II SAB/Gd 15/14

Dnia 8 kwietnia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. na bezczynność Nadleśniczego Nadleśnictwa w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: skargę odrzucić. P. S. wniósł skargę na bezczynność Nadleśniczego Nadleśnictwa W. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Zarządzeniem z dnia 28 lutego 2014 roku zobowiązano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.). Wysokość wpisu określono stosownie do treści § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193). W zarządzeniu zakreślono termin 7 dni na jego wykonanie oraz wskazano rygor odrzucenia skargi (vide: zarządzenie k. 14 akt). Odpis ww. zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 7 marca 2014 roku, zatem termin do jego wykonania upłynął w dniu 14 marca 2014 roku. Skarżący w zakreślonym terminie nie uiścił należnej opłaty (vide: notatka urzędowa z dnia 20 marca 2014 roku), co uzasadniało odrzucenie skargi na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W dniu 13 marca 2014 roku wpłynęło do sądu pismo skarżącego z dnia 10 marca 2014 roku, zawierające oświadczenie skarżącego o cofnięciu skargi. Pomimo cofnięcia skargi, w sprawie zapadło orzeczenie w przedmiocie odrzucenia skargi, gdyż cofnąć można jedynie skargę skutecznie wniesioną, a więc również prawidłowo opłaconą. Nieuiszczenie wpisu sadowego od skargi skutkować musi zatem odrzuceniem skargi, a nie umorzeniem postępowania z powodu jej cofnięcia. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.