II SAB/Gd 16/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tamara Dziełakowska po rozpoznaniu w dniu 29 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. J. na bezczynność Wojewody w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...], Nr [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę. postanawia umorzyć postępowanie w sprawie. B. J. wniosła skargę na bezczynność Wojewody w przedmiocie braku rozstrzygnięcia sprawy o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego przy [...] w S. Jak wynika z treści skargi oraz przedłożonych Sądowi dokumentów stan sprawy, której dotyczy skarga na bezczynność przedstawia się następująco: W dniu [...] Prezydent Miasta zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego na nieruchomości przy [...] w S. Od sierpnia 2002 r. do marca 2007 r. przed organami administracji toczyło się postępowanie w przedmiocie przywrócenia skarżącej terminu do wniesienia odwołania od powyższej decyzji. Sąd administracyjny dwukrotnie w sprawach II SA/Gd 2726/02 i II SA/Gd 271/06 uchylał niekorzystne dla skarżącej postanowienia odmawiające jej przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Ostatecznie po przywróceniu terminu organ odwoławczy rozpoznał wniesione przez skarżącą odwołanie i decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W dniu 18 listopada 2002 r. skarżąca skierowała do Prezydenta Miasta pismo zawierające wnioski: "o zawieszenie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę przy [...] oraz o uznanie tej decyzji za nieważną i o skierowanie sprawy do ponownego rozstrzygnięcia." Następnie w piśmie złożonym do organu I instancji w dniu 23 maja 2003 r. skarżąca ponownie wnosiła o rozpoznanie jej wniosku z dnia 18 listopada 2002 r. o stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę podnosząc, iż winien on być rozpatrzony w trybie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Do 2006 r. organy administracji nie zajmowały się sprawą dotyczącą stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta. Następnie skarżąca w dniu 20 września 2006 r. wniosła do Wojewody pismo oznaczone jako zażalenie na bezczynność Wojewody, w którym wezwała ten organ do rozpatrzenia jej wniosku z dnia 18 listopada 2002 r. pod rygorem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu. Wojewoda podjął czynności mające na celu ustalenie czy skarżąca złożyła w organie I instancji wniosek o stwierdzenie nieważności i wezwał skarżącą do złożenia jego odpisu. W wyniku podjętych działań organ ustalił, iż skarżąca wystąpiła z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji jednak wniosek taki zaadresowała i złożyła do akt sprawy II SA/Gd 2726/02 prowadzonej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku. Na podstawie otrzymanej z Sądu kopii wniosku skarżącej z dnia 7 listopada 2002 r. organ pismem z dnia 15 marca 2007 r. powiadomił strony o wszczęciu postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W dniu 13 marca 2007 r. skarżąca złożyła skargę w niniejszej sprawie. Decyzją z dnia [...] nr [...]Wojewoda umorzył postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...]. Jak wynika z uzasadnienia tej decyzji podstawą umorzenia było stwierdzenie przez organ braku podstaw do wszczęcia i prowadzenia postępowania administracyjnego. Organ stwierdził, iż pismo skarżącej z dnia 18 listopada 2002 r. nie stanowiło wniosku o stwierdzenie nieważności lecz był to wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę. W wydanej decyzji organ pouczył skarżącą o przysługującym jej prawie do wniesienia odwołania do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Jak wynika z akt sprawy II SA/Gd 363/07 tut. Sądu od powyższej decyzji skarżąca wniosła odwołanie. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Wojewody. W uzasadnieniu wskazał, że wobec tego, iż decyzja Prezydenta Miasta o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę została utrzymana w mocy decyzją Wojewody z dnia [...] to zasadnie organ ten orzekł o umorzeniu postępowania, chociaż z przyczyn innych niż wskazane w uzasadnieniu decyzji. Mianowicie był organem niewłaściwym do przeprowadzenia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wyjaśnił, iż w tych okolicznościach on jest organem właściwym do rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] i wniosek ten rozpatrzy w odrębnym postępowaniu. Zdaniem Sądu w powyższych okolicznościach postępowanie sądowoadministracyjne zainicjowane skargą na bezczynność Wojewody podlega umorzeniu z następujących względów: Zgodnie z art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organu zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Z utrwalonego orzecznictwa sądowoadministracyjnego wynika, że jeżeli w momencie rozpoznania przez Sąd skargi organ nie pozostaje już w bezczynności, to postępowanie sądowe podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w/w ustawy. Sąd bowiem, skoro organ w bezczynności już nie pozostaje, nie może zastosować trybu przewidzianego w art. 149 tej ustawy, to znaczy zobowiązać organ do wydania w zakreślonym terminie decyzji w sprawie ( por. postanowienie WSA w Olsztynie z dnia 31 sierpnia 2006 r., I SAB/OI 3/06, Lex nr 237485 ). Jak wynika z dokonanych w sprawie ustaleń skarżąca domagała się od Wojewody wszczęcia postępowania administracyjnego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...]. Organ takie postępowanie przeprowadził i zakończył je decyzją z dnia [...] . Ocena prawidłowości tej decyzji nie należy do sądu administracyjnego rozpoznającego skargę na bezczynność organu. Wydanie decyzji przez organ pozostający w bezczynności umożliwia stronie kwestionowanie jej prawidłowości na drodze postępowania administracyjnego. Z powyższych względów postępowanie w niniejszej sprawie na mocy art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlegało umorzeniu.