II SAB/Gd 135/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok (spr.) Sędzia WSA Mariola Jaroszewska Asesor WSA Magdalena Dobek- Rak po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2019 r. w Gdańsku w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. K. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. Pismem z dnia 7 grudnia 2018 roku G. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Prezydenta Miasta w sprawie rozpoznania wniosku o udzielenie informacji publicznej. Z akt sprawy wynika, że dnia 18 września 2018 roku do Urzędu Miasta wpłynął wniosek G. K. o udostępnienie informacji publicznej w postaci odpowiedzi w formie elektronicznej na następujące pytania: 1) Jaki tytuł prawny ma A. do działki [..]? 2) Na podstawie jakich przepisów prawa A. zawarł umowy z takimi podmiotami jak [..], [..], [..] na odprowadzanie nieczystości, gdy A. nie posiada na działce [..] swojej instalacji do odprowadzania kanalizacji? 3) Udostępnienie umowy z "[..]" na prowadzenie takich czynności (pkt 2) na działce 27; 4) Podanie informacji na temat 3 firm na terenie G. (nieposiadających cech monopolistycznych), które mogą świadczyć usługi w zakresie wodno-kanalizacyjnym zgodnie z prawem; 5) Kto jest właścicielem sieci wodno-kanalizacyjnej i jakie posiada do tego tytuły prawne? Ponadto pismo zawierało jeszcze oświadczenia zawarte w punktach 6-8 niestanowiące wniosków. Pismem z dnia 1 października 2018 roku nr [..] poinformowano wnioskodawcę, iż żądane informacje nie mogą zostać przekazane w ustawowym terminie 14-dniowym z powodu konieczności ich uzyskania od spółki A., a więc na podstawie art. 13 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej informacje zostaną udzielone najpóźniej do dnia 2 listopada 2018 roku. W dniu 24 października 2018 roku wnioskodawca otrzymał pismo zawierające odpowiedzi na 5 postawionych pytań oraz prośbę o sformułowanie konkretnych pytań odnośnie punktów 6-8 z wniosku i wskazanie zakresu, jakiego miałaby dotyczyć żądana w nich informacja publiczna. Dnia 31 grudnia 2018 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga G. K. z dnia 7 grudnia 2018 roku na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie nieudzielenia informacji publicznej. Skarżący wniósł o zobowiązanie Prezydenta Miasta do wykonania wniosku zgodnie z jego treścią, zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania oraz o orzeczenie grzywny. Skarżący zarzucił organowi brak udzielenia odpowiedzi w ustawowym terminie, pomimo iż, w ocenie skarżącego, organ posiada wszelkie niezbędne dokumenty. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym i jej oddalenie. Podniósł, iż skarga jest bezzasadna, ponieważ organ nie pozostawał w bezczynności w zakresie rozpatrzenia wniosku, gdyż udzielił odpowiedzi załatwiając sprawę w części, natomiast co do pozostałej części wniosku zwrócił się do wnioskodawcy z prośbą o doprecyzowanie żądań. Skarżący jednak nie odniósł się do treści pisma organu z dnia 24 października 2018 roku, tj. nie sformułował konkretnych pytań w zakresie punktów 6-8 z wniosku z dnia 18 września 2018 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2018, 2107 t.j.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej sprawowaną pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie zaś z art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018, 1302 t.j.; dalej: p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Dostęp do informacji publicznej jest zagwarantowany obywatelom w art. 61 Konstytucji RP, a wszelkie ograniczenia prawa dostępu mogą wynikać wyłącznie z ustaw. Podstawowym aktem regulującym udostępnianie informacji publicznej jest ustawa z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. 2018, 1330 t.j.; dalej: u.d.i.p.). Odnosząc się do charakteru żądanej informacji należy podkreślić, że zgodnie z treścią art. 1 ust. 1 u.d.i.p., informację publiczną stanowi każda informacja o sprawach publicznych, a więc każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa (zob. wyrok NSA z dnia 25 marca 2003 roku, sygn. akt II SA 4059/02, CBOSA). Organ, do którego skierowano pytanie musi udzielić odpowiedzi, czy żądana informacja ma charakter informacji publicznej, bo tylko taka informacja podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym u.d.i.p. Dla prawidłowego rozpoznania sprawy ze skargi na bezczynność organu w udostępnianiu informacji publicznej niezbędne jest uprzednie przesądzenie, czy żądana informacja jest informacją publiczną, a adresat wniosku należy do kręgu podmiotów zobowiązanych do jej udzielenia. W przedmiotowej sprawie nie ulega wątpliwości, że wniosek skarżącego został skierowany do organu, który został powołany do realizacji zadań publicznych, a informacja ta ma charakter informacji publicznej. Przedmiotem sądowej kontroli nie jest zatem określony akt lub czynność organu, lecz jego brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Pismem z dnia 18 września 2018 roku skarżący wystąpił do Prezydenta Miasta o udostępnienie informacji publicznej. Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. organ powinien załatwić sprawę bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Jednakże jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w wyżej wymienionym terminie, wówczas obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.). W oparciu o przywołany przepis organ zawiadomił skarżącego pismem z dnia 1 października 2018 roku, że nie dysponuje żądanymi informacjami, więc z uwagi na konieczność ich zebrania udzieli odpowiedzi na wniosek do dnia 2 listopada 2018 roku. Tym samy organ zachował się zgodnie z art. 13 ust. 2 u.d.i.p., ponieważ w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (liczonym od dnia 18 września 2018 roku) zawiadomił skarżącego o tym, że przekroczy termin, jednocześnie podając powód oraz wskazując nowy termin załatwienia sprawy – zgodny z dyspozycją przywołanego przepisu. Następnie pozostając we wskazanym przez siebie przedłużonym terminie, organ udzielił częściowej odpowiedzi na 5 z 8 punktów z wniosku skarżącego natomiast w zakresie pozostałych 3 punktów, które nie zawierały konkretnych żądań, zwrócił się do skarżącego z prośbą o ich doprecyzowanie poprzez sformułowanie pytań i wskazanie zakresu żądanej informacji. Należy podkreślić, iż organ nie odmówił udostępnienia informacji, ale zwrócił się o sprecyzowanie jakiego rodzaju informacji skarżący żąda. Skarżący natomiast nie doprecyzował swojego wniosku i złożył skargę do Sądu. Bezczynność podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej będzie miała miejsce w sytuacji, w której podmiot ten w ustawowo określonym terminie nie podejmie żadnej z przewidzianych prawem czynności, tj. nie udostępni informacji publicznej (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.), nie wyda decyzji o odmowie udostępnienia żądanej informacji publicznej albo o umorzeniu postępowania (art. 16 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p.) albo nie powiadomi pisemnie wnioskodawcy o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.) – zob. np. wyrok NSA z dnia 17 kwietnia 2013 roku, sygn. akt I OSK 3109/12, wyrok NSA z dnia 24 maja 2006 roku, sygn. akt l OSK 601/05, wyrok WSA w Warszawie z dnia 5 marca 2019 roku, sygn. II SAB/WA 698/18, wyrok WSA w Gliwicach z dnia 7 września 2016 roku, sygn. IV SAB/Gl 71/16, wyrok WSA w Warszawie z dnia 3 lutego 2010 roku, sygn. II SAB/Wa 139/09, CBOSA. W związku z dwoma wyżej opisanymi pismami organu z 1 oraz 24 października 2018 roku nie można stwierdzić, iż organ dopuścił się bezczynności. Biorąc pod uwagę powyższe na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł o oddaleniu skargi. Niniejsza sprawa z uwagi na swój przedmiot została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a.