II SAB/Gd 23/06
PostanowienieWSA w Gdańsku2006-08-28
Skład orzekający: Wanda Antończyk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej w przedmiocie egzekwowania wyroku sądu cywilnego podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny?Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw dotyczących egzekwowania wyroków sądów cywilnych. Organy administracji publicznej nie są organami uprawnionymi do egzekucji wyroków sądów cywilnych. Skarga na bezczynność organu w takiej sprawie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na bezczynność Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w sprawie spiętrzania wód jeziora, co miało prowadzić do zalania jego działki. Skarżący powoływał się na wyrok sądu cywilnego z 1997 r. nakazujący właścicielowi jeziora zaniechanie spiętrzania wód. Organ administracji przeprowadził kontrole, które nie wykazały blokowania odpływu wody. Sąd administracyjny uznał, że sprawa egzekwowania wyroku sądu cywilnego nie leży w jego właściwości.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Antończyk po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. L. na bezczynność Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w przedmiocie blokowania odpływu wody postanawia odrzucić skargę.
R. L. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na bezczynność w sprawie spiętrzania wód jeziora położonego w P. gmina oraz nakazanie Regionalnemu Zarządowi Gospodarki Wodnej podjęcie konkretnych działań w celu uregulowania sytuacji.
W uzasadnieniu skargi skarżący podał, że w związku z bezskutecznymi zabiegami u właściciela jeziora P. w sprawie naruszenia posiadania działki nr [...] o pow. 0, 06 ha leżącej nad jeziorem we wsi P. przez ustawiczne spiętrzanie wód tego jeziora żona skarżącego skierowała sprawę do Sądu Rejonowego. W dniu 28 maja 1997r. zapadł wyrok nakazujący właścicielowi J.P. zaniechanie spiętrzania wód jeziora. Mimo wyroku Sądu właściciel nadal spiętrzał wody jeziora w związku z czym, jak podał skarżący zwracał się o pomoc do wielu instytucji, w tym jedno z pism skierował do Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, które to pismo zostało przesłane do Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej. Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej udzielił skarżącemu odpowiedź całkowicie mijającą się z prawdą, ignorującą ustalenia Sądu Rejonowego. W wyniku przeprowadzonych kontroli stwierdzono podniesiony poziom wody, jednak nie zostały podjęte żadne działania , nie zostały przekazane informacje pokontrolne i woda w jeziorze jest nadal spiętrzana.
W odpowiedzi na skargę Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej wniósł o jej odrzucenie w całości . Organ wskazał, że po otrzymaniu informacji w przedmiotowej sprawie została przeprowadzona kontrola obiektu na posiadłości J. P. , a następnie wizja lokalna , z udziałem skarżącego- dokonano ponownego sprawdzenia spornego miejsca odpływu wody z jeziora poprzez kanał i przepust o średnicy 300mm. Woda odpływała bez przeszkód. Dokonano również sprawdzenia swobody przepływu i wykonanie przeglądu , wówczas potwierdzony został swobodny przepływ wody . Organ wskazał, że nie stwierdzono blokowania odpływu wody w jeziorze P. w spornym miejscu i jego jedynym odpływie.
Wojewódzki Są Administracyjny zważył co następuje :
Zgodnie z art. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz. U. nr 153, poz. 1269/ sąd administracyjny sprawuje , w zakresie swej właściwości , kontrolę pod względem zgodności z prawem , jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie z art. 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. nr 153, poz. 1270/ sądy administracyjne powołane są do rozpoznawania spraw sądowoadmoistracyjnych, tj. spraw z zakresu administracji publicznej.
Zgodnie z art. 3 §1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
Zgodnie z art. 3 § 2 w/wym. ustawy kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na :
1/ decyzje administracyjne;
2/ postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym , na które służy zażalenie albo kończące sprawę , a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3/ postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym , na które służy zażalenie;
4/ inne niż określone w punktach 1- 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
5/ akty prawa miejscowego;
6/ akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt.5 , podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7/ akty nadzoru nad działalnością organów jednostek określonych w pkt 1- 4;
8/ bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1- 4.
W sprawach ze skarg na bezczynność organów administracji , w których podnoszone jest niewydanie decyzji administracyjnej w terminie określonym w kpa lub niepodjęcie czynności z zakresu administracji - kontrola sądu administracyjnego sprowadza się przede wszystkim do sprawdzenia , czy istotnie sprawa , w której skarżąca zarzuca organowi administracji bezczynność podlega załatwieniu przez ten organ na drodze aktu administracyjnego. Bezczynność oznacza brak załatwienia przez właściwy organ w drodze decyzji , postanowienia lub innego aktu wymienionego w art. 3 § 2 pkt 1- 4.
Postępowanie przez organ administracji zostało podjęte w niniejszej sprawie na skutek wniosku skarżącego z dnia 4 stycznia 2005r. skierowanego do Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. We wniosku tym skarżący wskazał, że dnia 28 maja 1997r. zapadł wyrok w I Wydziale Cywilnym Sądu Rejonowego. Postanowienie tego wyroku jest ustawicznie łamane przez właściciela jeziora we wsi P. J. P. Nadal blokowany jest odpływ wody, powodując tym samym zalanie działki skarżącego i drogi. Żadne uwagi nie przynoszą rezultatu. Powołując się na powyższe skarżący zwrócił się o zbadanie tej sprawy i pomoc w celu, jak to podał, aby postanowienia Sądu nie były łamane.
Pismo to zostało przesłane do Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej, który to organ działając w ramach kompetencji na podstawie art. 156 ust. 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001r. -Prawo Wodne / Dz. U. nr 115, poz. 1229 ze zm./ przeprowadził w dniu 25 stycznia 2005r. kontrolę w sprawie odpływu wody z jeziora J. P. W wyniku tej kontroli nie stwierdzono konieczności podejmowania działań interwencyjnych w sprawie. W wyniku zakwestionowania wyników kontroli ponownie została przeprowadzona wizja lokalna z udziałem również skarżącego w dniu 25 kwietnia 2005r, a nadto w dniu 11 maja 2005r. organ administracji upoważnił swojego pracownika do wykonania kontroli gospodarowania wodami na obszarze działania Zarządu Gospodarki Wodnej w związku z pismami skarżącego o nielegalnym piętrzeniu, w trakcie której po sprawdzeniu odpływu z jeziora w miejscu spornym nie stwierdzono żadnego blokowania , ani spiętrzania wody.
Jak to wyżej wskazano pismem , które wszczęło postępowanie był wniosek skarżącego o spowodowanie wykonania wyroku Sądu Rejonowego. Skarga w niniejszej sprawie dotyczy niewykonywania wyroku Sądu Rejonowego z dnia 28 maja 1997r. w sprawie z powództwa U. L. przeciwko J. P. w sprawie o ochronę naruszonego posiadania. Na mocy tego wyroku Sąd Rejonowy nakazał pozwanemu J.P., aby zaniechał naruszania posiadania działki nr 179 należącej do powódki, a w szczególności aby J. P. zaniechał spiętrzania wód jeziora P. W okolicznościach niniejszej sprawy postępowanie w sprawie egzekucji wyroku, który zapadł w sprawie cywilnej nie stanowi sprawy z zakresu działalności administracji publicznej / por. cyt. wyżej przepisy art. 1 i 2 ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych/, sprawa taka nie jest również sprawą sądowoadministracyjną / por. cyt. przepis art. 1 i 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/- organy administracji publicznej , nie będące stroną postępowania cywilnego ,nie są organami uprawnionymi do egzekucji czyli wykonania powoływanego wyroku. Zatem sprawa wyegzekwowania wykonania wyroku sądu cywilnego nie należy do właściwości sądu administracyjnego i skarga na bezczynność w sprawie jego egzekucji nie podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny.
Ponownie wskazać należy, że bezczynność to brak załatwienia sprawy przez organ w drodze decyzji lub innego aktu wymienionego w art. 3 § 2 pkt 1- 4 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Niezależnie od powyższych ustaleń stwierdzić też należy, że aktem , o którym mowa w powoływanym przepisie nie jest również kontrola przeprowadzana przez właściwy organ , tj. Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w trybie art. 156 § 1 prawa wodnego. Kontrola , o której mowa w tym przepisie dotyczy kontroli gospodarowania wodami, którą wykonują upoważnieni pracownicy, z której to kontroli sporządzany jest protokół przez inspektora. Protokół jest podstawą do wydawania kontrolującemu zarządzeń pokontrolnych lub wystąpienia do właściwego organu o wszczęcie postępowania administracyjnego przewidzianego przepisami ustawy. W niniejszej sprawie kontrola przeprowadzona w wyżej wymienionym trybie nie wskazała na konieczność wszczęcia postępowania.
Niezależnie od powyższego wskazać należy, że nawet w sytuacji gdyby przeprowadzenie kontroli w trybie art. 156 § 1 prawa wodnego zakwalifikować jako inny akt niż określony w pkt 1- 3 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikający z przepisów prawa/ art. 3 § 2 pkt 4/, to skarga na bezczynność nie mogłaby być uwzględniona. Organ administracji w niniejszej sprawie działał mając na uwadze wniosek skarżącego dotyczący kontroli zbadania sprawy łamania wyroku Sądu poprzez blokowanie odpływu wody. Kontrole takie zostały przeprowadzone , a ich wyniki zostały doręczone skarżącemu, a więc zarzucanie bezczynności organowi w powyższym zakresie jest obecnie bezprzedmiotowe.
Jednakże powyższe ustalenia nie maja wpływu na rozstrzygnięcie sprawy , skoro skarga nie dotyczy bezczynności organu w przypadkach określonych w art. 3 §2 ust. 1- 4 ustawy, a w konsekwencji nie jest w rozpatrywanej sprawie dopuszczalna skarga na bezczynność.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Jak to wyżej ustalono egzekwowanie wykonania wyroku Sądu cywilnego / jego wykonanie/ nie należy do właściwości Sądu administracyjnego . Stąd też działając na podstawie cyt. przepisu Sąd skargę na bezczynność postanowił odrzucić.
Na marginesie wskazać należy, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Sąd odrzuca też skargę , jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Skoro skarga w niniejszej sprawie nie dotyczyła bezczynności organu w przypadkach podanych w przepisie art. 3 ust. 1- 4 ustawy, to skarga taka była niedopuszczalna i również na tej podstawie podlegałaby odrzuceniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło