II SAB/Gd 108/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C.- J. na bezczynność Wojewody w przedmiocie rekompensaty za mienie pozostawione poza granicami Polski postanawia odrzucić skargę. J. C. – J. wniosła w dniu 5 października 2018 r. skargę dotyczącą bezczynności Wojewody w sprawie rekompensaty za mienie pozostawione poza granicami kraju. Skarżąca zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gdańsku, z dnia 5 października 2018 r., wezwana został do podania, czy przed wniesieniem skargi na bezczynność Wojewody zwracała się z ponagleniem do właściwego organu, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zobowiązanie strona skarżąca otrzymała w dniu 16 listopada 2018 r. i w odpowiedzi przesłała plik korespondencji kierowanej do Wojewody. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziane w ustawie. Ustawą, o której mowa w przywołanym przepisie jest ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257), zwana dalej k.p.a., w brzmieniu nadanym nowelą z dnia 9 kwietnia 2017 r. (Dz. U. z 2017 r., poz. 935), zmieniającą m.in. tę ustawę z dniem 1 czerwca 2017 r. Właściwy w sprawie dotyczącej bezczynności przepis art. 37 w § 1 – 3 k.p.a. ma brzmienie następujące: § 1. Stronie służy prawo wniesienia ponaglenia, jeżeli 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym w art. 36 § 1 (bezczynność), 2) postępowanie jest prowadzone dłużej, niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). § 2. Ponaglenie zawiera uzasadnienie. § 3. Ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopniem za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopniem. Wnoszący skargę na bezczynność jest obowiązany wykazać, że zachował tryb przewidziany w art. 37 § 1 pkt 1, § 2 i § 3 k.p.a. w odniesieniu do organu, któremu zarzuca bezczynność. Skarżąca przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego powinna była zatem wnieść ponaglenie do organu wyższego stopnia, którym w tym przypadku jest Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji. Brak ponaglenia, czyli niespełnienie warunku, o którym mowa w art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., czyni niniejszą skargę na bezczynność Wojewody niedopuszczalną. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn (niż określone w punktach od 1 do 5a) wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z przedstawionych przyczyn skarga podlegała odrzuceniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł na podstawie art. 58 § 6 p.p.s.a.