II SAB/Gd 17/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2017r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. W. i R. W. na bezczynność Agencji Nieruchomości Rolnych Oddział Terenowy w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 21 lipca 2016 r. B. i R. W. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność i przewlekłość postępowania organów administracji w sprawie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości położonych w N., gmina K., powiat S. W odpowiedzi na wezwanie sądu skarżący pismem z dnia 4 listopada 2016 r. wyjaśnili, że ich skarga dotyczy bezczynności i przewlekłości postępowania Oddziału Terenowego ANR w G. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wezwał skarżących do wyjaśnienia, z jakim wnioskiem zwracali się do Agencji Nieruchomości Rolnych Oddział Terenowy w G. oraz czy występowali do organu wyższego stopnia z zażaleniem na niezałatwienie sprawy (art. 37 § 1 k.p.a.), w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W piśmie z dnia 5 grudnia 2016r. skarżący wyjaśnili, że w dniu 17 stycznia 2014 r. wystąpili z wnioskiem o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości położonych w N. Decyzją z dnia 20 lutego 2015 r. Starosta orzekł o przekształceniu. Od decyzji tej odwołała się do Wojewody Agencja Nieruchomości Rolnych Oddział Terenowy w G. Wyjaśnili, że nie występowali z zażaleniem, albowiem czekali na rozstrzygnięcie sprawy przez Wojewodę. Dopiero wniesienie skargi do WSA w Bydgoszczy przez Agencję i opieszałość Agencji spowodowała wniesienie przez nich skargi. Nadto wskazali, że skarga ta winna być właściwie potraktowana jako zażalenie w toku postępowania i prowadzić do weryfikacji działalności organów administracji, w tym przede wszystkim Agencji Nieruchomości Rolnych Oddział Terenowy w G. Uwzględniając, że skarżący zarzuty kierują pod adresem Agencji Nieruchomości Rolnych Oddział Terenowy w G. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 23 stycznia 2017r., sygn. akt II SAB/Bd 94/16, na podstawie art. 13 § 2 w zw. z art. 59 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2016r., poz. 718), zwanej dalej p.p.s.a., stwierdził swoją niewłaściwość miejscową i przekazał sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku. Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Z treści skargi z dnia 21 lipca 2016r. oraz w świetle późniejszych wyjaśnień składanych przez skarżących wynika przede wszystkim, że w pierwszej kolejności kwestionują oni bezczynność i przewlekłość postępowania organów administracji publicznej w sprawie wszczętej ich wnioskiem z dnia 17 stycznia 2014 r. o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości. Zgodnie z przepisem art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. (tj.: Dz.U. z 2012r., poz. 83), o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości decyzję o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości wydaje starosta wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej - w przypadku nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa, w tym również nieruchomości, w stosunku do których prawo własności Skarbu Państwa wykonują inne państwowe osoby prawne. Organem wyższego stopnia w sprawach, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jest wojewoda (ust. 1a). Z powyższego wynika, że organami uprawnionymi do rozstrzygnięcia o przekształceniu użytkowania wieczystego w prawo własności jest starosta w pierwszej instancji i wojewoda jako organ odwoławczy. Akta niniejszej sprawy potwierdzają, że w sprawie z wniosku skarżących o przekształcenie ich prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości w pierwszej instancji orzekał Starosta, a następnie Wojewoda. Decyzję organu drugiej instancji zaskarżyła do sądu administracyjnego Agencja Nieruchomości Rolnych Oddział Terenowy w G. Oznacza to, że Agencja Nieruchomości Rolnych Oddział Terenowy w G. jako podmiot wykonujący w imieniu Skarbu Państwa prawo własności przedmiotowych nieruchomości wniosła skargę na decyzję ostatecznie rozstrzygającą w przedmiocie tego wniosku. Agencja nie wykonywała w tym zakresie uprawnień orzeczniczych, albowiem ustawa o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nie przyznaje jej takich kompetencji w sprawach przekształcenia. Skoro zatem Agencja Nieruchomości Rolnych Oddział Terenowy w G. nie była prawnie zobowiązana do władczego rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku skarżących to nie można jej skutecznie zarzucić bezczynności. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wtedy, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, w której był zobligowany do działania, lub prowadził postępowanie w sprawie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, albo nie podjął stosownej czynności. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność jest prawny obowiązek działania organu administracji publicznej, którego w niniejszej sprawie Agencja Nieruchomości Rolnych Oddział Terenowy w G. jako państwowa osoba prawna wykonująca prawo własności w imieniu Skarbu Państwa nie miała. Nadto, uwzględniając oświadczenie skarżących, według których ich skarga w istocie stanowi zażalenie na działanie organów administracji w toku postępowania wszczętego ich wnioskiem o przekształcenie, stwierdzić należy, że sąd administracyjny nie jest powołany do rozstrzygania w trybie art. 37 § 1 k.p.a. zażaleń na bezczynność bądź przewlekłe postępowanie organów administracji publicznej. Organem właściwym do rozpoznawania takich zażaleń są organy wyższego stopnia. Przedmiotowy zakres kognicji sądów administracyjnych został zasadniczo określony w art. 3 § 2 p.p.s.a. i nie obejmuje orzekania we wskazanej kwestii. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł o odrzuceniu skargi jako niedopuszczalnej.