II SA/Gd 96/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Janina Guść po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2015 r. w Gdańsku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółki z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Wojewody z dnia 17 grudnia 2014 r., Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji Prezydenta Miasta z dnia 5 września 2014 r. w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. "A" Spółka z o.o. z siedzibą w G. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Wojewody z dnia 17 grudnia 2014 r., Nr [...], o umorzeniu postępowania odwoławczego w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę Wnioskiem z dnia 23 stycznia 2015 r. wniesiono o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji o pozwoleniu na budowę nośnika reklamy o wysokości 7, 25 m i tablicy reklamowej o wymiarach 4,0 x 1,5 m przy Al. [...], na działce o nr [...] obręb [...] w G. wydanej dla "B" Spółki z o.o. z siedzibą w G. Skarżąca wskazała, że przedmiotem wstrzymania może być również decyzja o umorzeniu postępowania odwoławczego, albowiem jest ona nierozerwalnie związana z kwestionowaną w odwołaniu przez skarżących decyzją udzielającą pozwolenia na budowę tablicy reklamowej i nośnika. Wskazano, że realizacja inwestycji, na którą uzyskano kwestionowane pozwolenie na budowę, może doprowadzić do powstania nieodwracalnych skutków prawnych lub też trudnych do odwrócenia następstw. Uwzględnienie bowiem skargi na umorzenie postępowania odwoławczego może spowodować wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji o pozwoleniu na budowę, co spowoduje konieczność nakazania przywrócenie stanu poprzedniego, co wiąże się z nakładem dużych środków. Nadto skarżąca podniosła argumenty dotyczące poniesienia przez nią znacznej szkody związanej z przesłanianiem przez planowany obiekt jej tablicy reklamowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zatem przedmiotem wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej objęte zostały wszystkie akty i czynności poddane kontroli sądowej. Zdaniem Sądu wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest bezzasadny. Wskazać należy, że decyzja umarzająca postępowanie odwoławcze w przedmiotowej sprawie ma co do istoty charakter procesowy. Nie jest zatem orzeczeniem, które podlegałoby wykonaniu. Przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Decyzja umarzająca postępowania odwoławcze nie mieści się w katalogu decyzji nadających się do wykonania. Charakteryzuje się ona natomiast skutecznością. Jak wskazano we wniosku, wydanie takiej decyzji wiąże się bowiem ze skutkami polegającymi na ustatecznieniu się decyzji o pozwoleniu na budowę, a z kolei wykonalność tej decyzji może doprowadzić do skutków, o jakich jest mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. W ocenie Sądu, wykluczyć należy możliwość wstrzymania postanowienia o umorzeniu postępowania odwoławczego od decyzji o pozwoleniu na budowę. Dopuszczenie wstrzymania takiego postanowienia prowadzić miałoby do pozbawienia decyzji o pozwoleniu na budowę przymiotu wykonalności, zgodnie bowiem z art. 130 § 2 k.p.a., wniesienie odwołania wstrzymuje wykonanie decyzji do czasu jego rozpatrzenia. Dopuszczenie takiej konstrukcji stanowiłoby obejście przepisu art. 35a ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r.. poz. 1409 ze zm.), stanowiącego, że w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję o pozwoleniu na budowę wstrzymanie wykonania tej decyzji na wniosek skarżącego sąd może uzależnić od złożenia przez skarżącego kaucji na zabezpieczenie roszczeń inwestora z powodu wstrzymania wykonania decyzji. Zdaniem Sądu, brak jest również podstaw do wstrzymania wykonalności decyzji o pozwoleniu na budowę. Wstrzymanie wykonalności decyzji wydanych w granicach tej samej sprawy winno dotyczyć takich decyzji, które rozpoznając skargę sąd administracyjny może wzruszyć na podstawie art. 135 p.p.s.a., stanowiącego, że sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Rozpoznając skargę na decyzję o umorzeniu postępowania odwoławczego sąd nie może kontrolować decyzji o pozwoleniu na budowę. Decyzja ta ma być bowiem przedmiotem badania w ewentualnym postępowaniu odwoławczym, w przypadku uchylenia decyzji o umorzeniu postępowania. Kwestia udzielenia pozwolenia na budowę oraz kwestia uprawnienia strony do występowania w postępowaniu prowadzonym w tym przedmiocie nie zachowują tożsamości w zakresie podstawy prawnej rozstrzygnięcia. Celem postępowania o udzielenia pozwolenia na budowę jest zbadanie przez organ zachowania przez inwestora ustawowo zakreślonych warunków dla legalnego prowadzenie robót budowlanych. Tymczasem w zaskarżonej decyzji organ tej kwestii nie badał, poprzestając na ocenie przymiotu strony postępowania wnoszącej odwołanie, co w każdym przypadku musi nastąpić, zanim organ przejdzie do merytorycznego rozpoznania zasadności odwołania. Niezależnie od powyższego wskazać należy, że wydane pozwolenie na budowę nośnika reklamowego i reklamy dotyczy niewielkiego i nieskomplikowanego obiektu budowlanego, fakt jego realizacji nie doprowadzi zatem do powstania trudnych do odwrócenia skutków, ani nie spowoduje znacznej szkody po stronie inwestora związanej z jego usunięciem. Podnoszone przez skarżącą argumenty dotyczące poniesienia przez nią znacznej szkody związanej z przesłanianiem przez planowany obiekt jej tablicy reklamowej, nie zasługują na uwzględnienie. Skarżąca nie sprecyzowała ani nie uprawdopodobniła wysokości szkody z tym związanej. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji organu odwoławczego oraz decyzji organu I instancji.