II SAB/Gd 21/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Janina Guść po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu C. Z. od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 29 kwietnia 2016 r., sygn. akt II SAB/Gd 21/16 w sprawie ze skargi C. Z. na bezczynność A Spółki z o.o. z siedzibą w C. postanawia: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. Zaskarżonym postanowieniem, wydanym na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku odmówił wnioskodawcy przyznania prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia C. Z. zwrócił się, we wniosku złożonym na urzędowym formularzu w dniu 25 lutego 2016 r., o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od kosztów sądowych. We wniosku wskazano, że wnioskodawca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, nie ma źródła dochodu i nie posiada żadnego majątku. Przez okres roku do końca kwietnia 2013 r. wnioskodawca był zarejestrowany jako osoba bezrobotna w PUP, obecnie nie jest to możliwe z uwagi na okoliczność stałego leczenia psychiatrycznego. Wnioskodawca wskazał, że aktualnie jest osobą bez pracy i utrzymuje się z prac dorywczych, uzyskiwane dochody wystarczają jedynie na zakup podstawowych środków do życia jak jedzenie. Wnioskodawca podkreślił, że nie otrzymuje pomocy z ośrodka pomocy społecznej, obecnie stara się o zasiłek rehabilitacyjny. Zamieszkuje w pokoju użyczonym przez żonę, z którą ma rozdzielność majątkową. Małżonkowie pozostają w faktycznej separacji. Stałe miesięczne wydatki określił wnioskodawca na 260 zł - żywność i 40 zł - środki czystości. Wnioskodawca określił swój dochód na poziomie 300 zł. W związku z powziętymi wątpliwościami co do możliwości płatniczych wnioskodawcy, referendarz sądowy dwukrotnie wzywał wnioskodawcę do przedłożenia dokumentów i oświadczeń obrazujących jego sytuację majątkową, w tym do : - odpisów imiennych informacji o wysokości uzyskanych przez wnioskodawcę i jego małżonkę dochodów w 2014 r. oraz odpisów wszystkich złożonych przez małżonków zeznań podatkowych za rok 2014 lub 2015, jeśli już zostały złożone (tj. PIT-28, PIT-36, PIT-36L, PIT-37, PIT-38, PIT-39), bądź też stosownego zaświadczenia z właściwego urzędu skarbowego o wszystkich dochodach uzyskanych przez małżonków za ten rok; - dokumentów potwierdzających osiąganie przez wnioskodawcę dochodów ze sprzedaży surowców wtórnych w postaci rachunków oraz wskazanie osób, od których pożycza środki pieniężne i jakie są to średnio kwoty w miesiącu w ciągu ostatnich sześciu miesięcy; - zaświadczenia od pracodawcy małżonki wnioskodawcy o wysokości otrzymywanego wynagrodzenia w okresie ostatnich trzech miesięcy w wysokości netto, ewentualnie dokumentu potwierdzającego posiadanie przez małżonkę statusu osoby bezrobotnej; - wyciągów ze wszystkich posiadanych przez małżonkę wnioskodawcy rachunków bankowych i innych, na których gromadzone są środki pieniężne, w tym kont i lokat dewizowych i salda tych rachunków w okresie ostatnich trzech miesięcy; - oświadczenia wnioskodawcy w przedmiocie miejsca zamieszkania, do kogo należy nieruchomość, kto jeszcze w niej zamieszkuje, kto ponosi koszty utrzymania w tym opłat za media, jakiej wielkości są to wydatki – należy przedstawić kopie rachunków; - kopie umowy ustanawiającej rozdzielność majątkową pomiędzy wnioskodawcą a jego małżonką; - wyjaśnienia w jaki sposób skarżący się leczy skoro nie posiadając statusu osoby bezrobotnej nie posiada ubezpieczenia zdrowotnego; - przedstawienia zaświadczenia bądź decyzji o utracie statusu osoby bezrobotnej; - oświadczenia małżonki wnioskodawcy w przedmiocie jej majątku – wskazania nieruchomości, których jest ona właścicielem, posiadanych oszczędności, papierów wartościowych i przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro; - oświadczenia w przedmiocie zarejestrowanych na wnioskodawcę, jego małżonkę pojazdów mechanicznych (podania ich marki, modelu, roku produkcji oraz aktualnej wartości); - zaświadczeń wystawionych przez banki o wysokości aktualnego zadłużenia i wysokości spłacanych przez wnioskodawcę lub jego małżonkę miesięcznych rat kredytowych oraz dokumentów obrazujących aktualną wysokość innych zobowiązań finansowych małżonków; - dokumentów obrazujących wysokość ponoszonych w okresie ostatnich trzech miesięcy przez wnioskodawcę lub jego małżonkę kosztów utrzymania (opłat za czynsz, energię elektryczną, gaz, wodę, ogrzewanie, zakup leków itp.). - zaświadczenia z urzędu skarbowego o wysokości dochodu uzyskanego przez wnioskodawcę i jego małżonkę w 2014 albo 2015 r. – wyjaśniono, że samo oświadczenie złożone przez wnioskodawcę nie stanowi udokumentowania; - dokumentów potwierdzających leczenie i korzystanie z pobytów w szpitalu w roku 2014, 2015 i bieżącym roku; w świetle twierdzenia, że odbyła się sprawa o ubezwłasnowolnienie wnioskodawcy należy przedstawić ksero orzeczenia zapadłego w sprawie; - udokumentowania dochodów małżonki z okresu ostatnich trzech miesięcy, ze wskazaniem, że faktyczna separacja i rozdzielność majątkowa nie zwalnia z tego obowiązku, brak tych dokumentów może skutkować odmową przyznania prawa pomocy; - wyciągów ze wszystkich posiadanych przez małżonkę wnioskodawcy i wnioskodawcę rachunków bankowych i innych, na których gromadzone są środki pieniężne, w tym kont i lokat dewizowych i salda tych rachunków w okresie ostatnich trzech miesięcy – skoro wnioskodawca oświadczył, że posiada zadłużenie w Banku zobowiązany jest to udokumentować, jeśli rachunek bankowy w tym banku został zamknięty należy przedstawić dowód na tę okoliczność; - oświadczenia wnioskodawcy w przedmiocie miejsca zamieszkania, do kogo należy nieruchomość, kto jeszcze w niej zamieszkuje, kto ponosi koszty utrzymania w tym opłat za media, jakiej wielkości są to wydatki – należy przedstawić kopie rachunków – twierdzenie wnioskodawcy, że nie zna tych danych jawi się jako wysoce niewiarygodne w odniesieniu do treści wniosków kierowanych do Prezesa Zarządu A., gdzie wnioskodawca twierdzi, że posiada wiedzę i kompetencje do zarządzania tego typu spółką, a w pismach do sądu nacisk kładzie na nieporadność, niewiedzę i chorobę; - zaświadczenie o posiadaniu ubezpieczenia zdrowotnego ze wskazaniem daty początkowej; - przedstawienia zaświadczenia bądź decyzji o utracie statusu osoby bezrobotnej – wnioskodawca złożył z uchybieniem terminu odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta z 8 maja 2013 r., Wojewoda odmówił przywrócenia terminu i WSA w Bydgoszczy uchylił to postanowienie, przedłożyć należy decyzję Wojewody wydaną po rozpoznaniu odwołania wnioskodawcy; - oświadczenia małżonki wnioskodawcy w przedmiocie jej majątku – wskazania nieruchomości, których jest ona właścicielem, posiadanych oszczędności, papierów wartościowych i przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro; - oświadczenia w przedmiocie zarejestrowanych na wnioskodawcę, jego małżonkę pojazdów mechanicznych (podania ich marki, modelu, roku produkcji oraz aktualnej wartości). W wezwaniach zobowiązano wnioskodawcę do dokonania powyższych czynności w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania oraz wyjaśniono, że niezastosowanie się do treści wezwania może skutkować odmową przyznania prawa pomocy. W odpowiedziach na powyższe wezwania wnioskodawca wskazywał, że nie rozliczał się z urzędem skarbowym, odnosząc się do zeznań podatkowych żony stwierdził, że żyje z nią w separacji i nie ma możliwości przedłożenia jej zeznań podatkowych. Oświadczył, że nie posiada wiedzy o majątku żony. Wskazał, że nie posiada pojazdów mechanicznych, jest zadłużony w Banku na kwotę 107 000 zł. Oświadczył, że jest dopisany do ubezpieczenia żony i stąd posiada ubezpieczenie zdrowotne, leki otrzymuje za darmo. Wnioskodawca wskazał, że nieruchomość, w której zamieszkuje, należy do teściów, nie płaci on żadnych rachunków za pokój. Jedynym dokumentem jaki przedłożył wnioskodawca była kopia umowy ustanawiającej rozdzielność majątkową z żoną z dnia 13 marca 2013 r. Postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2016 r. referendarz sądowy odmówił przyznania C. Z. prawa pomocy w zakresie wynikającym z wniosku, uznając że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. W uzasadnieniu stwierdzono, że skarżący do dnia rozpoznania wniosku nie wykazał jaka jest jego sytuacja finansowa, sytuacja jego żony i jej możliwości płatnicze, poprzestając jedynie na stwierdzeniu, że nie prowadzą wspólnego gospodarstwa domowego, są w rozdzielności majątkowej i faktycznej separacji. Powołując się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, wskazano, że małżonkowie zobowiązani są do wzajemnej pomocy, do wzajemnego udzielania sobie wsparcia finansowego, niezależnie od tego w jakim ustroju majątkowym pozostają, i niezależnie od tego czy prowadzą czy też nie wspólne gospodarstwo domowe a pomoc ta obejmuje również swym zakresem także prowadzenie procesów sądowych i pokrywania związanych z tym kosztów, którego to obowiązku nie niweczy zniesienie między małżonkami wspólności ustawowej. Referendarz wskazał, że podane przez skarżącego dane nie zostały udokumentowane, a budzą one wątpliwości, tym bardziej, że jak wskazywał skarżący, korzysta on z ubezpieczenia społecznego opłacanego przez żonę i mieszka w tym samym domu. W konsekwencji stwierdzono, że żadne twierdzenia wnioskodawcy nie zostały poparte dokumentami, w tej sytuacji nie można było rozstrzygać o zdolności wnioskodawcy do ponoszenia kosztów sądowych, jedynie w oparciu o jego osobiste oświadczenia. Pismem z dnia 16 maja 2016 r. C. Z. wniósł sprzeciw od postanowienia z dnia 29 kwietnia 2016 r. wnosząc o jego zmianę i przyznanie prawa pomocy, poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych. W uzasadnieniu sprzeciwu skarżący wskazał, że w latach 2013, 2014 oraz 2015 r. nie rozliczał się z Urzędem skarbowym i nie pracował, gdyż leczył się psychiatrycznie w szpitalach. Aktualnie nie jest zarejestrowany jako bezrobotny, utrzymywał się z prac dorywczych lub podczas pobytu w szpitalach był na utrzymaniu szpitala, nie dysponuje dokumentacją związana ze sprzedażą materiałów wtórnych, kwoty z tej sprzedaży były niewielkie (średnio 80-120 zł miesięcznie) i wystarczały na zakup żywności i podstawowych środków higieny. Skarżący podniósł, że z żoną żyje w faktycznej separacji i nie ma możliwości przedłożenia dokumentacji jej dotyczącej, nie ma żadnej wiedzy o jej majątku, żona o niczym go nie informuje. Skarżący mieszka w udostępnionym mu pokoju, który nie należy do żony lecz do teściów, nie płaci czynszu, leki na leczenie dostaje za darmo, potwierdził, że ma zadłużenie w banku na kwotę 107.000 zł. Skarżący wskazał, że nie ma żadnej wiedzy o majątku żony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje: Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej ustawą, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W myśl art. 245 § 3 ustawy prawo pomocy w zakresie częściowym, którego domaga się skarżący, obejmuje zwolnienie od opłat sądowych. Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przytoczone wyżej przepisy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 ustawy. Zatem rzeczą wnioskodawcy jako zainteresowanego jest wykazanie, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach. Tym samym na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z tego prawa, zaś rozstrzygniecie Sądu w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę wykazane. W rozpoznawanej sprawie skarżący nie usunął wątpliwości co do swojej sytuacji osobistej i majątkowej, uniemożliwiając tym samym ocenę przedstawionego wniosku. Zgodnie z art. 255 ustawy, jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku, o którym mowa w art. 252, okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Skarżący nie wykazał okoliczności uzasadniających przyznanie mu prawa pomocy, bowiem nie złożył, poza umową majątkową małżeńską z dnia 13 marca 2013 r. żadnych dokumentów obrazujących jego sytuację majątkową i osobistą. Budzące wątpliwości twierdzenia skarżącego nie zostały poparte dowodami. Wnioskodawca wskazywał, że od kilku lat nie pracuje i nie osiąga dochodów, które są opodatkowane. Nie zawsze jednak taka okoliczność musi skutkować automatycznie przyznaniem prawa pomocy, bowiem nie zawsze sam fakt nieosiągania takich dochodów musi oznaczać niedostatek i ubóstwo. Skarżący nie wykazał jakie dochody uzyskuje z prac dorywczych, które stanowią źródło jego utrzymania oraz pożyczek i zbierania surowców wolnych. W szczególności, skarżący nie udokumentował opisywanego w swoich pismach braku możliwości zatrudnienia, stanu zdrowia, konieczności leczenia, stosowania leków, nie wykazał jakie kwoty wydatkuje na lekarstwa, nie udokumentował okoliczności darmowego otrzymywania leków. Skarżący nie wykazał, że z uwagi na swój stan zdrowia, a także powoływaną sytuację majątkową ubiega się o powoływane świadczenie rehabilitacyjne bądź inne świadczenia dla osób znajdujących się w trudnej sytuacji osobistej i finansowej. Skarżący powołał się na swoje zadłużenie w banku na kwotę 107.000 zł, lecz nie wskazał, czy i w jaki sposób zadłużenie to powstało, czy było lub jest spłacane, a jeżeli tak to z jakich środków. Podkreślić należy, że w powołanych wyżej zarządzeniach skarżący wezwany był do przedstawienia zaświadczenia Banku o wysokości aktualnego zadłużenia i wysokości spłacanych rat przez skarżącego rat kredytu. Zarządzenie to nie zostało wykonane. Reasumując wnioskodawca mimo prawidłowych wezwań, nie przedłożył żadnych dokumentów, które pozwoliłyby rozwiać nasuwające się wątpliwości co do stanu majątkowego skarżącego i ciążących na nim wydatków. Wnioskodawca nie wyjaśnił wszystkich istotnych wątpliwości dotyczących jego stanu osobistego, majątkowego i rzeczywistych możliwości finansowych. Złożone oświadczenie należało uznać za niewyczerpujące, niepozwalające na dokonanie rzetelnej oceny sytuacji skarżącego, co w konsekwencji uniemożliwiło przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie . Z przyczyn wskazanych powyżej, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 260 ustawy, orzeczono jak w sentencji.