II SAB/Gd 111/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Dobek-Rak (spr.) Sędzia WSA Jolanta Górska Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz po rozpoznaniu w Gdańsku w trybie uproszczony na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 listopada 2021 r. sprawy ze skargi M. Ż. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. zobowiązuje Prezydenta Miasta do rozpoznania wniosku skarżącego M. Ż. z dnia 20 maja 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie udostępnienia dokumentów wskazanych w punkcie 1 tego wniosku w terminie 14 dni od dnia zwrotu akt administracyjnych wraz z wyrokiem ze stwierdzeniem jego prawomocności, 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta Miasta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3. zasądza od Prezydenta Miasta na rzecz skarżącego M. Ż. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. M. Ż. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Prezydenta Miasta w sprawie udostępnienia informacji publicznej. Skarga została wniesiona w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy: Wnioskiem z dnia 20 maja 2021 r., wysłanym pocztą elektroniczną, M. Ż. wystąpił do P. G. (Zastępcy Prezydenta Miasta), R. D. (Kierownika Referatu Bezprzetargowej Sprzedaży Lokali i Gruntów), A. A. (Zastępcy Prezydenta Miasta), P.K. (Dyrektora Wydziału Gospodarki Komunalnej) i do sekretariatu Prezydenta Miasta, w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania/wyjaśnienie następujących kwestii: 1) na jakiej podstawie Urząd Miejski podał do wiadomości publicznej w oświadczeniu z dnia 30 maja 2017r. [..]) informację, że koszty wybudowania 247 mieszkań na osiedlu C. pokryło Miasto? Wniesiono o przedstawienie stosownych dokumentów, np. uchwał budżetowych itp. Jak pogodzić wspomnianą informację z treścią pisma z dnia 7 kwietnia 2014 r. skierowanego do wnioskodawcy przez Zastępcę Prezydenta Miasta M. L. ("Jednocześnie informuję, że z uwagi na znaczny upływ czasu..." itd.)? Czy podstawą informacji podanej na [..] są zasoby archiwalne innej niż WGK jednostki organizacyjnej Urzędu Miejskiego? Wniesiono o szczegółowe wyjaśnienie. 2) na ul. C. sprzedane zostały najemcom (z bonifikatą 35% albo 40%) następujące lokale: [..] i [..] (Zarządzenie Prezydenta Miasta nr [..]), [..] (Zarządzenie Prezydenta Miasta nr [..]), [..] (Zarządzenie Prezydenta Miasta nr [..]). Czy mieszkania te zostały sprzedane osobom, które do 1993 r. zamieszkiwały budynki położone w G. przy ul. S., U. lub Ł., wyburzone w związku z rozbudową ul. P. (tj. w związku z realizacją finansowanej z budżetu państwa inwestycji prowadzonej przez Wojewodę)? Wnioskodawca załączył informację publiczną, jaką otrzymał w dniu 8 grudnia 2020 r. oraz 22 kwietnia 2021 r. z Dyrekcji Rozbudowy Miasta (w szczególności zwracając uwagę na strony 19, 20, 11 oraz 8 wg numeracji pliku PDF). Budynkami wzniesionymi w 1993 r. na osiedlu C. były bloki nr [..] oraz [..], i to w nich znajdują się 104 mieszkania zasiedlone przez wyburzeńców z S., Ł. oraz U., sfinansowane wg informacji z DRM przez Urząd Wojewódzki. Jeżeli informacje przekazane przez DRM są fałszerstwem to wnioskodawca oczekuje podjęcia przez Urząd Miejski odpowiednich kroków. 3) czy wyburzeńców z ul. S., Ł. i U., zakwaterowanych w 1993 r. na os. C. (składających wniosek o wykup mieszkania) dotyczy przepis § 1 ust. 1 uchwały Rady Miasta nr XXXIX/1095/17 z dnia 25 maja 2017 r.? Skoro - wg DRM i zgodnie z treścią dokumentów zebranych w ramach 21-stronicowego pliku PDF - Urząd Wojewódzki sfinansował budowę 104 mieszkań na C. w blokach nr [..] oraz nr [..] dla tej grupy osób, to należy przyjąć, że Gmina Miasta była zobowiązana zakwaterować na os. C. ww. wyburzeńców i zawrzeć z nimi umowy najmu na czas nieoznaczony (a zatem przepisy uchwały Rady Miasta nr XXXIX/1095/17 z dnia 25 maja 2017 r. w ogóle tej grupy nie dotyczą). Trudno znaleźć racjonalne uzasadnienie dla koncepcji, że władze wojewódzkie sfinansowały budowę mieszkań na C. dla określonej grupy mieszkańców G. (właścicielem owych mieszkań stała się w 1993 r. Gmina nabywając je nieodpłatnie, co implikuje konieczność zastosowania bonifikaty 90% w przypadku sprzedaży tych mieszkań na rzecz najemców z prawem pierwokupu), a następnie zostawiły władzom Miasta całkowicie "wolną rękę" odnośnie tego, kto ma w tych mieszkaniach mieszkać i z kim mają być zawierane umowy najmu na czas nieoznaczony. Wniesiono o szczegółowe wyjaśnienie tej kwestii. Jak do tej pory postępował Urząd Miejski w przypadkach, gdy wniosek o wykup składał wyburzeniec zakwaterowany w mieszkaniu wybudowanym na C. (wg Informacji z DRM) za pieniądze Urzędu Wojewódzkiego? 4) Czy lokal nr [..] przy ul. C. (wymieniony w załączniku nr 1 do Zarządzenia Prezydenta Miasta nr [..]) został sprzedany przez Gminą Miasta z bonifikatą 90%? Jeżeli tak, to na jakiej podstawie Urząd Miejski wykluczył, że sprzedaży tego lokalu nie dotyczy przepis § 1 ust. 1 uchwały Rady Miasta nr XXXIX/1095/17 z dnia 25 maja 2017 r.? Pismem z dnia 4 czerwca 2021 r. Kierownik Referatu Bezprzetargowej Sprzedaży Lokali i Gruntów wystąpił do Wydziału Gospodarki Komunalnej o pilną informację odnośnie pkt 1 i 3 wniosku. Odrębnym pismem z dnia 4 czerwca 2021 r. Kierownik Referatu Bezprzetargowej Sprzedaży Lokali i Gruntów Urzędu Miejskiego powiadomił wnioskodawcę, na podstawie art. 13 ust. 2 u.d.i.p., o wyznaczeniu nowego terminu załatwienia jego wniosku – do 20 lipca 2021 r. z powodu konieczności przeprowadzenia szczegółowej analizy dokumentów w przedmiotowej sprawie. Pismem z dnia 19 lipca 2021 r. Kierownik Referatu Bezprzetargowej Sprzedaży Lokali i Gruntów udzielił następującej odpowiedzi na wniosek skarżącego z dnia 20 maja 2021 r.: Ad 1) Pismo z dnia 7 kwietnia 2014 r. zostało sporządzone w oparciu o ówczesną wiedzę Wydziału Gospodarki Komunalnej i na podstawie znajdujących się w tym Wydziale dokumentów. Na tamtą chwilę Wydziałowi Gospodarki Komunalnej nie były znane okoliczności, które zostały przedstawione w wiadomości e-mail z Dyrekcji Rozbudowy Miasta do wnioskodawcy w dniu 8 grudnia 2020 r. Urząd Miejski w oświadczeniu z dnia 30 maja 2017 r. podał do wiadomości publicznej informacje dotyczące kosztów wybudowania 247 mieszkań na osiedlu C. w oparciu o stan wiedzy w tamtym momencie. Obecnie Wydział Gospodarki Komunalnej nie uzyskał dokumentacji źródłowej wskazującej, że lokale mieszkalne położone przy ul. C. dla najemców wyburzonych budynków przy ul. Ł., S. i U. zostały sfinansowane przez wojewodę. Aktualnie brak jest jednoznacznego odniesienia do finansowania budynków mieszkalnych na ul. C. Wydział Gospodarki Komunalnej weryfikuje kwestię źródła finansowania budowy mieszkań dla najemców wyburzonych budynków przy ul. Ł., S. i U. Ad 2) a) Lokale nr [..] i [..] przy ul. C. nie zostały dotychczas sprzedane przez Gminę Miasta. Ponadto, nie zostały one przydzielone w ramach wykwaterowań z lokali w budynkach przy ul. Ł., S. i U. w związku z rozbudową ul. P. b) Lokal nr [..] przy ul. C. nie został sprzedany przez Gminę Miasta na rzecz najemcy, który do 1993 r. zamieszkiwał budynki położone w G. przy ul. Ł., S. i U., lecz na rzecz kolejnego najemcy. Pierwotnie lokal ten był przydzielony w ramach wykwaterowań z lokali w budynkach przy ul. Ł., S. i U. w związku z rozbudową ul. P. c) Lokal nr [..] przy ul. C. nie został sprzedany przez Gminę Miasta na rzecz najemcy, który do 1993 r. zamieszkiwał budynki położone w G. przy ul. Ł., S. i U. i lokal ten pierwotnie nie został przydzielony w ramach wykwaterowań z lokali w budynkach przy ul. Ł., S. i U. w związku z rozbudową ul. P. Ad 3) Przepis § 1 ust. 1 uchwały nr XXXIX/1095/17 z dnia 25 maja 2017 r. zmienionej uchwalą nr XVII/421/19 Rady Miasta z dnia 28 listopada 2019 r. ma zastosowanie do lokali wybudowanych przy ul. C., które nie zostały nabyte przez Gminę Miasta nieodpłatnie i m.in. sfinansowanych ze środków Gminy Miasta. W przypadku lokali nabytych nieodpłatnie przez Gminę Miasta, w tym finansowanych przez podmioty trzecie, zastosowanie ma § 5 ust. 1 pkt 1 uchwały nr XVII/420/19 Rady Miasta z dnia 28 listopada 2019 r. Sposób nabycia przez Gminę Miasta lokali, w tym sposobu finansowania ich budowy - nieodpłatny bądź odpłatny - determinuje możliwość zastosowania do sprzedaży tych lokali regulacji zawartej w uchwale nr XXXIX/1095/17 z dnia 25 maja 2017 r. bądź regulacji zawartej w uchwale nr XVII/420/19 Rady Miasta z dnia 28 listopada 2019 r. Kwestia sposobu nabycia przez Gminę Miasta lokali przydzielonych najemcom w zamian za wykwaterowania z ul. S., Ł. i U. nie została dotychczas rozstrzygnięta. Z uwagi na złożony charakter tego zagadnienia i konieczności weryfikacji dokumentacji źródłowej obecnie trwają działania zmierzające do gruntownego i wszechstronnego wyjaśnienia sprawy. Ad 4) Lokal nr [..] przy ul. C. został sprzedany przez Gminę Miasta z bonifikatą 90%. Lokal ten został nabyty przez Gminę Miasta nieodpłatnie, a zatem do sprzedaży tego lokalu miał zastosowanie § 5 ust. 1 pkt 1 uchwały nr XVII/420/19 Rady Miasta z dnia 28 listopada 2019 r. w sprawie zasad bezprzetargowej sprzedaży lokali mieszkalnych i budynków jednorodzinnych oraz warunków udzielania i wysokości stawek procentowych bonifikat. W myśl tego przepisu Prezydent ma prawo udzielić bonifikatę w wysokości 90% od ceny lokalu mieszkalnego z zastrzeżeniem, iż bonifikata nie ma zastosowania przy sprzedaży: lokali mieszkalnych wybudowanych lub nabytych przez Miasto po dniu 27 maja 1990 r. z wyjątkiem lokali nabytych przez Miasto nieodpłatnie. W skardze na bezczynność Prezydenta Miasta w sprawie udostępnienia informacji publicznej skarżący zarzucił naruszenie: 1) art. 61 ust. 1 Konstytucji RP w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji publicznej poprzez błędne zastosowanie polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek, 2) art. 10 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że informacja, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium jest udostępniana na wniosek, poprzez błędne zastosowanie polegające na nieprawidłowym, gdyż tylko częściowym, zrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Skarżący wniósł o zobowiązanie organu do załatwienia wniosku z dnia 20 maja 2021 r. w zakresie nieudostępnionych informacji publicznych, tj. do przedstawienia dokumentów, na podstawie których Urząd Miejski podaje od dnia 30 maja 2017 r. do wiadomości publicznej za pośrednictwem portalu [..] informację, iż koszty wybudowania 247 mieszkań na osiedlu C. w G. pokryło Miasto, a ponadto o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skarżący wyjaśnił, że w dniu 19 lipca 2021 r. otrzymał drogą elektroniczną odpowiedź na swój wniosek, jednakże nie załączono do niego dokumentów, których przedstawienia zażądał w pkt 1 wniosku z dnia 20 maja 2021 r. Tym samym doszło tylko do częściowego udostępnienia informacji publicznej. Skarżący wskazał, że ww. oświadczenie Urzędu Miejskiego jest nadal dostępne na oficjalnym portalu Miasta – [..]. Posiadanie przez organ informacji na temat źródeł pochodzenia (finansowania) 247 mieszkań na os. C. jest niezbędne do prawidłowego stosowania przepisów obowiązujących aktów prawa miejscowego, co zresztą przyznaje sam organ w piśmie z dnia 19 lipca 2021 r. Termin do udostępnienia przedmiotowej informacji publicznej upłynął w dniu 20 lipca 2021 r. Pomimo upływu tego terminu podmiot zobowiązany, do którego skierowano wniosek, udzielił wyłącznie częściowej odpowiedzi, w związku z czym w odniesieniu do tej części wniosku, która nie została zrealizowana, organ pozostaje w bezczynności w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu organ wskazał, że odnośnie żądania zawartego w pytaniu nr 1, które dotyczyło szczegółowego wyjaśnienia, organ wyjaśnił kwestie kosztów wybudowania mieszkań na osiedlu C. w G. Zaznaczono, że problematyka dotyczyła lat 2014 oraz 2017, zaś stan wiedzy Gminy w tym zakresie jest ograniczony z uwagi na nieuzyskanie dokumentacji źródłowej przez Wydział Gospodarki Komunalnej Urzędu Miejskiego w zakresie finansowania inwestycji przez Wojewodę. Dlatego też kwestia ta nie została jeszcze zweryfikowana. Należy zatem wskazać, że na dzień udzielania odpowiedzi wnioskodawcy zobowiązany w możliwie najpełniejszy sposób (i zgodny z całością posiadanej przez organ wiedzy) udzielił odpowiedzi na zadane pytanie. Następnie, odpowiadając na kwestię poruszaną w pytaniu nr 2, organ wyjaśnił szczegółowo problematykę wskazanych przez wnioskodawcę lokali. W odniesieniu do pytania nr 3 organ wyjaśnił podstawy do zastosowania właściwych przepisów prawa miejscowego, a także wskazał, że nadal trwają działania zmierzające do gruntownego i wszechstronnego wyjaśnienia sprawy. Odpowiadając na kwestię poruszoną w pytaniu nr 4 organ wskazał, że lokal ten został sprzedany z 90% bonifikatą, albowiem w sprawie tego lokalu miał zastosowanie przepis § 5 ust. 1 pkt 1 uchwały Rady Miasta nr XVII/420/19 z dnia 28 listopada 2019 r. W ocenie organu, udzielił on wyczerpujących odpowiedzi na zadane pytania, zgodnie z wymogami ustawy o dostępie do informacji publicznej, w przewidzianym przez ustawodawcę terminie. Organ podkreślił, że udzielenie informacji przez zobowiązany organ nie narusza art. 61 ust. 1 Konstytucji i niezrozumiałe jest, w jakim zakresie skarżący poczytuje błędne zastosowanie wskazanego przepisu. Odnosząc się z kolei do zarzutu naruszenia art. 10 ust 1 ustawy należy wskazać, że wnioskodawca otrzymał odpowiedź na wszystkie poruszane w żądaniu z dnia 20 maja 2021 r. kwestie. Z kolei fakt, że pozostaje niezadowolony z treści udzielonej informacji i podejmuje polemikę z nią, nie stanowi podstawy do uznania, że zobowiązany organ pozostaje w bezczynności (częściowo – jak zauważa skarżący, choć nie wskazuje w której części). Ponadto, wskazano, że w ocenie organu żądanie skargi o "zobowiązanie organu do załatwienia wniosku z dnia 20 maja 2021 r. w zakresie nieudostępnionych informacji publicznych tj. do przedstawienia dokumentów, na podstawie których Urząd Miejski podaje od dnia 30 maja 2017 r. do wiadomości publicznej za pośrednictwem portalu [..] informację, że koszty wybudowania 247 mieszkań na osiedlu C. w G. pokryło Miasto, w ogóle nie odnosi się do treści wniosku o udostępnienie informacji publicznej z 20 maja 2021 r. Żądanie udostępnienia informacji publicznej odnosiło się do wyjaśnienia kwestii w nim poruszanych (co w pełnym możliwym zakresie nastąpiło), a nie do przedstawienia dokumentacji, na podstawie której Gmina umieściła informację na stronie [..]. Należy zauważyć, że tylko pozornie kwestie te są zbieżne, gdyż dotyczą lokali znajdujących się na osiedlu C. w G. Jednak żądanie sformułowane w skardze jest dalej idącym żądaniem wnioskodawcy, stanowiącym replikę i polemikę na uzyskaną przez skarżącego odpowiedź organu. Kwestia ta została wyczerpująco poruszona w odpowiedzi organu. Organ wyjaśnił, że przygotowując odpowiedź na wniosek z dnia 20 maja 2021 r. przeprowadził kwerendę posiadanych przez siebie akt (co odzwierciedlają akta niniejszej sprawy) i w oparciu o nie udzielił odpowiedzi. Organ wskazywał w odpowiedzi, że "obecnie Wydział Gospodarki Komunalnej nie uzyskał dokumentacji źródłowej wskazującej, że lokale mieszkalne położone przy ul. C. dla najemców wyburzonych budynków przy ul. Ł., S. i U. zostały sfinansowane przez wojewodę. Aktualnie brak jest jednoznacznego odniesienia do finansowania budynków mieszkalnych na ul. C.." Dlatego też nie sposób czynić zarzutu (a dalej - żądania) do przedstawienia dokumentacji, gdyż organ zobowiązany – mimo przeprowadzenia szczegółowej kwerendy – żądanych dokumentacji nie posiada. Reasumując, organ stwierdził, że żądane przez skarżącego informacje w zakresie informacji dotyczących lokali zlokalizowanych przy ul. C. w G. mają charakter informacji publicznej. Skarżący we wniosku z dnia 20 maja 2021 r. żądał szczegółowego wyjaśnienia poruszanych przez niego kwestii związanych z tymi lokalami. Wniosek skarżącego z 20 maja 2021 r. powinien zostać zatem załatwiony w trybie ustawy poprzez udostępnienie żądanej informacji lub odmowę jej udostępnienia, ewentualnie w innych formach przewidzianych przez przepisy u.d.i.p. W tym zakresie wskazano, że organ udostępnił informację publiczną, gdyż jest jej dysponentem oraz nie zachodzą okoliczności wyłączające możliwość jej udzielenia. Dokonał tego w formie czynności materialno-technicznej, a zatem w formie prawem przewidzianej. Podniesiono również, że wobec nieprecyzyjnego sformułowania pytania udostępnione informacje odpowiadały żądaniu skarżącego. Skarżący we wniosku wnosił co prawda o "przedstawienie stosownych dokumentów, np. uchwał budżetowych, itp.", jednak główny nacisk żądania skierował na "szczegółowe wyjaśnienie" podnoszonych kwestii, co w ocenie organu nastąpiło. Należy zauważyć, że organ nie może się domyślać, co wnioskujący miał na myśli żądając udostępnienia informacji publicznej, ani nie może samodzielnie interpretować składanych w tym przedmiocie wniosków. Nie można zatem twierdzić, że udzielona odpowiedź jest wymijająca. Powołując się na orzecznictwo organ przypomniał, że dla realizacji obowiązku udostępnienia informacji publicznej istotne jest, czy podmiot będący adresatem wniosku posiada te informacje. Brak posiadania żądanych informacji wypełnia przesłankę negatywną, która jest podstawą do negatywnego rozpatrzenia żądania. Jednocześnie niedopuszczalny jest pogląd, że organ nie posiadając żądanej informacji zobowiązany jest do jej uzyskania. Nie jest też zobowiązany do jej odtworzenia, bo z samego charakteru tej czynności wynika, że odtworzyć można coś, co wcześniej istniało. W kontekście niniejszej sprawy wskazano, że żądana informacja jako taka nie istniała, istniały jedynie dokumenty będące nośnikami informacji. W sytuacji ich braku nie jest możliwe ich udostępnienie. Pismem z dnia 1 października 2021 r. skarżący złożył replikę na odpowiedź na skargę. Po pierwsze, zdaniem skarżącego, dwa pierwsze zdania pkt 1 jego wniosku z dnia 20 maja 2021 r. stanowią czytelny, jasny komunikat (żądanie) a doszukiwanie się w nim niejednoznaczności jest bezpodstawne. Po drugie, pismo (wiadomość e-mail) z dnia 8 grudnia 2020 r. zostało skierowane do skarżącego przez Dyrekcję Rozbudowy Miasta, a nie przez organ (co zdaje się sugerować autor odpowiedzi na skargę). W piśmie tym rzetelnie wyjaśniono przyczyny braku dokumentacji dotyczącej finansowania budowy części mieszkań na os. C. w zasobach Dyrekcji Rozbudowy Miasta, a nie Urzędu Miejskiego. Przyczyny braku w zasobach magistratu dokumentacji, na podstawie której podano w oświadczeniu z dnia 30 maja 2017 r., że koszty wybudowania 247 mieszkań na osiedlu C. pokryło miasto nie zostały przez organ wyjaśnione. W szczególności skarżący nie został poinformowany w piśmie z dnia 19 lipca 2021 r., że dokumentacja taka nigdy nie istniała, więc udostępnienie jej jest niemożliwe. Powoływanie się w odpowiedzi na skargę na treść pisma z dnia 7 kwietnia 2014 r. jest w tym kontekście całkowicie niezrozumiałe – dokument ten został wszak sporządzony ponad 3 lata przed opublikowaniem na portalu [..] oświadczenia Urzędu Miejskiego z dnia 30 maja 2017 r., a z oświadczenia tego wynika przecież, że wiedza organu na temat źródeł finansowania 247 mieszkań na os. C. jest pełna. Dokumenty pozwalające ustalić źródło finansowania 247 mieszkań na osiedlu C. mogły się przecież odnaleźć pomiędzy 8 kwietnia 2014 r. a 30 maja 2017 r. na przykład dzięki przeprowadzeniu szczegółowej kwerendy. Po trzecie, Urząd Miejski podaje w Biuletynie Informacji Publicznej, że przy sprzedaży wybudowanych ze środków Gminy lokali w budynkach wielolokalowych na Os. C. stosowana jest bonifikata 35% (+5% gdy nastąpi sprzedaż wszystkich lokali w klatce schodowej). W latach 2019-2021 Prezydent Miasta wydał szereg zarządzeń (nr [..]-[..], wraz załącznikami), z których treści wynika, iż przy sprzedaży 26 mieszkań na osiedlu C. powinna zostać zastosowana bonifikata 35%/40%. Organ powinien więc dysponować dokumentami, na podstawie których ustalono, że nieruchomości te zostały wybudowane ze środków Gminy. Po czwarte, Urząd Miejski nadal podaje do wiadomości publicznej za pośrednictwem portalu [..], że koszty wybudowania 247 mieszkań na osiedlu C. pokryło miasto. Oświadczenie magistratu do dnia dzisiejszego nie zostało w żaden sposób sprostowane, a w szczególności nie sprostowano go w okresie pomiędzy 20 lipca 2021 r. a 19 sierpnia 2021 r. Brak sprostowania oznacza zdaniem skarżącego (czyli zdaniem jednego z wielu adresatów tego oświadczenia), że organ podtrzymuje swoje stanowisko odnośnie źródeł finansowania budowy wspomnianych nieruchomości, a skoro je podtrzymuje, to ma ku temu podstawy, tzn. jest w stanie rzeczone stanowisko poprzeć dowodami (dokumentami urzędowymi), których nie udostępnił pomimo złożenia przez skarżącego wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Przyjęcie poglądu przeciwstawnego prowadziłoby do nieuchronnej i zarazem trudnej do przyjęcia konkluzji, iż oświadczenia magistratu publikowane na oficjalnym portalu Miasta należy z założenia traktować jako być może fałszywe lub być może niepoparte znajdującymi się w posiadaniu magistratu dowodami (dokumentami). Sformułowane w skardze żądanie przymuszenia organu do udostępnienia dokumentacji objętej wnioskiem z dnia 20 maja 2021 r. jest tym samym zgłoszone zasadnie. Po piąte, skarżący wskazał na treść dokumentu urzędowego zatytułowanego "Protokół nr [..] z posiedzenia Komisji ds. Skarg, Wniosków i Petycji Rady Miasta, które odbyło się 16 sierpnia 2021 r. przy wykorzystaniu środków bezpośredniego porozumiewania się na odległość" (dokument udostępniony pod adresem: [..]). Ze zrelacjonowanej w tym dokumencie wypowiedzi przedstawiciela Wydziału Skarbu R. D. ("Powiedział m.in., że w Wydziale Skarbu znajduje się 65 wniosków..." itd., str. 4) wynika, że 48 mieszkań na osiedlu C. zostało sfinansowanych przez Gminę Miasta i nie ma co do tego żadnych wątpliwości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługiwała na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która odbywa się na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Kontrola ta, w myśl art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., obejmuje między innymi orzekanie w sprawach ze skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1- 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Przedmiotem niniejszej skargi jest bezczynność Prezydenta Miasta w udostępnieniu żądanej w pkt 1 wniosku skarżącego z dnia 20 maja 2021 r. informacji publicznej obejmującej dokumenty, na podstawie których Gmina Miasto twierdzi publicznie, że koszt wybudowania 247 mieszkań na osiedlu C. w G. pokryło Miasto. Wskazać należy, że skarżący we wniosku z dnia 20 maja 2021 r. domagał się szczegółowych wyjaśnień w zakresie sposobu finansowania przez Gminę Miasto inwestycji polegającej na budowie mieszkań na osiedlu C. w związku z potrzebą zapewnienia mieszkań zastępczych dla mieszkańców wysiedlonych z ulic Ł., S. i U. w związku z realizacją Trasy [..] w G. Od sposobu finansowania budowy poszczególnych mieszkań zależą bowiem warunki ich nabycia przez najemców, tj. uzależniona jest wysokość przysługującej nabywcom bonifikaty – 90% dla lokali nabytych przez Gminę nieodpłatnie lub 34% i 40% dla lokali sfinansowanych przez Gminę. W zakresie zagadnień ujętych w pkt 2, 3 i 4 wniosku organu udzielił skarżącemu odpowiedzi, której nie zakwestionował on w skardze. Skarżący ograniczył żądanie skargi wyłącznie do bezczynności organu w zakresie udostępnienia informacji żądanej w pkt 1 wniosku, tj. w zakresie udostępnienia dokumentów, np. uchwał budżetowych itp., stanowiących podstawę twierdzeń Gminy Miasta o pokryciu przez Gminę Miasto kosztów budowy 247 mieszkań na osiedlu C.. Wbrew twierdzeniom organu, żądanie zawarte w pkt 1 wniosku zostało sformułowane w sposób jasny i bezsprzecznie dotyczy udostępnienia dokumentów, które potwierdzałyby twierdzenia organu o pokryciu przez Gminę Miasto kosztów budowy 247 mieszkań na osiedlu C. Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi należy wskazać, że dla dopuszczalności skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie jest wymagane poprzedzenie jej jakimkolwiek środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej - czyli nie jest wymagane "wyczerpanie środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. - ani wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Rozpoznając wniesioną w niniejszej sprawie skargę na bezczynność Sąd uznał, że zasługuje ona na uwzględnienie. Przez bezczynność rozumie się sytuację, w której dany podmiot, mimo ciążącego na nim obowiązku, w terminie ustalonym przez obowiązujące przepisy nie podjął jakichkolwiek czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, lecz nie zakończył go wydaniem w terminie stosownego aktu lub nie podjął właściwej czynności. Wniesienie skargi na tak rozumianą bezczynność jest uzasadnione nie tylko w razie niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także i w przypadku odmowy wydania aktu mimo istnienia w tym względzie ustawowego obowiązku, choćby organ mylnie ocenił, że załatwienie sprawy nie wymaga wydania aktu. Należy mieć jednak na uwadze, że podstawą rozpoznania wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej były przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 2176 ze zm.), zwanej dalej u.d.i.p., zaś na gruncie tego aktu bezczynność polega na tym, że organ lub inny podmiot zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie informacji publicznej, nie podejmuje takiej czynności, ani nie wydaje decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej bądź decyzji o umorzeniu postępowania (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). Jedynie w przypadku, gdy żądana informacja nie ma charakteru informacji publicznej, załatwienie sprawy może nastąpić poprzez pisemne poinformowanie wnioskodawcy o przyczynach uzasadniających nieudostępnienie informacji. Co więcej, w orzecznictwie przyjmuje się, że zwrot "udostępnienie informacji" obejmuje także informację o nieposiadaniu żądanych informacji, w tym ich nośników w postaci dokumentów. W takiej sytuacji przyjmuje się, że nie jest wystarczające samo stwierdzenie nieposiadania informacji, ale koniecznym jest wyjaśnienie przyczyn takiego stanu rzeczy. Ma ono na celu umożliwienie podmiotowi dochodzenie praw i oddalenie ewentualnego zarzutu bezczynności organu (zob. wyrok NSA z dnia 26 stycznia 2017 r., I OSK 2055/16, dostępny https://orzeczenia.nsa.gov.pl). W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że udostępnienie informacji objętych wnioskiem może nastąpić wówczas, gdy podmiot, do którego zostało skierowane żądanie należy do katalogu podmiotów zobowiązanych do udostępniania informacji publicznej określonych w art. 4 ust. 1 i 2 u.d.i.p. oraz, że jest on w posiadaniu informacji, które mają charakter publiczny w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. W niniejszej sprawie bezspornie Prezydent Miasta jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej w świetle art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Podobnie, publiczny charakter żądanych informacji nie budził wątpliwości ani opozycji ze strony organu. Stosownie do art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu u.d.i.p. i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym w tej ustawie. Jest nią każda wiadomość wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne a także inne podmioty, które tę władzę realizują, bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa, w zakresie ich kompetencji. Przykładowe wyliczenie informacji publicznych podlegających udostępnieniu w trybie u.d.i.p. zawiera art. 6 u.d.i.p. Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f u.d.i.p., udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o majątku, którym dysponują oraz o majątku publicznym, w tym o majątku jednostek samorządu terytorialnego (art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. c). Informacją publiczną jest również informacja o sposobach przyjmowania i załatwiania spraw oraz o stanie przyjmowanych spraw, kolejności ich załatwiania lub rozstrzygania (art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. d i e). Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a i b u.d.i.p. udostępnieniu jako informacja publiczna podlegają również dane publiczne, w tym treść i postać dokumentów urzędowych (lit. a) oraz stanowiska w sprawach publicznych zajęte przez organy władzy publicznej i przez funkcjonariuszy publicznych w rozumieniu przepisów Kodeksu karnego (lit. b). Dokumentem urzędowym w rozumieniu ustawy jest treść oświadczenia woli lub wiedzy, utrwalona i podpisana w dowolnej formie przez funkcjonariusza publicznego w rozumieniu przepisów Kodeksu karnego, w ramach jego kompetencji, skierowana do innego podmiotu lub złożona do akt sprawy, o czym stanowi art. 6 w ust. 2 u.d.i.p. Informację publiczną stanowią zatem dokumenty bezpośrednio wytworzone przez organ oraz niepochodzące wprost od organu, wykorzystywane przy realizacji przewidzianych prawem zadań. W świetle powyższego, informacje odnoszące się do majątku komunalnego (nieruchomości komunalnych), zasad jego nabycia i zasad dysponowania nim, w tym dokumenty potwierdzające stanowiska organu oraz działania podejmowane wobec składników tego majątku, stanowiąc informacje odnoszące się do szeroko pojętego gospodarowania mieniem komunalnym, mają charakter informacji publicznych, które podlegają udostępnieniu w trybie i na zasadach przewidzianych w przepisach u.d.i.p. W celu realizacji konstytucyjnej zasady transparentności i jawności działania podmiotów władzy publicznej w zakresie wykonywania funkcji publicznych i gospodarowania mieniem publicznym, koniecznym jest zapewnienie obywatelom wiedzy na temat zasad działania i sposobu załatwiania spraw indywidulanych. W orzecznictwie administracyjnym argumentując takie stanowisko, sądy wskazują, że jawność i związany z nią dostęp do informacji publicznej mają wymuszać transparentność, uczciwość oraz legalność działania władzy publicznej oraz innych podmiotów wykonujących zadania publiczne i gospodarujących mieniem publicznym i zapewnić społeczną kontrolę nad działaniem organów administracji publicznej i podmiotami gospodarującymi mieniem publicznym (por. wyroki NSA z dnia 11 września 2012 r., OSK 916/12, LEX nr 1394107 oraz z dnia 11 grudnia 2014 r., I OSK 213/14, dostępny na stronie https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Skarżący miał zatem podstawy prawne do tego, ażeby uzyskać dokumenty, w oparciu o które Gmina Miasto twierdzi, że pokryła koszt wybudowania 247 mieszkań na osiedlu C., które stanowią składniki mienia komunalnego i mogą być przedmiotem zbycia na rzecz najemców na zasadach określonych przez Gminę Miasto. Zgodnie z art. 4 ust. 3 u.d.i.p. obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze oraz inne podmioty wykonujące administrację publiczną, będące w posiadaniu takich informacji. Oznacza to więc, iż dla realizacji obowiązku udostępnienia informacji publicznej istotne jest czy podmiot będący adresatem wniosku posiada te informacje. Brak posiadania żądanych informacji wypełnia przesłankę, która jest podstawą do negatywnego rozpatrzenia żądania, a w orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że aby można było uznać, iż nie zachodzi bezczynność w zakresie udzielenia informacji publicznej (także tej, której organ nie posiada w całości), podmiot zobowiązany do jej udostępnienia, powinien wyraźnie powiadomić o tym wnioskodawcę wyjaśniając przyczyny braku dysponowania informacjami. Zatem podmiot, który zamierza zawiadomić stronę, że nie posiada jakichkolwiek wnioskowanych informacji, powinien po pierwsze w tym zakresie złożyć wobec strony oświadczenie, a po drugie twierdzenie takie w całości uwiarygodnić. Strona nie może bowiem domniemywać intencji adresata wniosku oraz samodzielnie domyślać się czy dysponuje on żądanymi informacjami, czy też danych tych, nawet w części, nie posiada. Tym samym oświadczenie musi być jednoznaczne w swojej treści. Adresat wniosku musi więc wprost wypowiedzieć się nie tyle, że nie posiada np. kompletnej dokumentacji, lecz że nie ma żadnych z wnioskowanych dokumentów. Ponadto, powiadomienie wnioskodawcy o nieposiadaniu żądanej informacji musi odbywać się z zachowaniem ogólnych, powszechnie akceptowanych standardów, w tym zasad dobrej administracji. Winno więc ono zawierać dane pozwalające na ocenę neutralności takiego twierdzenia. Wnioskodawca nie może być w tym zakresie pozbawiony należnej mu ochrony, a mogłoby to mieć miejsce, gdyby samo ogólnikowe twierdzenie zobowiązanego podmiotu zwalniało go z zarzutu bezczynności. Tylko przy zachowaniu powyższych zasad możliwe jest zapewnienie wnioskodawcy realnej ochrony i zabezpieczenia go przed arbitralnymi działaniami podmiotu, który z różnych przyczyn może dążyć do nieujawnienia posiadanych informacji publicznych (zob. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 25 października 2017 r., II SAB/Po 123/17, LEX nr 2398015). Reasumując, powiadomienie wnioskodawcy o nieposiadaniu żądanych informacji należy rozpatrywać w kontekście art. 8, art. 9 i art. 11 k.p.a., a więc powiadomienie to powinno zawierać informację, dlaczego organ nie posiada żądanych informacji oraz inne dane, które mogą mieć wpływ na sytuację faktyczną i prawną wnioskodawcy. Sąd jest zaś zobowiązany do oceny, czy prawdopodobne jest, że podmiot zobowiązany żądanej informacji nie posiada, a oceniając, czy podmiot ten powinien ją posiadać, winien między innymi ustalić, czy informacja ta jest związana z zakresem jego działania (zob. wyrok NSA z dnia 9 kwietnia 2014 r., I OSK 2423/13, LEX nr 1798120). Dokonując kontroli w tym zakresie Sąd uznał, że niewątpliwie żądane we wniosku informacje są związane z zakresem działania adresata wniosku oraz, że stanowisko organu o braku dysponowania żądanymi informacjami, w tym dokumentami, chociażby w części, jest niewiarygodne. Zdaniem Sądu, ujawnione w sprawie okoliczności faktyczne, potwierdzone zgromadzoną dokumentacją, podważają twierdzenia organu o tym, że nie posiada on jakichkolwiek dokumentów, których udostępnienia domagał się skarżący w pkt 1 wniosku. Przy tym podkreślić należy, że sposób sformułowania wniosku w tym zakresie nie uprawnia do stwierdzenia, że jest on ogólnikowy, nie odnoszący się do konkretnych informacji dotyczących sprawy publicznej. Przeciwnie, dla Sądu jest oczywista intencja skarżącego, który będąc osobiście zainteresowany zasadami sprzedaży mieszkań komunalnych na osiedlu C. domagał się ujawnienia dokumentów, które dały organowi podstawę do twierdzenia, że to Gmina Miasto poniosła koszty budowy 247 mieszkań, co – zgodnie z prawem miejscowym - wykluczałoby możliwość zastosowania 90% bonifikaty przy ich sprzedaży. W zakresie dostępu do żądanych dokumentów, w tym wyłącznie do przykładowo wskazanych uchwał budżetowych, w odpowiedzi na pkt 1 wniosku skarżącego, organ wskazał, że nie posiada dokumentacji źródłowej potwierdzającej sposób finansowania budowy mieszkań dla najemców na osiedlu C. Nie doprecyzował jednak, czy nie posiada kompletnej informacji, czy też jakiejkolwiek informacji i nie wyjaśnił z jakich powodów żądanymi informacjami nie dysponuje. Podkreślić bowiem należy, że pismo z dnia 8 grudnia 2020 r., które według skarżonego organu, uzasadnia powody braku żądanych dokumentów w Gminie Mieście, jest pismem wyjaśniającym powody braku tej dokumentacji w Dyrekcji Rozbudowy Miasta a nie w Urzędzie Miasta. Jego treść zatem nie może zastąpić właściwej motywacji zobowiązanego organu. Równocześnie dokumenty zgromadzone w sprawie oraz ujawnione w toku postępowania sądowego przez skarżącego w postaci chociażby wydruku protokołu nr [..] z posiedzenia Komisji ds. Skarg, Wniosków i Petycji Rady Miasta z dnia 16 sierpnia 2021 r., wskazują, że w posiadaniu organu jest co najmniej część informacji, których domaga się skarżący. Z zawartych we wskazanym protokole wyjaśnień przedstawiciela Wydziału Skarbu Urzędu Miasta wynika, że spośród 65 wniosków o sprzedaż mieszkania na osiedlu C. procedowanych przez Wydział Skarbu wątpliwości co do finansowania ich budowy pojawiły się tylko w 17 sprawach. Z tego wynika, że w przypadku pozostałych wniosków organ nie miał wątpliwości co do tego, kto poniósł koszty ich budowy. Skoro organ w odniesieniu do pozostałych 48 wniosków posiada informacje o finansowaniu ich budowy to musi również dysponować dokumentami, z których te informacje wywodzi. W replice na odpowiedź na skargę skarżący wskazał również na wydane przez Prezydenta Miasta zarządzenia, z których wynika, że przy sprzedaży 26 mieszkań na osiedlu C. powinna zostać zastosowana bonifikata 35% lub 40%. Oznacza to, że organ musi dysponować danymi, które potwierdzają, że Gmina Miasto finansowała budowę tych mieszkań bądź nabyła je od Wojewody odpłatnie. Podobnie, posiadanie takich informacji potwierdza odpowiedź udzielona przez organ na pytanie sformułowane w pkt 4 wniosku skarżącego odnoszącym się do mieszkania nr [..] przy ul. C.. Organ musiał w odniesieniu do tego mieszkania dysponować dokumentacją potwierdzającą, że Gmina Miasto nabyła je nieodpłatnie skoro potwierdził, że mieszkanie to zostało sprzedane z 90-procentową bonifikatą. W świetle powyższych faktów stanowisko organu o braku dysponowania in genere dokumentami potwierdzającymi finansowanie budowy mieszkań na osiedlu C. w G. potraktować należy jako niewiarygodne. Skoro przedmiotowy wniosek dotyczył informacji będących informacją publiczną i został skierowany do podmiotu zobowiązanego do udostępnienia tych informacji, to organ miał obowiązek ich udostępnienia w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem (art. 14 ust. 1 u.d.i.p.), bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.), w zakresie, w jakim znajduje się w ich posiadaniu. Nie ulega zaś wątpliwości, że podmiot zobowiązany nie sprostał tym obowiązkom, bowiem nie udostępnił wnioskowanej informacji chociażby w części, którą dysponuje, zaś informując wnioskodawcę o tym, że nie posiada danych, których domaga się strona, nie wyjaśnił powodów braku tych dokumentów, w sytuacji, w której jest on w trakcie procedowania wniosków o wykup mieszkań na osiedlu C. przez najemców i wiedza z zakresu sposobu finansowania ich budowy jest niezbędna do podejmowania indywidulanych decyzji w tym zakresie. Fakt posiadania jakiejkolwiek części informacji żądanych przez skarżącego obligował organ do ich udostępnienia zgodnie z wnioskiem. W konsekwencji argumentacja organu nie mogła uwolnić go od zarzutu bezczynności w udostępnieniu informacji publicznej określonej w pkt 1 wniosku skarżącego z dnia 20 maja 2021 r. W tym stanie rzeczy Sąd stwierdził, że w dniu wniesienia niniejszej skargi Prezydent Miasta pozostawał w bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia 20 maja 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej we wskazanym zakresie. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że zaistniały przesłanki do zastosowania normy art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. i zobowiązał organ do załatwienia przedmiotowego wniosku w zakresie żądania zawartego w pkt 1 o udostępnienie dokumentów potwierdzających twierdzenia organu o sfinansowaniu przez Gminę Miasto budowy 247 mieszkań na osiedlu C., terminie 14 dni od doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. W konsekwencji rozpoznając ponownie wniosek, organ zobligowany będzie uwzględnić przedstawione powyżej rozważania i wnioski Sądu, stosownie do dyspozycji art. 153 p.p.s.a. Czyniąc zadość obowiązkowi wynikającemu z art. 149 § 1a p.p.s.a. Sąd oceniając okoliczności sprawy stwierdził, że bezczynność podmiotu zobowiązanego nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W tym zakresie Sąd wziął pod uwagę, że organ nie pozostawił wniosku skarżącego bez jakiejkolwiek reakcji, ale w przeważającej jego części udzielił odpowiedzi zgodnie z wymogami u.d.i.p. Okoliczności sprawy nie wskazują natomiast na to, aby bezczynność organu w zakresie pytania określonego w pkt 1 wniosku była wynikiem celowego działania, a raczej efektem pozostawania organu w mylnym przekonaniu o braku obowiązku udostępniania informacji w takim zakresie, w jakim ją posiada oraz nienależytego wykonania obowiązku uprawdopodobnienia przyczyn braku kompletnej dokumentacji. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 i art. 149 § 1a p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i 205 § 1 p.p.s.a. zasądzając na rzecz skarżącego kwotę 100 zł tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Sąd orzekał w niniejszej sprawie na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.