II SAB/Gd 136/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B., R. B. i B. Ć. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie niezałatwienia w terminie sprawy dotyczącej wykonania robót budowlanych postanawia: odrzucić skargę R. B. i B. Ć.. Pismem z 24 września 2019 r. adwokat F. W. wniósł w imieniu A. B., R. B. i B. Ć. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie niezałatwienia w terminie sprawy dotyczącej wykonania robót budowlanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Jak wynika z treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325), dalej zwanej p.p.s.a., dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy, stosownie do treści § 2 powyższego przepisu, rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Warunek ten dotyczy także bezczynności organu. Jak wynika bowiem z treści art. 37 § 1 k.p.a., na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania, stronie służy ponaglenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – to do organu prowadzącego postepowanie. Wobec treści przywołanych przepisów warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej jest uprzednie wystąpienie przez stronę skarżącą z ponagleniem na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia nad organem, który, w ocenie strony skarżącej, pozostaje w bezczynności. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że z treści postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 22 sierpnia 2019 r. wynika, że zostało ono wydane w wyniku rozpoznania zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie wniesionego przez A. B. W niniejszej sprawie nie istnieje dowód na okoliczność, że skarżący R. B. i B. Ć. także wyczerpali przysługujące im środki zwalczające bezczynność organu przed wniesieniem skargi do Sądu. Oznacza to, że skarżący R. B. i B. Ć. składając niniejszą skargę do sądu administracyjnego nie wyczerpali przysługującego im w postępowaniu administracyjnym środka zaskarżenia. Podkreślić należy, że skarżący może zwalczać skutecznie bezczynność organu poprzez wniesienie ponaglenia do organu wyższego stopnia i dopiero wówczas skargi do sądu. W oparciu o powyższe, skarga R.B. i B. Ć. jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.