II SAB/Gd 153/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. O. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego w przedmiocie przewlekłości postępowania Prezydenta Miasta w sprawie niegospodarności na wywłaszczonej nieruchomości postanawia: odrzucić skargę kasacyjną F. O. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 21 grudnia 2015 r. odrzucającego jego skargę o wznowienie. W dniu 25 sierpnia 2011 r. F. O. wniósł do WSA w Gdańsku skargę na przewlekłość postępowania Prezydenta Miasta w sprawie niegospodarności na wywłaszczonej nieruchomości. Postanowieniem z dnia 28 czerwca 2012 r., wydanym w sprawie o sygn. akt II SAB/Gd 60/11, Sąd odrzucił skargę. W uzasadnieniu wskazał, że w przedmiotowej sprawie skarga jest niedopuszczalna (art. 58 1 pkt 6 P.p.s.a.), ponadto nie została poprzedzona zażaleniem do organu wyższego stopnia. W dniu 19 sierpnia 2015 r. do WSA w Gdańsku wpłynęła skarga F. O. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego odrzucającym skargę postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 28 czerwca 2012 r., wydanym w sprawie z jego skargi na bezczynność Miasta w przedmiocie przewlekłości postępowania w sprawie niegospodarności na wywłaszczonej nieruchomości (II SAB/Gd 60/11). Postanowieniem z 21 grudnia 2015 r. Sąd odrzucił skargę o wznowienie postępowania. Postanowienie z uzasadnieniem zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego 29 grudnia 2015 r.. Pismem z dnia 22 stycznia 2016 r. pełnomocnik skarżącego nadesłał do Sądu opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. F. O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku samodzielnie sporządzoną skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 21 grudnia 2015 r. odrzucającego jego skargę o wznowienie. Ponownie podniósł skarżący argumenty dotyczące bezprawnego wywłaszczenia działki, nienależytego jej zagospodarowania, pochopnych decyzji w przedmiocie jego skargi. Końcowo wniósł o przesłanie niniejszej skargi kasacyjnej radcy prawnemu ustanowionemu z urzędu celem jej podpisania. Zgodnie z treścią art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz.270 ze zm.) dalej jako P.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Niesporządzenie skargi kasacyjnej przez jedną z osób wskazanych w art. 175 P.p.s.a. jest błędem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 P.p.s.a. i powoduje odrzucenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 ustawy. Odnosząc się do wniosku skarżącego o przesłanie wniesionej przez niego skargi kasacyjnej ustanowionemu dla niego pełnomocnikowi z urzędu wskazać należy, że decyzja o wniesieniu skargi kasacyjnej jest decyzją samodzielną każdego pełnomocnika, ewentualnie podejmowaną w uzgodnieniu ze skarżącym. Zatem skarżący winien swoją argumentacje przemawiającą za wniesieniem skargi kasacyjnej przedstawić pełnomocnikowi. Sąd nie ma kompetencji do "nakazania" podpisania skargi kasacyjnej sporządzonej osobiście przez skarżącego ustanowionemu z urzędu pełnomocnikowi. Wszelkiego rodzaju ustalenia muszą zostać podjęte w porozumieniu z pełnomocnikiem skarżącego. Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.