II SAB/Gd 136/19
WyrokWSA w Gdańsku2020-06-10
Skład orzekający: Dariusz Kurkiewicz, Diana Trzcińska, Magdalena Dobek-Rak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego pozostaje w bezczynności w sprawie samowolnego wykopania stawu, jeśli wydał postanowienie nakładające na współwłaścicieli obowiązek przedłożenia ekspertyzy technicznej?Ratio decidendi
Organ nie pozostaje w bezczynności, jeśli podejmuje czynności procesowe zmierzające do zebrania materiału dowodowego, nawet jeśli nie zakończyły się jeszcze merytorycznym rozstrzygnięciem. Wydanie postanowienia nakładającego obowiązek przedłożenia ekspertyzy technicznej, choć nie jest orzeczeniem kończącym sprawę co do istoty, wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność, ponieważ organ aktywnie prowadzi postępowanie.Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (PINB) w sprawie samowolnego wykopania stawu. Skarżący domagał się wszczęcia postępowania i nakazania zasypania stawu. PINB początkowo uznał brak podstaw do wszczęcia postępowania, co zostało zakwestionowane przez skarżącego. Po kolejnych kontrolach i postanowieniach organów nadzoru budowlanego, w tym uchyleniu postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania, PINB wydał postanowienie nakładające na współwłaścicieli obowiązek przedłożenia ekspertyzy technicznej dotyczącej wykonanych robót budowlanych.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Diana Trzcińska asesor WSA Magdalena Dobek-Rak po rozpoznaniu w Gdańsku w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 czerwca 2020 r. sprawy ze skargi A. B. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie w sprawie wykonania robót budowlanych oddala skargę
A. B. w dniu 14 października 2019 r. wniósł skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego zarzucając mu rażące zaniechanie załatwienia sprawy nielegalnego wykopania stawu na działkach oznaczonych numerami [..] i [..] położonych w Z.
Skarga została wniesiona w następującym stanie sprawy:
W dniu 15 grudnia 2011 r. skarżący wystosował do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej PINB albo organ) wniosek o wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie wykopania przez R. K. stawów na działkach oznaczonych w ewidencji gruntów numerami [..] i [..], stanowiącej współwłasność skarżącego oraz dwojga jego rodzeństwa. Skarżący wniósł o nakazanie w trybie art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego zasypania stawu ziemią torfową w celu odtworzenia łąki istniejącej przed wykopaniem stawu.
W związku z powyższym w dniu 20 grudnia 2011 r. został wyznaczony termin kontroli doraźnej w sprawie budowy zbiornika wodnego (stawu) na działkach nr [..] i [..] w Z. przez R. K. W trakcie czynności kontrolnych organ stwierdził, że na działce oznaczonej numerem [..] wzdłuż rzeki P. na długości ok. 50 m istnieje rozlewisko wodne, które ciągnie się również przez działkę nr [..] na długości ok. 50-60,0m (na obydwu działkach). Nie stwierdzono wykonywania robót budowlanych przy istniejącym rozlewisku w dniu przeprowadzania kontroli.
R. K. oświadczył, że nabył działkę nr [..] w istniejącym stanie, tj. z rozlewiskiem wodnym na istniejącej płaszczyźnie i wykonał jedynie roboty polegające na ogrodzeniu rozlewiska oraz jego wyrównaniu i oczyszczeniu.
Po zapoznaniu się z wynikami kontroli oraz z zebranym w sprawie materiałem dowodowym PINB uznał, że w sprawie nie ma podstaw do wszczęcia postępowania, o czym skarżący został poinformowany pismami z 30 marca 2012 r. oraz z 16 maja 2012 r..
W dniu 19 czerwca 2012 r. A. B. złożył skargę na bezczynność PINB do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Skarga ta została odrzucona postanowieniem sygn. akt II SAB/Gd 53/12 z 9 sierpnia 2012 r.
W trakcie dalszych czynności ustalono, że R. K. zmarł 26 lutego 2013 r. Toczące się postępowania spadkowe, utrudniły podjęcie dalszych czynności w sprawie.
W dniu 16 października 2017 r. zostały przeprowadzone czynności kontrolne na ww. działkach.
W dniu 28 grudnia 2017 r. A. B. złożył skargę na bezczynność do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, który postanowieniem z 16 marca 2018 r., wyznaczył termin załatwienia sprawy do 29 czerwca 2018 r. oraz zarządził wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych w niezałatwieniu przedmiotowej sprawy w terminie.
W dniu 17 kwietnia 2018 r. zostały przeprowadzone kolejne czynności kontrolne, na których stawili się A. B. oraz pełnomocnik jednego ze współwłaścicieli działki nr [..] – K. S.
W oparciu o zebrany materiał dowodowy, uzupełniony o notatkę służbową sporządzoną w dniu 15 czerwca 2018 r., postanowieniem z 18 lipca 2018 r. orzeczono o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wykopania stawu na działkach nr [..] i [..] w Z. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z 20 grudnia 2018 r. uchylił ww. postanowienie tutejszego organu w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
W związku z powyższym w dniu 7 sierpnia 2019 r. zostało wszczęte postępowanie w sprawie zbiorników wodnych zlokalizowanych na terenie działek nr [...] i [..] w Z.
W dniu 3 września 2019 r. przeprowadzono oględziny w sprawie.
W dniu 20 września 2019 r. wystosowano do stron pismo, w którym zostały przekazane kserokopie protokołu z dowodu z oględzin do zapoznania się i złożenia ewentualnych wniosków lub zastrzeżeń w terminie 7 dni od daty otrzymania pisma.
W oparciu o zebrany materiał, uzupełniony o mapy z zasobów geodezyjnych Starostwa Powiatowego, postanowieniem z 13 grudnia 2019 r. PINB nałożył na R. K., W. K., A.K. oraz K. S., obowiązek przedłożenia, w terminie do dnia 28 lutego 2020 r., oceny technicznej sporządzonej przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane w specjalności inżynieryjnej, hydrotechnicznej dot. wykonanych bez pozwolenia na budowę lub zgłoszenia robót budowlanych na zbiorniku wodnym na terenie działek nr [..] i [..] w Z., w obrębie ewidencyjnym Z., w jednostce ewidencyjnej Z., określającej zakres robót i czynności do wykonania wraz z podaniem rozwiązań technicznych w celu doprowadzenia ww. robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem.
We wniesionej skardze skarżący domaga się uznania, że wskazane organy dopuściły się rażącej bezczynności oraz przewlekłości w rozpoznawanej sprawie, wyznaczenie terminu na ostateczne załatwienie sprawy oraz zasądzenia od organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego.
W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącego opisał przebieg postępowania w sprawie dodając, że w dniu 3 września 2019 r. odbyły się oględziny samowolnie wykonanego zbiornika, pracownicy PINB obejrzeli zbiornik stojąc na drodze gminnej przebiegającej wzdłuż działki nr [..]. Nie interesowała ich głębokość zbiornika, czy stromizna brzegów, czy też kształt, które to dane świadczą o tym, czy zbiornik jest tworem natury, czy człowieka. Zarzucił skarżący, że nie doręczono mu protokołu z tych oględzin, nie zostały podjęte żadne inne czynności i mimo upływu terminu na załatwienie sprawy brak jest informacji o terminie w jakim sprawa zostanie załatwiona.
Do udziału w oględzinach została dopuszczona osoba, brat zmarłego R. K., która przedstawiła się jako współwłaściciel działki nr [..]. Na tę okoliczność nie przedłożono żadnego dowodu.
W odpowiedzi na skargę PINB wskazał, że w dniu 13 grudnia 2019 r. wydane zostało postanowienie w oparciu o przepis art. 81 c ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2019 r., poz. 1186) nakładające na współwłaścicieli działek nr [..] i [..] w Z. obowiązek przedłożenia w terminie do 28 lutego 2020 r. ekspertyzy technicznej dotyczącej wykonanych samowolnie robót budowlanych na zbiorniku wodnym.
Organ wniósł o oddalenie skargi wskazując, że Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego rozpatrywał zażalenie skarżącego na bezczynność i postanowieniem z 22 sierpnia 2019 r. stwierdził, że PINB nie dopuścił się bezczynności ani przewlekłości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 26 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2019 r., poz. 2167 z późn. zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Obejmuje ona m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w przypadkach ustawowo określonych.
Wniesiona w niniejszej sprawie skarga na bezczynność jest środkiem prawnym uwzględnionym w przepisie art. 3 § 2 pkt 8 powołanej wcześniej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, określającym zakres jurysdykcji sądów administracyjnych i umożliwia przeprowadzenie sądowej kontroli działalności administracji publicznej, o której mowa w art. 1 § 1 wskazanej wcześniej ustawy ustrojowej. Na mocy powołanego wcześniej przepisu procesowego ustawodawca poddał ocenie Sądu zachowanie organu administracji publicznej polegające na zaniechaniu podjęcia czynności orzeczniczej /czyli bezczynności/ w przypadkach określonych w art. 3 pkt 1 - 4 ustawy procesowej tzn. w sytuacjach, w których wydaje się: decyzje administracyjne (pkt 1); postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2); postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu (pkt 3); inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz postępowań do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (pkt 4).
Powyższe determinuje zakres kontroli Sądu, sprowadzającej się w tym wypadku do oceny, czy sprawa podlega załatwieniu przez organ w drodze określonego przez ustawodawcę aktu administracyjnego lub czynności. W myśl bowiem art. 149 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie Sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego jest kwestia bezczynności Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego prowadzonej z wniosku skarżącego dotyczącego samowolnego wykonania stawów na działkach oznaczonych numerami [..] i [..] w Z. Z akt sprawy wynika, że na dzień wniesienia skargi (14 października 2019 r.) organ pierwszej instancji prowadził czynności wyjaśniające i postanowieniem z 13 grudnia 2019 r. w oparciu o przepis art. 81 c ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2019 r., poz. 1186) nałożył na współwłaścicieli działek nr [..] i [..] w Z. obowiązek przedłożenia w terminie do 28 lutego 2020 r. ekspertyzy technicznej dotyczącej wykonanych samowolnie robót budowlanych na zbiorniku wodnym. Oznacza to, że PINB nie pozostaje w bezczynności.
W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, iż wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi nawet wówczas, gdy orzeczenie organu zapadło z naruszeniem terminu przewidzianego do jego podjęcia. Odnotowania wymaga, że postanowienie nakładające obowiązek przedstawienia ekspertyzy nie jest orzeczeniem załatwiającym sprawę co do istoty to jednak generuje stan sprawy, w którym nie można skutecznie zarzucić organowi pozostawania w bezczynności. Jak wynika z powyższego, organ podejmuje stosowne czynności w sprawie wszczętej na skutek wniosku skarżącego, a więc nie pozostaje w sprawie bezczynny. Wskazywane wyżej rozstrzygnięcie wydane w sprawie w trybie art. 81c Prawa budowlanego zmierza do zebrania materiału dowodowego, który dopiero po dokonaniu przez organ stosownych ustaleń będzie podstawą do podjęcia rozstrzygnięcia merytorycznego w prowadzonym przez organ postępowaniu.
Mając na uwadze powołane okoliczności Sąd uznał, że organ w tej sprawie nie pozostaje bezczynny. Stąd brak jest podstaw do sądowego zobowiązania organu do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności. Dlatego Sąd, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł o oddaleniu skargi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło