II SAB/Gd 103/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jego skargi na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego R. S. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego podając, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z córkami I. S. (18 lat), A. S. (15 lat) i N. S. (8 lat). Wnioskodawca od 2007 r. przebywa w zakładzie karnym, gdzie pracuje uzyskując miesięczny dochód w wysokości 965 zł brutto (130 zł netto po dokonanych potrąceniach). Skarżący jest zobowiązany do płacenia alimentów – 900 zł miesięcznie, zadłużenie z tego tytułu wynosi około 150.000 zł. Pozostałą część wynagrodzenia tj. 130 zł netto R. S. przekazuje rodzinie, z uwagi na jej trudną sytuację materialną. Skarżący nie posiada zgromadzonych oszczędności i przedmiotów wartościowych. Wnioskodawca dołączył do akt sprawy: zaświadczenie o wysokości uzyskiwanego wynagrodzenia z tytułu pracy i zaświadczenie Dyrektora Zakładu Karnego w Kluczborku z dnia 16 kwietnia 2014 r. o wysokości wynagrodzenia z tytułu pracy, wysokości środków pozostających do dyspozycji osadzonego, wysokości zadłużenia alimentacyjnego oraz wysokości środków finansowych przekazanych na rzecz rodziny w okresie 16 października 2012 r. – 17 marca 2014 r.. Zgodnie z treścią art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 r. Nr 270, ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W rozpatrywanym przypadku R. S. dowiódł, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. W złożonym oświadczeniu wnioskodawca wykazał bowiem, iż przebywa w zakładzie karnym, nie posiada majątku w tym zgromadzonych oszczędności i przedmiotów wartościowych. Skarżący pracuje, z tego tytułu uzyskuje dochód miesięczny w wysokości 965 zł brutto (marzec br.), po dokonanych potrąceniach pozostaje mu kwota 127,68 zł, którą to w ramach pomocy wysyła rodzinie. W okresie od 16 października 2013 r. do 17 marca br. R. S. przekazał 1.227,60 zł na rzecz rodziny. Wnioskodawca posiada zadłużenie alimentacyjne w wysokości 157.012,80 zł oraz inne zajęcia w wysokości 65.664,71 zł. Powyższe okoliczności, pozwalają na stwierdzenie, iż skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.