II SAB/Gd 18/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Antończyk po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. O. na bezczynność Wojewody w przedmiocie zwrotu nieruchomosci postanawia: odrzucić skargę. Skarżący F. O. w dniu 23 lipca 2011r. wniósł, za pośrednictwem Wojewody, skargę na nadmierne przewlekanie i brak decyzji w sprawie dotyczącej zwrotu działki nr [...] położonej w S., przy ul. S. [...]. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podając że w dniu 5 maja 2011r. wpłynęło do organu pismo skarżącego zawierające m.in. wniosek o zwrot działki ogrodowo-gospodarczej nr [...] w S. przy ul. S. [...]. Postanowieniem z dnia 7 czerwca 2011r. Wojewoda wyznaczył Starostę do załatwienia wniosku poprzez wydanie w powyższej sprawie decyzji. Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł skarżący oraz Starosta. Minister Infrastruktury postanowieniem z dnia 12 lipca 2011r. stwierdził niedopuszczalność zażalenia skarżącego oraz Starosty. Zarządzeniem z dnia 23 lutego 2012r., doręczonym w dniu 17 grudnia 2011r., skarżący (reprezentowany przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu) został wezwany do wskazania czy przed terminem wniesienia skargi zwracał się do organu wyższego stopnia z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie przez Wojewodę – odpis zarządzenia został doręczony w dniu 2 marca 2012r. Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270) - zw. dalej ustawą - kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1- 4 Stosownie do treści art. 52 §1 ustawy skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Zgodnie z § 2 wyżej wymienionego artykułu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W sytuacji gdy strona nie wyczerpie trybu zaskarżenia, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 §1 pkt 6 ustawy, który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi z innych przyczyn jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 37 § 1 kpa: "Na niezałatwienie sprawy w terminie lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu-wezwanie do usunięcia naruszenia prawa". Skarżący wnosząc zatem w dniu 23lipca 2012r. skargę na bezczynność organu, czy też przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego powinien spełnić wymóg art. 37 § 1 kpa, polegający na złożeniu zażalenia do organu wyższego stopnia. Skarżący zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 23 lutego 2012r. wezwany został do wyjaśnienia czy skarżący F. O. zwracał się do organu wyższego stopnia z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie przez Wojewodę. Powyższe zarządzenie nie zostało wykonane. W konsekwencji stwierdzić należy, że w okolicznościach rozpoznawanej sprawy skarżący nie spełnił wymogu cyt. przepisu art. 37 §1 Kpa polegającego na wniesieniu zażalenia. Podkreślić bowiem należy, że w aktualnym stanie prawnym zarówno zażalenie, jak i wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, należy traktować jako środki zaskarżenia, których wyczerpanie jest konieczne dla skutecznego wniesienia skargi. W związku z powyższym, skarga wniesiona z pominięciem powyższego trybu, na podstawie art. 58 §1 pkt 6 ustawy podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna. Niezależnie od powyższego wskazać należy, że z akt administracyjnych wynika, że Wojewoda do załatwienia wniosku skarżącego w części dotyczącej zwrotu nieruchomości wyznaczył Starostę. Po rozpoznaniu zażalenia wniesionego od powyższego postanowienia Minister Infrastruktury w dniu 12 lipca 2011r. stwierdził niedopuszczalność zażalenia na postanowienie Wojewody. Tym samym organem właściwym do załatwienia wniosku w dacie wniesienia skargi był Starosta, a nie Wojewoda, którego skarga dotyczyła.