie dwóch opinii o braku podstaw do wniesienia zażaleń oraz dwóch zażaleń od postanowień wydanych w toku sprawy. Postanowieniem referendarza sądowego z 30 października 2014 r. skarżącej przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła pełnomocnikiem w niniejszej sprawie adwokata A. K., o czym poinformowano Sąd pismem z 19 listopada 2013 r. Postanowieniem z 19 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił skarżącej przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 26 lipca 2013 r. Na powyższe postanowienie skarżąca, za pośrednictwem swojego pełnomocnika procesowego, wywiodła zażalenie. Następnie, w postanowieniu z 20 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił sprzeciw skarżącej na zarządzenie referendarza sądowego z 15 kwietnia 2013 r. W odniesieniu do powyższego postanowienia pełnomocnik procesowy skarżącej sformułował opinię o braku podstaw do wniesienia zażalenia. W postanowieniu z 20 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 10 kwietnia 2013 r. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca za pośrednictwem ustanowionego w sprawie pełnomocnika procesowego. Wreszcie, w postanowieniu z 2 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę kasacyjną, wniesioną osobiście przez skarżącą, od postanowienia z 10 kwietnia 2013 r. o odrzuceniu skargi. W odniesieniu do postanowienia z 2 października 2014 r. pełnomocnik procesowy skarżącej wniósł opinię o braku podstaw do wniesienia zażalenia. Jednocześnie pełnomocnik w odrębnym piśmie z 24 października 2014 r. wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu w niniejszej sprawie, wskazując że koszty te nie zostały zapłacone w całości ani w części. W tym stanie uznano, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W świetle postanowień § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 461) koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują m.in. opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 - 5 rozporządzenia. Z kolei w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, przedmiotową opłatę sąd podwyższa ponadto o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (§ 2 ust. 3 rozporządzenia). W realiach niniejszej sprawy, wyznaczony adwokat wniósł o przyznanie wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu w związku ze sporządzeniem dwóch zażaleń od opisanych wyżej postanowień wydanych przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oraz dwóch opinii o braku podstaw do wniesienia zażaleń od opisanych postanowień wydanych przez ten sąd w niniejszej sprawie. Odnosząc się do powyższego wniosku należy wskazać, że wśród czynności wymienionych w § 18 ust. 2 pkt 2 ww. rozporządzenia nie przewidziano wprost czynności prawnej polegającej na sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia zażalenia. Jedyną opinią jaką wymienia ww. przepis jest bowiem opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej (vide: § 18 ust. 2 pkt 2 lit. b). Z kolei, w postępowaniu zażaleniowym (vide: § 18 ust. 2 pkt 2 lit. d ww. rozporządzenia) wynagrodzenie co do zasady winno być przyznane za wniesienie zażalenia. Wniesienie zażalenia inicjuje bowiem to postępowanie. Stawka minimalna w postępowaniu zażaleniowym wynosi, zgodnie ze wskazanym przepisem, 120 zł. Przyjąć jednakże należy, że w sytuacji, gdy w sprawie wydane zostało postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej (na przykład z uwagi na jej osobiste sporządzenie przez skarżącą wbrew regulacji zawartej w art. 175 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), wyznaczonemu adwokatowi, który nie podejmował jakichkolwiek czynności na wcześniejszym etapie postępowania należy się wynagrodzenie z tytułu sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia zażalenia na to postanowienie (por. w tej materii: postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 sierpnia 2013 r., sygn. akt IV SA/Wa 784/11; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl). W tym bowiem przypadku realna pomoc prawna, o przyznanie kosztów której zwrócił się wyznaczony pełnomocnik, zawiera się w istocie w dokonaniu oceny zasadności wniesienia określonego środka odwoławczego - w tym wypadku zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej - oraz sporządzeniu stosownej opinii w tej materii. Podobnie, za zasadne referendarz uznał przyznanie kosztów za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia zażalenia od postanowienia sądu z 20 marca 2014 r. o odrzuceniu sprzeciwu skarżącej na zarządzenie referendarza sądowego z 15 kwietnia 2013 r., a także za sporządzenie dwóch zażaleń na dwa opisane wyżej postanowienia, wydane przez sąd w niniejszej sprawie. W konsekwencji powyższego, w warunkach niniejszej sprawy za zasadne uznano przyznanie wyznaczonemu pełnomocnikowi wynagrodzenia za sporządzenie dwóch opinii o braku podstaw do wniesienia zażalenia oraz dwóch zażaleń w łącznej kwocie 480 zł netto (4 x 120 zł netto), powiększonej o należny podatek od towarów i usług. Mając powyższe na uwadze, w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.