II SAB/Gd 150/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Sędzia WSA Arkadiusz Despot-Mładanowicz po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2004r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.J. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie rozpoznania odwołania w sprawie dodatku mieszkaniowego postanawia umorzyć postępowanie. R. J. wniósł skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego, polegająca na nierozpoznaniu w terminie jego odwołania od decyzji Prezydenta Miasta z dnia 17 czerwca 2002 r., mocą której odmówiono mu przyznania dodatku mieszkaniowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o umorzenie postępowania, podając, że decyzją z dnia 24 lutego 2003 r. rozpatrzyło odwołanie skarżącego na decyzję Prezydenta Miasta w sprawie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego i uchyliło decyzję organu I instancji, przekazując sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Istotą roszczenia dochodzonego w skardze na bezczynność organu jest zobowiązanie przez Sąd konkretnego organu do załatwienia sprawy w wyznaczonym terminie (art. 3 § 2 pkt 8 i art. 149 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Wobec tego, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze po wniesieniu skargi rozpatrzyło odwołanie skarżącego i wydało decyzję, a więc wydało akt którego niewydania dotyczyła skarga, postępowanie przed sądem administracyjnym stało się bezprzedmiotowe. W takiej sytuacji bowiem nie zachodzi już stan bezczynności organu, który skutkować miałaby merytorycznym rozstrzygnięciem sprawy. Kontrola zgodności z prawem decyzji wydawanych następnie przez organy administracji publicznej w sprawie może stanowić przedmiot odrębnego postępowania. W tym stanie rzeczy Sąd zobowiązany był na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) wydać postanowienie o umorzeniu postępowania.