II SAB/Gd 187/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Tamara Dziełakowska po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. K. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania zasądzonych w wyroku II SA/Gd 157/15 w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić skarżącej ze Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł (sto złotych). H. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na niewykonanie przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego punktu drugiego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 17 czerwca 2015 r. wydanego w sprawie o sygn. akt II SA/Gd 157/15. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, wyjaśniając, że polecił wypłacić zasądzoną wyrokiem należność w drodze przekazu pocztowego. W piśmie procesowym z dnia 17 listopada 2015 r. skarżąca podtrzymała wniesioną w niniejszej sprawie skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Wyrokiem z dnia 17 czerwca 2015 r. w sprawie II SA/Gd 157/15 tut. Sąd uchylił decyzje organów nadzoru budowlanego obu instancji w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego. W punkcie drugim tego wyroku Sąd zasądził od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej H. K. kwotę 500 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Takie brzmienie tego przepisu zostało wprowadzone mocą art. 1 pkt 42 lit. a ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. poz. 658), która weszła w życie z dniem 15 sierpnia 2015 r. W wersji obowiązującej do dnia 14 sierpnia 2015 r. przepis art. 154 § 1 ustawy stanowił zaś, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Tym samym, od dnia 15 sierpnia 2015 r., nie jest dopuszczalne wniesienie skargi na niewykonanie wyroku uchylającego lub stwierdzającego nieważność aktu lub czynności w trybie art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z dniem wejścia w życie ustawy nowelizującej procedurę sądowoadministracyjną możliwość skutecznego wniesienia do wojewódzkiego sądu administracyjnego skargi na niewykonanie wyroku została ograniczona do sytuacji, gdy skarga dotyczy wyroku uwzględniającego wcześniejszą skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania (zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 grudnia 2015 r., sygn. akt IV SA/Wa 3595/15; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 grudnia 2015 r., sygn. akt IV SA/Wr 681/15 - dostępne na stronie internetowej https//:orzeczenia.nsa.gov.pl). W związku z powyższym wniesione przez skarżącą pod rządem nowego brzmienia art. 154 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi żądanie wymierzenia organowi grzywny zostało uznane za skargę na bezczynność, która w przypadku opieszałości organu po wyroku sądu administracyjnego powinna poprzedzać skargę o wymierzenie grzywny. W tym przypadku jednak skarga na bezczynność także musiała podlegać odrzuceniu, albowiem stosownie do art. 3 § 2 w/w ustawy w zw. z jej art. 149 skarga ta przysługuje stronie wyłącznie w sprawach w których organ ma obowiązek załatwienia sprawy administracyjnej i wydania aktu (decyzji, postanowienia lub innego rozstrzygnięcia). W rozpoznawanej sprawie skarga dotyczy kosztów postępowania zasądzonych w wyroku sądu administracyjnego. Obowiązek organu nie polega zatem na załatwieniu sprawy administracyjnej, ale na wypłacie określonej należności pieniężnej. W zakresie tego obowiązku organ administracji publicznej nie działa władczo i nie rozstrzyga sprawy administracyjnej. Ma pozycję dłużnika i musi spełnić świadczenie określone w wyroku sądu pod rygorem egzekucji sądowej. Stosownie do przepisu art. 777 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania cywilnego prawomocne orzeczenie sądu jest tytułem egzekucyjnym. Zgodnie zaś z art. 781 § 2 tego kodeksu tytułom egzekucyjnym pochodzącym od sądu administracyjnego oraz innym tytułom klauzulę wykonalności nadaje sąd rejonowy właściwości ogólnej dłużnika. Jeżeli tej właściwości nie można ustalić, klauzulę nadaje sąd rejonowy, w którego okręgu ma być wszczęta egzekucja, a gdy wierzyciel zamierza wszcząć egzekucję za granicą - sąd rejonowy, w którego okręgu tytuł został sporządzony. Z powyższego wynika, że "bezczynność" organu w zakresie kosztów postępowania nie wymaga zastosowania środków dyscyplinujących określonych w art. 149 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Należność ta podlega przymusowemu ściągnięciu na żądanie wierzyciela (w tym przypadku skarżącej) w drodze egzekucji sądowej. Z tych też względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił skargę H. K.. O zwrocie uiszczonego przez skarżącą wpisu sądowego od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 tej ustawy.