II SAB/Gd 101/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Magdalena Dobek–Rak po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A S.A. Oddział w O. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie wydania odpisu decyzji ze stwierdzeniem prawomocności lub ostateczności postanawia odrzucić skargę. W dniu 1 sierpnia 2019 r. A. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Wójta Gminy w sprawie rozpatrzenia wniosku Spółki z dnia 28 lutego 2019 r. o wydanie odpisu decyzji Naczelnika Gminy z dnia 12 marca 1958 r. w sprawie kapitalnego remontu linii [...] oraz decyzji Naczelnika Gminy z dnia 12 marca 1958 r. w sprawie budowy linii 110 kV ze stwierdzeniem prawomocności i ostateczności. Wniesiona skarga obarczona była brakiem formalnym, gdyż nie wynikało zarówno z samej skargi, jak i z nadesłanych wraz z nią akt sprawy, czy przed wniesieniem skargi do Sądu skarżąca Spółka zwracała się z ponagleniem do właściwego organu. Przepis art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., stanowi zaś, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Stosownie zaś do treści art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z kolei, art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W przypadku skarg na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania, od dnia 1 czerwca 2017 r., wyczerpanie środków zaskarżenia następuje więc poprzez wniesienie przez stronę ponaglenia przewidzianego w art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). W myśl art. 37 § 3 k.p.a. ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Stosownie zaś do treści art. 36 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej jest obowiązany pouczyć stronę o prawie wniesienia ponaglenia tylko w przypadku niezałatwienia sprawy w terminie, również z przyczyn niezależnych od organu. Z treści powołanych przepisów wynika więc, że jednym z warunków formalnych, który musi zostać spełniony przed wniesieniem do sądu administracyjnego skargi na bezczynność organu, jest wyczerpanie środków zaskarżenia, tj. wniesienie ponaglenia do właściwego organu. Dopiero wyczerpanie środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym (tj. przed właściwymi organami administracji publicznej) otwiera skarżącym drogę do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego. Z uwagi na powyższe, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 17 października 2019 r., wezwano pełnomocnika skarżącej do wskazania, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi, czy przed wniesieniem skargi na bezczynność Wójta Gminy skarżąca zwracała się z ponagleniem do właściwego organu. Przesyłkę zawierającą powyższe wezwanie pełnomocnikowi skarżącej doręczono w dniu 22 października 2019 r. Tym samym termin na jego wykonanie upływał w dniu 29 października 2019 r. Z akt sprawy wynika jednakże, że w terminie tym pełnomocnik skarżącej, jak i sama skarżąca nie udzielili odpowiedzi na powyższe wezwanie. Zgodnie zaś z treścią art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, orzekł jak w sentencji.