II SAB/Gd 140/15
PostanowienieWSA w Gdańsku2015-09-30
Skład orzekający: Wanda Antończyk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wezwała uprzednio organu do usunięcia naruszenia prawa?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego, w tym nie wezwała organu do usunięcia naruszenia prawa. Niespełnienie tego wymogu formalnego skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.Stan faktyczny
Stowarzyszenie Mieszkańców wniosło skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Wójta Gminy ustalającej środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia. Stowarzyszenie podało, że odwołanie zostało wniesione ponad dziewięć miesięcy wcześniej i do dnia wniesienia skargi nie zostało rozpoznane. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi, wskazując na brak wyczerpania środków zaskarżenia. Sąd wezwał stronę skarżącą do wskazania, czy zwracała się do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Stowarzyszenie oświadczyło, że takiego wezwania nie składało.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Antończyk po rozpoznaniu w dniu 30 września 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia Mieszkańców [...] z siedzibą w G. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia: odrzucić skargę.
Stowarzyszenie Mieszkańców w dniu 3 lipca 2015r. wniosło skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w rozpoznaniu jego odwołania od decyzji Wójta Gminy z dnia 26 września 2014r. ustalającej środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na uruchomieniu wydobycia piasku z części złoża K. na działce nr [...] obręb K., gmina K.
W uzasadnieniu skargi na bezczynność Stowarzyszenie Mieszkańców podało, że w dniu 7 października 2014r. wniosło odwołanie od ww. decyzji za pośrednictwem Wójta Gminy. Odwołanie to wpłynęło do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w dniu 13 października 2014r. i do dnia wniesienia skargi, mimo upływu ponad dziewięciu miesięcy nie zostało rozpoznane.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej, gdyż została ona wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia. Kolegium wskazało, że przed wniesieniem skargi skarżące Stowarzyszenie nie wezwało organu administracji do usunięcia naruszenia prawa.
Zarządzeniem z dnia 31 lipca 2015r. strona skarżąca została wezwana do wskazania w terminie 7 dni, czy przed wniesieniem skargi zwracała się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie (data nadania odpowiedzi 6 sierpnia 2015r) skarżący oświadczył, że z takim wezwaniem nie zwracał się do Kolegium. Jednocześnie skarżący wskazał, że wobec braku wcześniejszego wezwania do usunięcia prawa, wnosi o wstrzymanie postępowania do czasu upłynięcia terminu odpowiedzi na skierowane w dniu dzisiejszym wezwanie do Kolegium. Wskazał również, że swoje dalsze stanowisko co do wniesionej skargi uzależnia odpowiedzi otrzymanej od Kolegium.
Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) - zw. dalej ustawą- kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a
Stosownie do treści art. 52 §1 ustawy skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Zgodnie z § 2 wyżej wymienionego artykułu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W sytuacji gdy strona nie wyczerpie trybu zaskarżenia, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 §1 pkt 6 ustawy, który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi z innych przyczyn jest niedopuszczalne.
Kodeks postępowania administracyjnego w art. 37 § 1 przewiduje taki środek zaskarżenia, który służy zwalczaniu bezczynności w postaci zażalenia do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu-wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Zatem warunkiem skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu jest uprzednie złożenie zażalenia (wezwania do usunięcia naruszenia prawa). Zgodnie bowiem z art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego na niezałatwienie sprawy w terminie lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu-wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Skarżący wnosząc zatem w dniu 3 lipca 2015r. skargę na bezczynność organu odwoławczego powinien spełnić wymóg art. 37 § 1 kpa, polegający na wezwaniu tego organu do usunięcia naruszenia prawa. Wymóg ten winien być spełniony przed wniesieniem skargi.
Skarżący zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 31 lipca 2015r. wezwany został do wskazania w terminie 7 dni, czy przed wniesieniem skargi zwracał się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący wskazał, że przed wniesieniem skargi z wezwaniem takim nie występował, podając, że z takim wezwaniem wystąpił w dniu złożenia wyjaśnienia (6 sierpnia 2015r.).
Wskazać należy, że złożenie zażalenia lub wezwania do usunięcia naruszenia prawa w trybie przewidzianym w art. 37 § 1 kpa stanowi warunek formalny do wniesienia przez osobę zainteresowaną skargi do sądu. Warunek ten będzie spełniony niezależnie od zajętego stanowiska organu, do którego wniesiono zażalenie lub wezwanie przewidziane w art. 37 § 1 kpa. Powołany przepis art. 37 § 1 kpa skutek wniesienia środka zaskarżenia wiąże jedynie z samym wniesieniem tego środka zaskarżenia, a nie jego rozpatrzeniem.
W okolicznościach rozpoznawanej sprawy skarżący nie spełnił zatem wymogu cyt. przepisu art. 37 §1 Kpa polegającego na wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa i wezwania, o którym mowa w tym przepisie nie wystosował. W związku z powyższym, skarga wniesiona z pominięciem powyższego trybu, na podstawie art. 58 §1 pkt 6 ustawy podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna.
Jednocześnie wskazać należy, że w przypadku dalszej bezczynności organu odwoławczego, skarżący może wnieść skargę ponownie, wzywając organ uprzednio, zgodnie z art. 37 § 1 kpa, do usunięcia naruszenia prawa.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło