II SA/Gd 964/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska, Sędziowie Sędzia NSA Sławomir Kozik (spr.), Asesor WSA Jakub Chojnacki, po rozpoznaniu w Wydziale II w trybie uproszczonym w dniu 4 kwietnia 2024 r. sprawy ze skargi M. P. na postanowienie Nadleśniczego Nadleśnictwa Łupawa z dnia 21 września 2023 r., nr ZG.7330.3.2023.AK w przedmiocie niedopuszczalności odwołania w sprawie ustalenia wysokości odszkodowania za szkody łowieckie 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. zasądza od Nadleśniczego Nadleśnictwa Łupawa na rzecz skarżącego M. P. kwotę 580 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 21 września 2023 r. Nadleśniczy Nadleśnictwa Ł. stwierdził na podstawie art. 134 k.p.a. w związku z art. 46d ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie (Dz.U. z 2023 r., poz. 1082) niedopuszczalność odwołania z dnia 30 sierpnia 2023 r. wniesionego przez M. P. od protokołu szacowania ostatecznego nr 11/79/23 z dnia 21 sierpnia 2023 r.. Powyższe postanowienie zapadło w następującym stanie sprawy. W związku z zaistniałą szkodą łowiecką na działce o numerze ewidencyjnym [..] w miejscowości M. M. P. (dalej skarżący) złożył wniosek o szacowanie szkody w uprawie pszenicy prowadzonej na powierzchni 15 ha do Koła Łowieckiego [..], tj. dzierżawcy obwodu łowieckiego nr [..], gmina P. Przedstawiciele dzierżawcy obwodu łowieckiego 24 lipca 2023 r. dokonali oględzin oraz szacowania szkody poniesionej przez skarżącego. Z czynności spisano protokół nr 3/79/2023, w którym określono, że szkoda polega na zbuchtowaniu uprawy przez dziki, jelenie i sarny na powierzchni 0,80 ha oraz ustalono jej wysokość na 3040 zł. Skarżący nie był obecny podczas szacowania szkody. Protokół został mu doręczony, wedle twierdzenia organu, na początku sierpnia (brak jest w aktach dowodu tego doręczenia). W dniu 14 sierpnia 2023 r. wpłynął do Koła Łowieckiego wniosek skarżącego, gdzie domagał się ostatecznego wyszacowanie szkody na działce [...] w obrębie M. w uprawie pszenicy ozimej na powierzchni 54,40 ha. Wobec niezgodności w powierzchni uprawy podanej w obu wnioskach skarżącego, gdzie nastąpiła szkoda, w dniu 21 sierpnia 2023 r. przedstawiciele dzierżawcy obwodu łowieckiego udali się na teren działki nr [..], gdzie stwierdzono, że uprawa została w całości skoszona. Skarżący był obecny podczas oględzin uprawy w dniu 21 sierpnia 2023 r., jednak protokołu szacowania szkody nr [..] nie podpisał, gdyż oddalił się z miejsca szacowania przed jego sporządzeniem. Protokół ten został doręczony skarżącemu za pośrednictwem operatora pocztowego w dniu 24 sierpnia 2023 r. Pismem z 22 sierpnia 2023 r. skarżący wniósł odwołanie w sprawie ustalenia wysokości odszkodowania za szkody łowieckie w protokole z 24 lipca 2023 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. Wskazał w nim, że w piśmie z 11 sierpnia 2023 r. wnosił o ponowne oszacowanie szkody podając jednocześnie informację o planowanym zbiorze uprawy. Podał, że Koło Łowieckie odmówiło oszacowania szkody przed zbiorem powołując się na okoliczność wcześniejszego sporządzenia ostatecznego protokołu szacowania szkody. Zarzucił skarżący, że protokół z 24 lipca 2023 r. jest dotknięty wadami, gdyż przepis art. 46c Prawa łowieckiego opisuje, kiedy należy dokonać oszacowania ostatecznego oraz kogo i w jaki sposób należy zawiadomić o planowanych oględzinach. Skarżący podkreślił, że nie miał wiedzy, że szacowanie szkody w dniu 24 lipca 2023 r. będzie ostateczne. W piśmie z 29 sierpnia 2023 r. pełnomocnik skarżącego wskazał, że w dniu 21 sierpnia 2023 r. Koło Łowieckie "[..]" sporządziło protokół szacowania ostatecznego nr 11/79/23. Ustalenia w nim zawarte nie wprowadziły żadnych zmian do wcześniejszych zawartych w protokole z 24 lipca 2023 r.. Dopiero w tym protokole nastąpiło prawidłowe i pełne pouczenie skarżącego o przysługującym prawie do odwołania do Nadleśnictwa Ł. Pełnomocnik podtrzymał zarzuty złożone przez skarżącego w piśmie z 22 sierpnia 2023 r. dotyczące wadliwego szacowania szkody na działce nr [..] w M. Pismem z 18 września 2023 r. skarżący złożył do Nadleśniczego Nadleśnictwa Ł. ponaglenie na brak rozpoznania odwołania z dnia 29 sierpnia 2023 r. w sprawie ustalenia wysokości odszkodowania za szkody łowieckie w protokole nr 11/79/23 z dnia 21 sierpnia 2023 r.. Postanowieniem z dnia 21 września 2023 r. Nadleśniczy Nadleśnictwa Ł. stwierdził niedopuszczalność odwołania od protokołu szacowania ostatecznego nr 11/79/23 z dnia 21 sierpnia 2023 r.. W uzasadnieniu Nadleśniczy podał, że w dniu 22 sierpnia 2023 r. skarżący wniósł odwołanie od protokołu szacowania szkody z dnia 24 lipca 2023 r. Protokół ten doręczono skarżącemu na początku sierpnia 2023 r., co oznacza, że skarżący przekroczył termin do wniesienia odwołania o ponad 14 dni. Wobec wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania zostało wydane postanowienie w dniu 25 sierpnia 2023 r. o odmowie przywrócenia tego terminu. Zaznaczył Nadleśniczy, że mógłby dokonać jedynie szacowania szkody zgłoszonej w dniu 20 lipca 2023 r., co do której sporządzono protokół szacowania szkody nr 3/79/23 nazwany ostatecznym. Odwołujący został o tym poinformowany pismem z dnia 5 września 2023 r. Podał Nadleśniczy, że pomijając kwestie prawidłowości dokonania przez Koło Łowieckie kolejnego ostatecznego szacowania istotne jest to, że na dzień składania odwołania nie było już plonu na polu umożliwiającego oszacowanie szkody. Brak jest zatem przedmiotu zaskarżenia. Podczas sporządzania drugiego protokołu szacowania szkody skarżący został ponownie pouczony o prawie wniesienia odwołania w terminie 7 dni od podpisania drugiego, bezpodstawnie sporządzonego protokołu szkody. Jednak również to odwołanie zostało wniesione po terminie. Pismem z dnia 11 października 2023 r. Nadleśniczy zwrócił się do Koła Łowieckiego o wyjaśnienie przyczyny sporządzenia drugiego protokołu szacowania ostatecznego nr 11/79/20 skoro szacowanie ostateczne odbyło się w dniu 24 lipca 2023 r. i w wyniku którego powstał protokół 3/79/23. W piśmie z 16 października 2023 r. Koło Łowieckie wskazało, że wobec rozbieżności w podawanych przez skarżącego wielkościach uprawy pszenicy ozimej komisja udała się na grunt jedynie celem doprecyzowania, że uprawa pszenicy na działce nr [...] w obrębie M. była objęta w całości szacowaniem ostatecznym w dniu 24 lipca 2023 r. Celem sporządzenia protokołu w dniu 21 sierpnia 2023 r. było ustalenie stanu uprawy oraz potwierdzenia objęciem szacowania ostatecznefo całej uprawy w dniu 24 lipca 2023 r. Protokół ten nie zawiera wymaganych prawem elementów (obszar całej uprawy, obszar uprawy, która została uszkodzona, powierzchnia zredukowana, plon z 1 ha, rozmiar szkody, cena skupu za 1dt plonu, nieponiesionie koszty zbioru, transportu i przechowywania, wysokość szkody) i z tego względu nie może funkcjonować w obrocie prawnym jako podstawa wypłaty odszkodowania. Ustalona wysokość odszkodowania została wypłacona skarżącemu. W skardze do sądu administracyjnego skarżący zaskarżył w całości postanowienie organu odwoławczego i zarzucił, że postępowanie w sprawie szacowania szkody zostało przeprowadzone niezgodnie z obowiązującym prawem. Wskazał, że w protokole z 24 lipca 2023 r. nie zostało zawarte pouczenie o możliwości wniesienia odwołania, pojawiło się ono dopiero w protokole doręczonym w dniu 24 sierpnia 2023 r., od którego skarżący wniósł odwołanie w dniu 30 sierpnia 2023 r. zachowując termin do jego wniesienia. Zakwestionował skarżący jakoby protokół z 24 lipca 2023 r. był protokołem szacowanie ostatecznego. W jego ocenie był to protokół z oględzin sporządzony w trybie art. 46a Prawa łowieckiego. Ponadto bezzasadnie twierdzi organ, że okoliczność dokonania zbioru uprawy może być oceniana jako brak przedmiotu postępowania. Organ był zobowiązany przeprowadzić postępowanie w sposób wszechstronny, uwzględniając także nagranie z drona dostarczone przez skarżącego, na którym widoczne są zniszczenia uprawy. Decyzja Nadleśniczego określająca wysokość szkody podlega weryfikacji przez sąd powszechny w sprawie o zapłatę odszkodowania. Jej brak pozbawia skarżącego możliwości dochodzenia odszkodowania na drodze postępowania sądowego. W piśmie z 14 listopada 2023 r. skarżący wskazał, że wniesione odwołanie i skarga dotyczą protokołu szacowania ostatecznego sporządzonego w dniu 21 sierpnia 2023 r. W odpowiedzi na skargę Nadleśniczy Nadleśnictwa Ł. wniósł o jej oddalenie. Podniósł argumenty, że protokół z 21 sierpnia 2023 r. nie zawiera wszystkich koniecznych elementów i stanowi jedynie protokół uzupełniający protokół z 24 lipca 2023 r., który jest protokołem szacowania ostatecznego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zakres kontroli sądu wyznacza przepis art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm.; dalej "p.p.s.a.") stanowiący, że sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem dotyczącym art. 57a (który nie znajduje zastosowania w rozpatrywanej sprawie). Sprawa skarżącego została rozpoznana w trybie uproszczonym stosownie do art. 119 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Dokonując kontroli legalności zaskarżonego postanowienia Sąd doszedł do przekonania, że narusza ono prawo w stopniu uzasadniającym jego uchylenie. W pierwszej kolejności wskazać należy na przepisy mające zastosowanie w rozpoznawanej sprawie. Zgodnie z art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie (Dz.U. z 2023 r., poz. 1082, dalej ustawa) dzierżawca lub zarządca obwodu łowieckiego jest obowiązany do wynagradzania szkód wyrządzonych: 1) w uprawach i płodach rolnych przez dziki, łosie, jelenie, daniele i sarny; 2) przy wykonywaniu polowania. Szacowanie szkody składa się z oględzin i szacowania ostatecznego. Niezwłocznie po zakończeniu szacowania ostatecznego dzierżawca albo zarządca obwodu łowieckiego sporządza protokół, który zawiera w szczególności dane i informacje wskazane w art. 46c ust. 5 ustawy. Stosownie do art. 46d ust. 1 ustawy właścicielowi albo posiadaczowi gruntów rolnych, na terenie których wystąpiła szkoda, oraz dzierżawcy albo zarządcy obwodu łowieckiego przysługuje odwołanie do nadleśniczego Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe właściwego ze względu na miejsce wystąpienia szkody. Odwołanie wnosi się w terminie 7 dni od dnia podpisania protokołu, o którym mowa w art. 46a ust. 4 albo art. 46c ust. 5. W przypadku gdy obwód łowiecki, na terenie którego wystąpiła szkoda łowiecka, został wyłączony z wydzierżawiania i przekazany w zarząd nadleśnictwa Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe, właściwym w sprawie ustalenia wysokości odszkodowania zgodnie z art. 46d jest dyrektor regionalnej dyrekcji Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe właściwy ze względu na miejsce wystąpienia szkody (art. 46f ustawy). W zakresie nieuregulowanym w ustawie Prawo łowieckie lub przepisach wydanych na jej podstawie, do postępowania prowadzonego przez nadleśniczego lub dyrektora regionalnej dyrekcji Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe w sprawie ustalenia wysokości odszkodowania stosuje się odpowiednio przepisy k.p.a. (art. 49a ust. 1 ustawy). Następnie należy wyjaśnić, że pierwszym etapem postępowania odwoławczego przed organem odwoławczym jest badanie odwołania pod kątem spełnienia wymogów formalnych. Na tym etapie organ odwoławczy zobowiązany jest ocenić, czy odwołanie jest dopuszczalne oraz, czy zostało wniesione w ustawowym terminie. Jeśli organ stwierdzi niedopuszczalność odwołania lub uchybienie terminowi do jego wniesienia, wówczas ma obowiązek wydać na podstawie art. 134 k.p.a. postanowienie, które jest ostateczne i może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Podstawę do wydania zaskarżonego postanowienia w trybie art. 134 k.p.a. stanowiło ustalenie, że skarżący wniósł odwołanie od protokołu szacowania ostatecznego szkody łowieckiej z uchybieniem 7-dniowego terminu wynikającego z art. 46d ust. 1 ustawy. Kwestią sporną w sprawie jest który z dwu sporządzonych protokołów podlega zaskarżeniu i w oparciu o który z nich nastąpiło ostateczne oszacowanie szkody powstałej w uprawie prowadzonej przez skarżącego. Dostrzega Sąd, że oba protokoły zostały sporządzone na identycznym formularzu, każdy z nich tytułowany jest jako protokół szacowania ostatecznego. Przy czym w aktach brak jest dowodu doręczenia protokołu z 24 lipca 2023 r. skarżącemu, a nie jest kwestionowane że został on sporządzony bez obecności skarżącego podczas oględzin uprawy i nie zawiera on jego podpisu. Oznacza to także w ocenie Sądu, że odnośnie tego protokołu nie został skarżący pouczony o prawie wniesienia od niego odwołania. W związku z pismem skarżącego z dnia 11 sierpnia 2023 r. (brak jest go w aktach sprawy) informującym o potrzebie szacowania ostatecznego szkody w uprawie i wskazującym termin zbioru zboża przedstawiciele Koła Łowieckiego ponownie w dniu 21 sierpnia 2023 r. udali się na miejsce i sporządzili przy udziale skarżącego protokół szacowania ostatecznego szkody. Protokół ten został doręczony skarżącemu w dniu 24 sierpnia 2023 r. i w dniu 30 sierpnia 2023 r. skarżący wniósł od niego odwołanie. Skarżący zarzucił, że nie został poinformowany o zasadach i terminie wniesienia odwołania od protokołu szacowania ostatecznego sporządzony w dniu 24 lipca 2023 r.. Organ odwoławczy stoi na stanowisku, że jedynym prawidłowym protokołem jest ten z 24 lipca 2023 r., a kolejny z 21 sierpnia 2023 r. nie został sporządzony prawidłowo, nie zawiera wymaganych elementów i jego doręczenie nie wiązało się z możliwością wniesienia odwołania. Przepisy ustawy Prawo łowieckie nie nakładają obowiązku pouczenia strony o zasadach wnoszenia odwołania z art. 46d ust. 1. Jak już to było jednak wskazywane do postępowania w sprawie ustalenia wysokości odszkodowania w zakresie nieuregulowanym w ustawie lub przepisach wydanych na jej podstawie, przepisy k.p.a. stosuje się odpowiednio. Jedną z podstawowych zasad postępowania administracyjnego jest wynikająca z art. 9 k.p.a. zasada informowania stron oraz czuwania nad tym, aby strony i inni uczestnicy postępowania nie ponieśli szkody z powodu nieznajomości prawa. Obowiązek informowania stron obejmuje także pouczenie o prawie do wniesienia odwołania. Zasada informowania jest ściśle skorelowana z zasadą, która expressis verbis nie została wyrażona w żadnej regulacji normatywnej, ale wywodzi się ją z zasady demokratycznego państwa prawnego. Jest nią zasada dobrej administracji. Prawo do dobrej administracji jest prawem mającym także oparcie w postanowieniach art. 41 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej (por. wyrok TK z 18 lutego 2003 r., K 24/02, OTK-A 2003/2/11), jak też rekomendacji CM/Rec(2007)7 Komitetu Ministrów dla Państw Członkowskich w sprawie Dobrej Administracji z 20 czerwca 2007 r. (por. wyrok WSA we Wrocławiu z 5 maja 2020 r., III SAB/Wr 1515/19, opubl. w internetowej bazie: orzeczenia.nsa.gov.pl). Z powyższych zasad, stosowanych odpowiednio do postępowania w sprawie ustalenia wysokości odszkodowania, należy wyprowadzić obowiązek pouczenia poszkodowanego o prawie do wniesienia odwołania, o jakim mowa w art. 46d ust. 1 Prawa łowieckiego. Dla celów dowodowych organ powinien dysponować potwierdzeniem, że poszkodowany szkodą łowiecką został pouczony o prawie i terminie wniesienia odwołania od protokołu szacowania ostatecznego. Niewątpliwie spełnieniem tego wymogu jest zamieszczenie pouczenia w samym protokole z art. 46c ust. 5 ustawy. Odnosząc powyższe uwagi do okoliczności rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że protokół z szacowania ostatecznego z 24 lipca 2023 r. nie zawiera pouczenia o prawie, trybie i terminie do wniesienia odwołania. Co prawda w protokole tym jest formuła informująca o takim prawie, jednak z racji braku wpisania organu do którego odwołanie przysługuje oraz brak dowodu doręczenia tego protokołu skarżącemu nie można uznać, że dowodzi on o realizacji pouczenia skarżącego o prawie wniesienia odwołania od protokołu z 24 lipca 2023 r.. W aktach sprawy brak jest także odrębnego dokumentu potwierdzającego fakt pouczenia skarżącego w tym przedmiocie. Natomiast w protokole z 21 sierpnia 2023 r. takie pouczenie jest zawarte wraz ze wskazaniem, że odwołanie przysługuje do Nadleśnictwa Ł. w terminie 7 dni od podpisania protokołu. Niezasadnie organ odwoławczy oraz Koło Łowieckie skutki prawne kreujące uprawnienie skarżącego do wniesienia odwołania wiążą jedynie z czynnościami szacowania dokonanymi w dniu 24 lipca 2023 r.. Nawet jeśli protokół z 21 sierpnia 2023 r. stanowił jedynie w zamiarze przedstawicieli Koła odzwierciedlenie doprecyzowania ustaleń co do stanu uprawy oraz jej dokładnej powierzchni to w ocenie Sądu brak elementów odnoszących się do wskazania obszaru całej uprawy, obszaru uprawy, która została uszkodzona, powierzchni zredukowanej, plonu z 1 ha, rozmiaru szkody, ceny skupu za 1dt plonu nie mogą decydować o okoliczności, że nie jest to protokół, który zgłaszający szkodę może zakwestionować wniesieniem odwołania. Okoliczności sporządzenia protokołu po dokonaniu przez skarżącego zbioru uprawy pszenicy determinowały brak możliwości poczynienia ustaleń, jakie w protokole winny się znaleźć. W ocenie Sądu z treści przepisu art. 46a Prawa łowieckiego wynika, że po otrzymaniu zgłoszenia wystąpienia szkody dzierżawca lub zarządca obwodu łowieckiego udaje się na oględziny uprawy. I w dniu 24 lipca 2023 r. miały miejsce takie właśnie oględziny. Spisanie ustaleń na formularzu protokołu tytułowanego jako protokół szacowanie ostatecznego nie może zmienić tej oceny. Organy podejmujące czynności po otrzymaniu zgłoszenia wystąpienia szkody są na mocy regulacji ustawy zawartej w rozdziale 9 "Szkody łowieckie" zobowiązane do dokonania oględzin i sporządzenia z tej czynności protokołu oraz dokonania oszacowania ostatecznego i sporządzenia z tego protokołu. Przepis art. 46d ust. 1 stanowi, że właścicielowi albo posiadaczowi gruntów rolnych, na terenie których wystąpiła szkoda, oraz dzierżawcy albo zarządcy obwodu łowieckiego przysługuje odwołanie do nadleśniczego Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe właściwego ze względu na miejsce wystąpienia szkody. Odwołanie wnosi się w terminie 7 dni od dnia podpisania protokołu, o którym mowa w art. 46a ust. 4 albo art. 46c ust. 5. Zaznaczyć należy, że w art. 46a ust. 4 jest mowa o protokole sporządzonym z czynności oględzin, a w art. 46c ust. 5 o protokole oszacowania ostatecznego. W ocenie Sądu taki zapis ustawodawcy powoduje, że właścicielowi uprawy przysługuje prawo wyboru, od którego protokołu wniesie odwołanie. W ocenianej sytuacji zostały sporządzone dwa protokoły i od obydwu skarżącemu przysługiwało prawo odwołania. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że w okolicznościach rozpoznawanej sprawy odwołanie skarżącego od protokołu z 21 sierpnia 2023 r. zostało wniesione w terminie i winno podlegać merytorycznemu rozpoznaniu przez Nadleśniczego Nadleśnictwa Ł. Protokół ten został doręczony skarżącemu w dniu 24 sierpnia 2023 r., a w dniu 30 sierpnia 2023 r. zostało nadane odwołanie od niego. Stan sprawy wynika z ustaleń poczynionych w obu protokołach i organ winien zapoznać się i odnieść do dowodu przedstawionego przez skarżącego w postaci płyty zawierającej nagranie z drona. Okoliczność skoszenia uprawy przez sporządzeniem protokołu z 21 sierpnia 2023 r. nie powoduje braku przedmiotu postępowania. Przedmiotem orzekania Sądu z niniejszej sprawie jedynie kwestia procesowa, tj. czy zgodne z prawem było działanie organu polegające na stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania i Sąd ocenił, że odwołanie zostało wniesione z zachowaniem terminu co prowadzi do uchylenia zaskarżonego postanowienia z 21 września 2023 r. Rozpoznając sprawę ponownie organ odwoławczy winien uwzględnić oceną prawną wyrażoną przez Sąd w uzasadnieniu niniejszego wyroku. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., orzekł jak w punkcie I sentencji wyroku. Rozstrzygnięcie z pkt II wyroku znajduje uzasadnienie w treści 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) i § 15 ust. 1 i 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1935), zasądzając od organu na rzecz skarżącego M. P. kwotę 580 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Na powyższą sumę składa się kwota uiszczonego w sprawie wpisu od skargi (100 zł) oraz wynagrodzenie radcy prawnego (480 zł).