II SAB/Gd 264/13

Dnia 19 grudnia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. K. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta na prawach powiatu w przedmiocie wszczęcia postępowania dotyczącego wyłączenia z użytkowania pomieszczenia na odpady postanawia odrzucić skargę. W dniu 11 października 2013 roku G. K. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta na prawach powiatu w przedmiocie wszczęcia postępowania dotyczącego wyłączenia z użytkowania pomieszczenia na odpady w budynku przy ul. S. [...] w G., należącym do Spółdzielni Mieszkaniowej A w G. Ponieważ z akt administracyjnych nie wynikało aby skarżący zwracał się do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta na prawach powiatu, zarządzeniem z dnia 19 listopada 2013 roku skarżący został wezwany do wskazania w terminie 7 dni, czy przed wniesieniem skargi zwracał się z takim zażaleniem do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W odpowiedzi na powyższe wezwanie (pismo z dnia 27 listopada 2013 roku – k. 19 akt) skarżący wyjaśnił, że nie zwracał się do organu wyższego stopnia w niniejszej sprawie z zażaleniem. Rozpoznając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.), skargę na bezczynność można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przy czym przez wyczerpanie środków odwoławczych należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie. W wypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w przepisie art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267) - dalej w skrócie jako "k.p.a.", w przepisach szczególnych lub ustalonym w myśl art. 36 k.p.a., takimi środkami zaskarżenia, przewidzianymi w art. 37 k.p.a. są: zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W stosunku do powiatowego inspektora nadzoru budowlanego przepisy przewidują organ wyższego stopnia, jakim jest wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego, zatem przed wniesieniem skargi na bezczynność takiego organu należy wnieść zażalenie określone w art. 37 k.p.a. Z akt administracyjnych niniejszej sprawy wynika, że skarżący nie wniósł do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie przez organ I instancji w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Wezwany do wykazania, czy takie zażalenie składał, wyjaśnił, że nie złożył go, ponieważ nie wiedział, że taki organ jak Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego istnieje. Ponieważ skarżący nie wyczerpał przysługującego mu środka zaskarżenia, a wskazywana przez niego niewiedza tej oceny nie mogła zmienić, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał skargę wniesioną w niniejszej sprawie za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz art. 58 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ją odrzucił.