II SAB/Gd 13/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia S. O. Barbara Rączka po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2006r na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. R. , I. L. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie usunięcia kabla energetycznego oraz wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości postanawia : skargę odrzucić. R. R. i I. L. wniosły skargę na bezczynność Wójta Gminy w związku z niezałatwieniem ich wniosku o usunięcie uszkodzonego i przebiegającego niezgodnie z warunkami zabudowy przez ich grunt kabla energetycznego. Nadto domagały się wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z ich nieruchomości za okres od maja 2004r. W ocenie Sądu wniesiona skarga na bezczynność organu administracji podlega odrzuceniu. Zgodnie z dyspozycją art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Takim środkiem zaskarżenia, który przysługiwał skarżącym na bezczynność Wójta Gminy jest zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia (art. 37 § 1 k.p.a.). Zarządzeniem doręczonym skarżącym w dniu 3 kwietnia 2006r. wezwano je do wskazania w terminie 7 dni czy przed wniesieniem skargi zwracały się do jednostki wyższego stopnia – Samorządowego Kolegium Odwoławczego z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie przez Wójta Gminy . Z treści pisma skarżących z dnia 6 kwietnia 2006r. (data wpływu do tut. sądu 10 kwietna 2006r.) wynika, iż z takim zażaleniem nie występowały. Zatem wobec nie wyczerpania przez skarżące przysługujących im środków zaskarżenia uznać należy, że wniesienie skargi było niedopuszczale. Zgodnie z dyspozycją art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzuca skargę gdy z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Wobec powyższego wniesiona skarga na bezczynność organu jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu. W ocenie Sądu podlega również odrzuceniu zgłoszone żądanie o zasądzenie wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości skarżących. Rozliczenia pomiędzy właścicielem rzeczy a jej posiadaczem, w tym dotyczące wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości uregulowane są w dziale V ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.). Zatem łączący strony stosunek jest stosunkiem cywilnoprawnym podlegającym rozpoznaniu przez sąd powszechny. W myśl art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzuceniu podlega skarga jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Wobec faktu, iż sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania żądania zasądzenia wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości podlegało ono odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze na mocy art. 58 § 1 pkt 1 i pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.