II SAB/Gd 17/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Barbara Skrzycka-Pilch po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. M. na bezczynność Wojewody w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji dotyczącej sprzeciwu w sprawie zgłoszenia instalacji mogącej negatywnie oddziaływać na środowisko postanawia odrzucić skargę. W dniu 19 marca 2008 r. W. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pismo, w którym wskazała, iż w oparciu o art. 37 k.p.a. składa zażalenie na niezałatwienie w terminie przez Wojewodę sprawy przez nierozpoznanie jej odwołania od decyzji Starosty z dnia 20 marca 2006 r. nr [...] dotyczącej sprzeciwu w sprawie zgłoszenia instalacji mogącej negatywnie oddziaływać na środowisko. Z uwagi na treść, ww. pismo W. M. zostało potraktowane jako skarga na bezczynność Wojewody w przedmiocie rozpoznania odwołania skarżącej od opisanej wyżej decyzji Starosty. Z akt administracyjnych nie wynikało aby skarżąca wniosła do organu wyższego stopnia zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie przez organ odwoławczy w związku z czym, zarządzeniem z dnia 23 kwietnia 2008 r., skarżąca została wezwana do wskazania w terminie 7 dni, czy i kiedy przed wniesieniem skargi zwracała się do organu wyższego stopnia z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie przez Wojewodę. Wyjaśniono skarżącej, że organem wyższego stopnia nie jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku i nie chodzi o zażalenie z dnia 19 marca 2008 r., które Sąd uznał za skargę na bezczynność organu. W wykonaniu powyższego wezwania skarżąca, pismem z dnia 23 maja 2008 r. wyjaśniła, że nie zwracała się do organu wyższego stopnia z zażaleniem na postępowanie Wojewody. Wniosła o przekazanie jej skargi z dnia 19 marca 2008 r. organowi wyższego stopnia według właściwości. Ponieważ skarga została podpisana przez pełnomocnika skarżącej J. M., a strona skarżąca została określona w skardze jako W. i J. M., pełnomocnik skarżącej został wezwany zarządzeniem z dnia 23 kwietnia 2008 r. do uzupełnienia braków formalnych w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi poprzez określenie strony skarżącej, a w szczególności wyjaśnienie, czy stroną skarżąca jest W. i J. M., czy tylko W. M., w imieniu której występuje pełnomocnik J. M. Powyższe zarządzenie zostało prawidłowo doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 12 maja 2008 r. Pismem z dnia 20 maja 2008 r. (data stempla pocztowego) J. M. oświadczył, że stroną skarżącą jest W. M., w której to imieniu występuje on jako pełnomocnik. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę na bezczynność można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przy czym przez wyczerpanie środków odwoławczych należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie. W wypadku niezałatwienie sprawy w terminie określonym w przepisie art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego – dalej jako k.p.a. (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.) lub ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. – takim środkiem zaskarżenia jest zażalenie do organu wyższej instancji przewidziane w art. 37 § 1 k.p.a. W niniejszej sprawie skarżąca nie wniosła zażalenia do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie przez Wojewodę. Organem wyższego stopnia w stosunku do wojewody jest, zgodnie z art. 17 pkt 2 k.p.a., właściwy w sprawie minister. Skarżąca nie wyczerpała zatem przysługujących jej środków zaskarżenia, co uzasadniało odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd zważył ponadto, że wezwanie do uzupełnienie braków formalnych skargi zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 12 maja 2008 r. Wyznaczony termin 7 dni do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął zatem w dniu 19 maja 2008 r., zaś pełnomocnik skarżącej uzupełnił braki formalne skargi pismem z dnia 20 maja 2008 r., to jest po upływie wyznaczonego terminu. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 6 oraz art. 58 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.