II SAB/Gd 123/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. i S. K. na bezczynność Burmistrza Miasta w przedmiocie zezwolenia na wycięcie drzew postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 11 maja 2013 r. B. K. i S. K. wnieśli skargę na bezczynność Burmistrza Miasta domagając się wymierzenia organowi grzywny w związku z niewydaniem w terminie decyzji dotyczącej usunięcia drzew z działki nr [...]. Skarżący wskazali, że postępowanie w sprawie zostało zawieszone, jednak pomimo, że SKO uchyliło postanowienie o zawieszeniu w dniu 6 lutego 2013 r., do dnia dzisiejszego organ nie rozpoznał wniosku skarżących z dnia 9 października 2012 r. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej z uwagi na niewyczerpanie przez skarżących środków zaskarżenia. Sąd wezwał skarżących do złożenia oświadczenia, czy przed wniesieniem skargi zwracali się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie przez Burmistrza Miasta . W piśmie z 10 lipca 2013 r. skarżąca B. K. wskazała, że nie występowała do SKO z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie, lecz wezwała Burmistrza do podjęcia zawieszonego postępowania w sprawie w związku z uchyleniem postanowienie o zawieszeniu postępowania pismem poprzedzającym złożenie skargi na bezczynność organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W myśl art. 52 § 2 P.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziane w ustawie. Oznacza to, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego możliwe jest dopiero wówczas, gdy strona wyczerpie środki zaskarżenia służące jej na etapie postępowania administracyjnego. Wskazany obowiązek wyczerpania trybu zaskarżenia na drodze administracyjnej wynika z zasady pierwszeństwa trybu administracyjnej kontroli postępowania organu administracyjnego w stosunku do kontroli sądowej. W przypadku skargi na bezczynność dotyczącej braku wydania decyzji przez organ I instancji, skarga powinna być poprzedzona środkiem zaskarżenia o którym mowa w art. 37 k.p.a., tj. zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie wystosowanym do organu wyższego stopnia, w tym konkretnym przypadku do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Strona wnosząca skargę do sądu administracyjnego musi zadbać o spełnienie formalnych wymogów skargi, a więc także wykazać fakty warunkujące możliwość jej wniesienia. W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że warunek wyczerpania środków zaskarżenia nie został spełniony. Skarżąca przed wniesieniem skargi nie wystąpiła bowiem do Samorządowego Kolegium Odwoławczego z zażaleniem na nierozpatrzenie jej wniosku w terminie przewidzianym w art. 35 k.p.a..Nie można uznać za wyczerpanie środków zaskarżenia wezwania organu I instancji do załatwienia sprawy. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 52 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 i art. 58 § 3 P.p.s.a. odrzucił skargę jako niedopuszczalną