II SAB/Gd 2/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Asesor WSA Magdalena Dobek-Rak po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. C. na bezczynność Starosty w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia odrzucić skargę. R. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w formie dokumentu elektronicznego skargę na bezczynność Starosty w udostępnieniu informacji publicznej objętej wnioskiem strony z dnia 21 października 2019 r. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 13 stycznia 2020 r., wydanym na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., oraz § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221, poz. 2193), wezwano skarżącego do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni od doręczenia zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzeniem z tej samej daty wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie skargi z dnia 26 listopada 2019 r. zawierającej właściwy podpis elektroniczny (certyfikat kwalifikowany, podpis zaufany na platformie obywatel.gov.pl albo podpis osobisty E-dowód). W wezwaniu wskazano, że w nadesłanej przez skarżącego korespondencji podpis elektroniczny zawiera tylko pismo przewodnie z dnia 25 listopada 2019 r., a skarga będąca załącznikiem do tego pisma takiego podpisu nie zawiera. W zarządzeniu zakreślono termin 7 dni na wykonanie obowiązku uzupełnienia braku formalnego skargi pod rygorem jej odrzucenia. Zarządzenia wzywające do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu od skargi skarżący skutecznie odebrał w dniu 20 stycznia 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a jednym wymogów, jakie powinno zawierać pismo w postępowaniu sądowym, jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Warunek formy pisemnej uważa się za zachowany, jeżeli dokument elektroniczny został podpisany w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a p.p.s.a. (art. 12b § 1 p.p.s.a.). W myśl zaś art. 46 § 2a p.p.s.a. w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Stosownie do art. 46 § 2b p.p.s.a. zasady te dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (§ 3). Ponadto, przepis art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a., stanowi, że od skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Przepis art. 220 § 1 zd. pierwsze p.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, zaś skutkiem nieuiszczenia - pomimo wezwania - wpisu od skargi, jest jej odrzucenie przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Stosownie do art. 74a § 1 pkt 1 p.p.s.a. doręczenie pism przez sąd następuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej, jeżeli strona wniosła pismo w formie dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą sądu lub organu. Nie ulega zatem wątpliwości, że wobec wniesienia przez skarżącego skargi w formie dokumentu elektronicznego, Sąd był zobowiązany doręczyć skarżącemu wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi za pomocą środków komunikacji elektronicznej. W związku z tym, zgodnie z art. 74a § 3 p.p.s.a., w celu doręczenia pisma w formie dokumentu elektronicznego Sąd przesyła na adres elektroniczny adresata zawiadomienie zawierające: 1) informację, że adresat może odebrać pismo w formie dokumentu elektronicznego, wraz ze wskazaniem adresu elektronicznego, z którego adresat może pobrać dokument i pod którym powinien dokonać potwierdzenia doręczenia dokumentu; 2) pouczenie dotyczące sposobu odbioru pisma, a w szczególności sposobu identyfikacji adresata pod wskazanym adresem elektronicznym w systemie teleinformatycznym wykorzystywanym przez sąd do obsługi doręczeń, oraz informację o wymogu podpisania urzędowego poświadczenia odbioru kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Datą doręczenia pisma jest zaś data podpisania przez adresata pisma urzędowego poświadczenia odbioru w sposób, o którym mowa w § 3 pkt 2 (§ 5), przy czym w przypadku nieodebrania pisma w formie dokumentu elektronicznego sąd, po upływie siedmiu dni, licząc od dnia wysłania zawiadomienia, przesyła powtórne zawiadomienie o możliwości odebrania tego pisma (§ 6). Do powtórnego zawiadomienia stosuje się przepisy § 3 i 4. Natomiast w przypadku nieodebrania pisma, doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia (§ 8). W przedmiotowej sprawie strona skarżąca wniosła skargę drogą elektroniczną, przy czym skarga ta stanowiła załącznik do pisma przewodniego zatytułowanego "Skarga". W związku z tym, że podpis elektroniczny został złożony jedynie pod pismem przewodnim do właściwej skargi, Sąd wezwał skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych tejże skargi przez jej podpisanie (elektronicznie, wskazując rodzaje tego podpisu przewidziane prawem), pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto, skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi. Wezwania przesłane do strony na podany przez nią adres elektroniczny zostały jej doręczone w dniu 20 stycznia 2020 r. (vide: Urzędowe Poświadczenie Doręczenia, k. 39 akt sądowych). To oznacza, że termin na uzupełnienie braków formalnych skargi oraz uiszczenie wpisu sądowego od skargi upłynął w dniu 27 stycznia 2020 r. Z akt sprawy wynika, że w zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi poprzez opatrzenie jej właściwym podpisem, o którym mowa w art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a. oraz nie uiścił wpisu sądowego od skargi (vide: notatka urzędowa Oddziału Finansowo – Budżetowego WSA w Gdańsku z dnia 20 lutego 2020 r.), co uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 46 § 2a i 2b oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., skargę odrzucił.