II SAB/Gd 117/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Górska (spr.) Sędzia NSA Jacek Hyla po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2019 r. w Gdańsku w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na bezczynność Rejonowej Wojskowej Komisji Morsko-Lekarskiej w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. Skarga K. S. z dnia 26 listopada 2018 r. na bezczynność Komisji Lekarskiej w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej została złożona w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy: Pismem z 2 listopada 2017 r. K. S. w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej wniósł do Komisji Lekarskiej o przekazanie informacji w zakresie: 1. ile w 2015 r. Komisja wydała orzeczeń nadających kategorie wojskowe i jakie to były poszczególne kategorie przydatności do służby wojskowej, 2. ile w 2015 r. Komisja nadała kategorii wojskowych A (lub zdolny), w których wcześniej badany wypełnił druk w formie ustrukturyzowanej zawierający pytanie: czy miał problemy z zachowaniem, problemy psychologiczne lub choroby układu nerwowego; i zaznaczył że - TAK (tj. miał takie problemy lub choroby), 3. czy od każdego badanego z pkt 2 Komisja zażądała przekazania w trybie § 66 pkt 3, § 67 pkt 2, § 73 pkt 1 - 3 zał. nr 2 rozporządzenia MON z dnia z dnia 25 czerwca 2004 r. i z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich dokumentacji z leczenia (od ilu osób ewentualnie Komisja nie zażądała takiej dokumentacji), czy każdy od kogo zażądano dokumentacji, dokumentację taką przyniósł (jeśli nie, to ilu nie przyniosło), czy Komisja z przyniesioną dokumentacją zapoznała się (czy z każdą przyniesioną dokumentacją się zapoznała, jeśli nie to od ilu osób Komisja nie zapoznała się dokumentacją leczenia), 4. osoba z pkt 2: z problemami z zachowaniem, problemami psychologicznymi lub chorobami układu nerwowego; to jakiego typu były to zaburzenia lub choroby (rozpoznane wcześniej w PZP lub przez Komisję), które jednak pozwoliły na przyznanie kategorii A (lub zdolny) badanemu. Pismem z 1 grudnia 2017 r. KL udzieliła stosownych informacji w zakresie punktu 1 wniosku, wskazując jednocześnie, iż w odniesieniu do kwestii podnoszonych w punktach 2, 3 i 4 wniosku KL w żaden sposób nie wyodrębnia danych i nie sporządza statystyk dotyczących informacji, o które wnioskowano. Pismem z 18 grudnia 2017 r. K. S. zwrócił się do Komisji Lekarskiej z wnioskiem o uzupełnienie udzielonej informacji. Pismem z 22 stycznia 2018 r. K. S. złożył skargę na KL zarzucając brak załatwienia złożonego przez siebie wniosku w formie przewidzianej przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej, a zatem przez udostępnienie bądź decyzje o odmowie udostępnienia ze stosownym pouczeniem o prawie do odwołania. W wyroku z dnia 4 września 2018 r., sygn. II SAB/Gd 51/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zobowiązał Komisję Lekarską do rozpoznania pkt 2 – 4 wniosku K. S. z dnia 2 listopada 2017 r. w terminie 14 dni od dnia zwrotu akt administracyjnych wraz z wyrokiem ze stwierdzeniem jego prawomocności, stwierdził, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, zasądził od Komisji Lekarskiej na rzecz skarżącego K. S. kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania i oddalił skargę w pozostałym zakresie. Decyzją nr [..] z dnia 1 października 2018 r. Komisja Lekarska odmówiła skarżącemu udostępnienia żądanej informacji publicznej na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, tj. w związku z niewykazaniem przez wnioskodawcę w jakim zakresie żądane przez niego informacje przetworzone są szczególnie istotne dla interesu publicznego. Pismem z dnia 16 października 2018 r. skarżący złożył odwołanie do Centralnej Komisji Lekarskiej, która decyzją nr 73 z dnia 13 listopada 2018 r. utrzymała w mocy decyzję z dnia 1 października 2018 r. Skarżący złożył także skargę na bezczynność Komisji Lekarskiej w zakresie sporządzenia i przekazania informacji publicznej przetworzonej w postaci odpowiedzi na pytania 2-4 z wniosku z dnia 2 listopada 2017 r. Skarżący podniósł, iż bezsporne jest, że wnioskowana przez niego informacja stanowi informację przetworzoną, jednakże – w nawiązaniu do treści jego odwołania od decyzji KL z dnia 1 października – powinna ona zostać przekazana. Wskazał także, iż odnośnie zarzutu "osobistości" jego czynności złożył także wniosek do KL o zmianę druku wypełnianego przez badanych czy o dopisanie pouczenia o treści art. 233 Kodeksu karnego jak ma to miejsce w badaniach okresowych osób cywilnych. W odpowiedzi na skargę Komisja Lekarska wniosła o jej oddalenie powołując się na fakt, iż załatwiła sprawę w drodze decyzji, więc nie można jej zarzucić bezczynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2018, poz. 2107 t.j.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej sprawowaną pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie zaś do art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018, poz. 1302 t.j.; dalej: p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w p.p.s.a. Orzekając Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Należy przypomnieć, że sprawa ze skargi K. S. na bezczynność Komisji Lekarskiej była już przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Prawomocnym wyrokiem z dnia 4 września 2018 r., sygn. akt II SAB/Gd 51/18, Sąd zobowiązał wówczas KL do rozpoznania pkt 2-4 wniosku skarżącego z dnia 2 listopada 2017 r. w terminie 14 dni od dnia zwrotu akt administracyjnych wraz z wyrokiem ze stwierdzeniem jego prawomocności, natomiast w zakresie pkt 1 wniosku Sąd oddalił skargę. Niniejsza skarga na bezczynność została złożona po tym wyroku. Zgodnie z art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania, co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Podkreślić przy tym należy, że art. 153 p.p.s.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący, wobec czego ani organ administracji publicznej ani sąd administracyjny orzekając ponownie w tej samej sprawie nie może pominąć oceny prawnej wyrażonej wcześniej w orzeczeniu, ani też nie może dokonać odmiennej oceny niż ta wyrażona w prawomocnym wyroku sądu. W przywołanym wyroku w sprawie II SAB/Gd 51/18 Sąd uznał, iż nie ulega wątpliwości, że wniosek skarżącego z dnia 2 listopada 2017 r. został skierowany do organu, który został powołany do realizacji zadań publicznych a informacja ta ma charakter informacji publicznej – w ocenie Sądu Komisja Lekarska spełnia kryteria podmiotu obowiązanego do udostępnienia informacji publicznej na gruncie u.d.i.p., natomiast przedmiot wniosku skarżącego stanowi informację publiczną w rozumieniu u.d.i.p. Ponadto Sąd przychylił się wówczas do stanowiska stron, że żądana przez skarżącego informacja stanowi informację przetworzoną. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest to, czy wskazany organ pozostawał w bezczynności w związku z obowiązkiem rozpoznania wniosku skarżącego po wydaniu przywołanego wyroku. W przypadku skarg na bezczynność kontroli sądu poddawany jest brak aktu lub czynności w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie mają znaczenia powody, dla których akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, jak również to, czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu. Z przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2018 r., poz. 1380 ze zm.) - zwanej dalej u.d.i.p., wynika, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej powinien być załatwiony w jeden z następujących sposobów: 1) poprzez udzielenie żądanych informacji w formie czynności materialno-technicznej albo 2) poprzez wydanie decyzji o odmowie jej udostępnienia albo 3) poprzez zawiadomienie wnioskodawcy, że żądana informacja nie może być udzielona w trybie ustawy albo 4) poprzez wydanie decyzji o umorzeniu postępowania w sytuacjach określonych w art. 14 ust. 2 i per analogiam w art. 15 ust. 2. Art. 16 ust. 1 u.d.i.p. ma przy tym zastosowanie tylko wówczas, gdy konieczna jest odmowa udzielenia informacji lub umorzenie postępowania i spełniony jest warunek przedmiotowy (informacja ma charakter informacji publicznej) i podmiotowy (podmiot jest zobowiązany do udzielenia informacji publicznej). Jeżeli zaś wnioskodawca żąda udzielenia informacji, które nie są informacjami publicznymi, lub takich informacji publicznych, w stosunku do których tryb dostępu odbywa się na odrębnych zasadach, organ nie ma obowiązku wydawania decyzji o odmowie udzielenia informacji, lecz zawiadamia wnoszącego, że żądane dane nie mieszczą się w pojęciu objętym przedmiotową ustawą lub, że jej przepisy nie znajdują zastosowania ze względu na odmienne tryby dostępu (zob. I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, Wolters Kluwer, Warszawa 2016 r., str. 314 – 315). Zgodnie z art. 13 u.d.i.p. udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (ust. 1) a jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot zobowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2). A zatem bezczynność organu w zakresie dostępu do informacji publicznej zaistnieje wówczas, gdy we wskazanym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. terminie zobowiązany podmiot nie udzieli żądanej informacji lub nie podejmie nakazanych prawem czynności zmierzających do powiadomienia o przyczynach zwłoki i o dodatkowym terminie albo nie wyda na zasadach przewidzianych w kodeksie postępowania administracyjnego decyzji o odmowie udzielenia żądanej informacji. W niniejszej sprawie Komisja Lekarska została zobowiązana wyrokiem Sądu w sprawie II SAB/Gd 51/18 do rozpoznania pkt 2 – 4 wniosku skarżącego w terminie 14 dni od dnia zwrotu akt administracyjnych wraz z wyrokiem ze stwierdzeniem jego prawomocności. Decyzją nr [..] z dnia 1 października 2018 r. orzeczono o odmowie udostępnienia informacji publicznej żądanej przez skarżącego z uwagi na brak wykazania w jakim zakresie jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. W tej sprawie podmiot zobowiązany podjął działanie stosując jedną z możliwości wskazanych w u.d.i.p., tj. odmówił udostępnienia informacji publicznej w drodze decyzji administracyjnej w związku z niespełnieniem przesłanki wynikającej z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Wskazany przepis stanowi ograniczenie w dostępie do informacji publicznej poprzez przeciwdziałanie ogromnej liczbie wniosków zmierzających do uzyskania informacji przetworzonej do realizacji celów osobistych lub komercyjnych i ma na celu zapobieganie sytuacjom, w których działania organu byłyby skupione na udzielaniu informacji publicznej a nie na realizowaniu przypisanych mu kompetencji. Dlatego wnioskodawca domagający się udzielenia informacji publicznej przetworzonej powinien wyjaśnić, w jaki sposób zamierza ją wykorzystać dla ochrony szczególnie uzasadnionego interesu publicznego oraz wykazać, że informacja, której się domaga, jest ważna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców i nie dotyczy wyłącznie jego interesu. (zob. I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz do art. 3, LEX). W związku z powyższym należy stwierdzić, iż skarga w przedmiotowej sprawie nie jest zasadna, ponieważ w dacie jej wniesienia – 26 listopada 2018 r.- organ nie pozostawał w bezczynności, skoro w dniu 1 października 2018 r. wydał decyzję w sprawie pytań 2-4 wniosku skarżącego z dnia 2 listopada 2017 r. Wydanie tego orzeczenia wyłącza bowiem możliwość uznania bezczynności organu, zaś - jak to już wyżej wskazano – sama decyzja stanowi jedną z możliwych form załatwienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Co więcej, skarżący wniósł odwołanie od tej decyzji. Mając na uwadze wszystkie przedstawione powyżej okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę uznając ją za bezzasadną. Niniejsza sprawa z uwagi na swój przedmiot została rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a.