II SAB/Gd 27/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Diana Trzcińska Sędziowie: Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz Asesor WSA Jakub Chojnacki (spr.) po rozpoznaniu w dniu 8 października 2025 r. w Gdańsku w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Bytowie w sprawie robót budowlanych postanawia odrzucić skargę. Pani M. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. (PINB), w sprawie robót budowlanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna. Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024 r., poz. 935, dalej "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumieć należy sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Przepis art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi zaś, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Stosownie do treści art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572, dalej "k.p.a.") stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność) (pkt 1) lub postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość) (pkt 2). Ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie bądź do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 3 k.p.a.). Przepis art. 53 § 2b p.p.s.a. sformułowany jest w sposób klarowny i jednoznaczny. Wprowadza bezwzględny warunek dopuszczalności skargi na bezczynność lub przewlekłość w postaci konieczności uprzedniego "wniesienia ponaglenia do właściwego organu". W aktach administracyjnych rozpoznawanej sprawy brak jest ponaglenia wniesionego do właściwego organu, czyli w tym przypadku do Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku (WINB). Sąd zauważa przy tym, że w aktach PINB (k.19) znajduje się pismo z 4 kwietnia 2025 r. kierowane do tego organu i zawierające żądanie niezwłocznego podjęcia czynności mających na celu wykonanie wydanego w sprawie przez NSA wyroku z 22 sierpnia 2024 r., II OSK 1737/23. W ocenie Sądu, nawet przy unikaniu nadmiernego formalizmu nie sposób uznać tego pisma za kierowane do organu drugiej instancji ponaglanie, o którym mowa w art. 37 k.p.a. Z treści tego pisma nie wynika bowiem, aby wolą Skarżącej była interwencja organu wyższego stopnia w czasowy przebieg postępowania prowadzonego przez PINB. Skarżąca nie domagała się wydania rozstrzygnięć, o których mowa w § 6 art. 37 k.p.a., a jedynie podjęcia przez PINB czynności prowadzących do zakończenia sprawy administracyjnej. Zdaniem Sądu, sprzeczne z ratio legis zarówno art. 37 § 3 k.p.a. jak również art. 53 § 2b p.p.s.a. było by traktowanie każdego domagania się przez stronę postępowania podejmowania czynności w określonym czasie, jako spełnienie przesłanki koniecznej do wniesienia skargi na bezczynność. Nie można pomijać bowiem sformalizowania przez ustawodawcę żądania jakim jest ponaglenie, które to sformalizowanie przejawia się tym, że ponaglenie powinno zawierać: 1) oznaczenie strony, która wnosi ponaglenie; 2) adres strony wnoszącej ponaglenie; 3) żądanie stwierdzenia bezczynności lub przewlekłości, ewentualnie także żądanie stwierdzenia, że bezczynność lub przewlekłość miały miejsce z naruszeniem prawa; 4) podpis wnoszącego ponaglenie. Oprócz danych określonych w art. 63 k.p.a., ponaglenie zawiera uzasadnienie, czyli przytoczenie okoliczności, twierdzeń i ocen uzasadniających żądania ponaglenia. W uzasadnieniu należy opisać przebieg postępowania administracyjnego i argumentację dotyczącą tego, że organ administracji był bezczynny, tj. nie załatwił sprawy w przewidzianym przez prawo terminie, albo że postępowanie było prowadzone przewlekle, co wymaga bardziej rozbudowanej argumentacji, zwłaszcza wykazania, że organ administracji publicznej mógł załatwić sprawę przed upływem terminu. W uzasadnieniu można przedstawiać argumenty uzasadniające zarzut, że bezczynność lub przewlekłość miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (por. A. Wróbel [w:] M. Jaśkowska, M. Wilbrandt-Gotowicz, A. Wróbel, Komentarz aktualizowany do Kodeksu postępowania administracyjnego, LEX/el. 2025, art. 37). W rozpoznawanej sprawie pismo Skarżącej z 4 kwietnia 2025 r., poza tym, że nie zostało skierowane do organu wyższego stopnia, to nie zawiera także żądania stwierdzenia bezczynności lub przewlekłości, ewentualnie także żądania stwierdzenia, że bezczynność lub przewlekłość miały miejsce z naruszeniem prawa; nie zawiera również stosownego uzasadnienia. Oznacza to, że przywołane pismo nie może być potraktowane jako ponaglenie, o którym mowa w art. 37 k.p.a. Z tego powodu zbędne są rozważania, czy w świetle treści tego pisma PINB powinien był stosowanie do art. 65 § 1 k.p.a. przekazać pismo do WINB, jako do organu właściwego. Treść pisma nie pozwala bowiem na potraktowanie go jako ponaglenia umożliwiającego skuteczne wniesienie skargi na bezczynność. Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.