II SAB/Gd 21/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok Sędziowie: Sędzia WSA Jolanta Górska (spr.) Sędzia NSA Jan Jędrkowiak Protokolant Starszy Referent Izabela Adamowicz po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2009 r. na rozprawie sprawy ze skargi W. K. na bezczynność Wójta Gminy w sprawie warunków zabudowy oddalono skargę. W dniu 12 marca 2009r. W. K. wniósł skargę na bezczynność Wójta Gminy domagając się zobowiązania organu do wydania w terminie miesiąca decyzji w przedmiocie złożonego przez skarżącego wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że w dniu 6 marca 2008r. wystąpił do Wójta Gminy z wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy dla budynku rekreacji indywidualnej, położonego na działce nr 739/08 we wsi B. H. W dniu 24 listopada 2008r., tj. po upływie ośmiu miesięcy bezczynności organu, skarżący złożył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. Organ II instancji uwzględnił zażalenie i postanowieniem z dnia 14 stycznia 2009r. wyznaczył dodatkowy 30-dniowy termin załatwienia sprawy. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy wniósł o jej oddalenie podnosząc, że w dniu 2 lutego 2009r. postępowania o ustalenie warunków zabudowy zostało zawieszone do czasu uzyskania ostatecznego postanowienia uzgadniającego przedmiotowe zamierzenie inwestycyjne w zakresie ochrony środowiska, albowiem postanowienie Wojewody nr ŚR/VII/MŚB/7046-7-47/2008 z dnia 14 listopada 2008r. odmawiające uzgodnienia zostało zaskarżone przez skarżącego i do chwili obecnej nie zostało rozpatrzone przez organ II instancji. Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie o zawieszeniu postępowania. Zażalenie to nie zostało rozpoznane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, gdzie zarejestrowane jest pod nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów między innymi w sprawach podlegających rozstrzygnięciu w drodze decyzji administracyjnej. Z art. 52 § 1 i 2 ustawy wynika natomiast, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. W rozumieniu art. 104 § 1 kpa "załatwienie sprawy" oznacza wydanie przez organ decyzji, chyba że przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stanowią inaczej. Jeżeli organ administracji zobowiązany do załatwienia sprawy nie wydaje decyzji w prawem przewidzianym terminie, przy czym zwłoka w rozpatrzeniu sprawy jest nieuzasadniona, wówczas mamy do czynienia z bezczynnością organu. Kodeks postępowania administracyjnego przewiduje w takim wypadku możliwość podjęcia określonych działań dyscyplinujących organ do załatwienia sprawy. Zgodnie bowiem z art. 37 § 1 kpa na niezałatwienie sprawy w terminie określonym przepisami kodeksu postępowania administracyjnego strona może wnieść zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia nad organem pozostającym w bezczynności. Wniesienie skargi do sądu na bezczynność organu jest możliwe zatem wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 kpa. Skarżący wystąpił z zażaleniem na bezczynność Wójta Gminy do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 kpa. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 14 stycznia 2009r. uwzględniło zażalenie wyznaczając organowi I instancji dodatkowy termin do załatwienia sprawy. Wniesienie skargi do Sądu na bezczynność Wójta Gminy było zatem dopuszczalne. Z akt administracyjnych wynika, że w dniu 6 marca 2008 r. W. K. złożył w Urzędzie Gminy wniosek o wydanie warunków zabudowy dla działki nr 739/08 we wsi B. H. Wniosek ten powinien być rozpoznany przez organ administracji w trybie ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 ze zm.). Przepisy tej ustawy nie wskazują terminów załatwienia sprawy dotyczącej ustalenia warunków zabudowy, skutkiem czego należy odwołać się w tym zakresie do przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. I tak z art. 35 § 1 Kpa wynika, że organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Stosownie do § 2 tego artykułu niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ. Zgodnie zaś z § 3 załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Wskazać przy tym należy, że zgodnie z art. 35 § 5 Kpa do terminów określonych w § 2 i 3 nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie albo gdy wprawdzie prowadził postępowanie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia bądź innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (T. Woś, H. Krysiak-Molczyk, M.Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 86). Bezczynność organu musi istnieć zarówno w dacie wniesienia skargi, jak i w dacie orzekania przez sąd administracyjny. Wskazać w tym miejscu należy na uchwałę składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008r. sygn. akt I OPS 6/08, LEX nr 463487. W rozpoznawanej sprawie doszło wprawdzie do naruszenia przepisów określających terminy załatwiania spraw, czego wyrazem było postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 stycznia 2009r. wyznaczające dodatkowy termin załatwienia sprawy, jednakże nie ma to decydującego znaczenia dla rozstrzygnięcia przedmiotowej skargi na bezczynność. Dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy decydujące znaczenie ma bowiem stan istniejący w dacie wyrokowania, a mianowicie okoliczność, że postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy zostało zawieszone przez Wójta Gminy postanowieniem z dnia 2 lutego 2009r. Z akt administracyjnych wynika nadto, że postanowienie to zostało utrzymane w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 11 maja 2009r. wydanym po rozpatrzeniu sprawy na skutek zażalenia skarżącego. Zdaniem Sądu zawieszenie postępowania w sprawie powoduje, że nie zachodzi bezczynność organu. W tym zakresie podzielić należy pogląd wyrażony w wyroku z 15 maja 2000 r., sygn. akt IV SAB 143/99, Lex nr 54746 przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, który stwierdził, że niezależnie od czasu trwania zwłoki w załatwieniu sprawy podjęcie rozstrzygnięcia o zawieszeniu postępowania w sprawie oznacza, iż bezczynność organu ustaje, a Sąd nie może uwzględnić skargi na bezczynność. Wskazać nadto należy, że stosownie do art. 103 Kpa zawieszenie postępowania wstrzymuje bieg terminów przewidzianych w kodeksie. Zgodnie natomiast z art. 102 Kpa w czasie zawieszenia postępowania organ administracji publicznej może podejmować czynności niezbędne w celu zapobieżenia niebezpieczeństwu dla życia lub zdrowia ludzkiego albo poważnym szkodom dla interesu społecznego. W świetle powyższego Sąd uznał, że skarga nie jest zasadna. W okolicznościach niniejszej sprawy nie można bowiem stwierdzić bezczynności Wójta Gminy w zakresie załatwienia złożonego przez skarżącego wniosku, z uwagi na fakt, że postępowanie zostało zawieszone. Z akt administracyjnych nie wynika przy tym aby zachodziły okoliczności uzasadniające podjęcie postępowania w sprawie. W szczególności zaś skarżący nie składał wniosku o podjęcie postępowania. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku działając w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) oddalił skargę jako bezzasadną.