II SAB/Gd 2/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Nowakowski po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. R. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie warunków zabudowy postanawia umorzyć postępowanie. Jak wynika z akt administracyjnych Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 12 października 2001 r. uchyliło decyzję Wójta Gminy odmawiającą T. R. wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu działek nr 438 i 439 położonych w obrębie Sz. gmina O. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Dnia 1 czerwca 2006 r. wpłynęła do sądu skarga T. R. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie warunków zabudowy działek nr 438 i 439. Wójt Gminy dnia 28 listopada 2006 r., a więc po dniu, w którym wpłynęła do sądu skarga T. R. wydał decyzję, w której umorzył postępowanie z wniosku skarżącego o ustalenie warunków zabudowy opisanych wyżej działek. Decyzja ta wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia odwołania została skarżącemu doręczona dnia 29 listopada 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwanej dalej P.p.s.a. (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organu administracji publicznej, który mając obowiązek wydania decyzji lub postanowienia na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające sprawę co do istoty, nie czyni tego. Innymi słowy bezczynność organu ma miejsce wówczas, gdy organ nie załatwia sprawy, choć jest do tego zobowiązany. Wobec wydania przez Wójta Gminy decyzji z dnia 28 listopada 2006 r. umarzającej postępowanie w przedmiocie warunków zabudowy przedmiotowych działek, a więc załatwiającej sprawę, nie można stwierdzić, że organ pozostaje w bezczynności. Na taką ocenę nie wpływa fakt, że organ rozpatrzył sprawę po wniesieniu przez skarżącego skargi na bezczynność organu. Wobec tego, że organ nie pozostaje w bezczynności, skargę należy uznać za bezprzedmiotową. Wobec powyższego sąd na mocy art. 161 § 1 pkt 3 postępowanie umorzył.